- 2000'de çıkan klasik casusluk temalı shooter ‘No One Lives Forever’ 25. yılını kutluyor, ancak hâlâ resmî bir satış kanalı bulunmuyor
- Defalarca yaşanan şirket birleşmeleri, kapanmalar ve hak devirleri nedeniyle telif hakları Warner Bros., Activision ve 20th Century Fox arasında belirsiz biçimde bölünmüş durumda
- Remaster denemesinde bulunan Nightdive Studios, marka tescili ve yeniden yayımlama için girişimde bulundu ancak üç şirket de mülkiyet iddiasında bulunup hukuki tehditler savurdu
- Fiilen şirketlerin kendileri bile sözleşmelerin asıllarını bulamadığı için hangi haklara sahip olduklarını net olarak bilmiyor
- Bu vaka, telif sistemi içindeki yapısal sınırları ortaya koyarken, erişilemeyen eserler için telif reformu ihtiyacını da gündeme getiriyor
‘No One Lives Forever’ın 25. yılı ve satılamama gerçeği
- 10 Kasım 2000'de çıkan ‘No One Lives Forever’ (NOLF) 25. yılına girmiş olsa da, hâlâ yasal olarak satın alınamıyor
- Techdirt bu günü alaycı bir dille “Let Us Play No One Lives Forever, You Assholes Day” olarak adlandırıyor
- Oyun, 1960'ların casus filmleri atmosferine sahip bir birinci şahıs nişancı oyunu olarak uzun yıllardır bir hayran kitlesini koruyor
- Ancak fikri mülkiyet (IP) sahiplik yapısındaki karmaşa yüzünden yeniden yayımlanması mümkün olmuyor
Hak yapısındaki karmaşa ve şirketler arası anlaşmazlık
- Birden çok şirket satın alımı, birleşme ve kapanma sonucunda NOLF ve devam oyunlarının hakları Warner Bros., Activision ve 20th Century Fox arasında dağılmış durumda
- Her şirket bazı haklara sahip olabileceğini öne sürüyor, ancak kesin sahiplik ilişkisini kanıtlayacak belgeler mevcut değil
- Nightdive Studios remaster ve marka tescili girişiminde bulunduğunda, üç şirket de dava olasılığı uyarısı yaparak projeyi durdurdu
- Activision, “sözleşmenin dijital depolama öncesi döneme ait bir belge olduğunu ve bir kutunun bir yerlerinde bulunabileceğini” söyleyerek fiilî sözleşmeyi bulamadıklarını belirtti
‘Abandonware’ olarak kalan oyun
- NOLF için şu anda hiçbir resmî satış noktası yok; hayranlar oyuna yalnızca gayriresmî yollarla ulaşabiliyor
- Kotaku, “bir şirketin 20 yıl boyunca satmayı reddettiği bir oyunu ücretsiz indirmek başka bir durumdur” diyerek hayran topluluğunun hazırladığı sürüme değiniyor
- GOG'un ‘Dreamlist’ listesinde 87.171 kişi “satın alma niyetim var” işaretlemesi yaptı, ancak hak belirsizliği nedeniyle yayımlanması mümkün değil
- Techdirt bunu “telif hakları ticaretindeki dengenin bozulduğu bir örnek” olarak nitelendirip ‘abandonware’ kategorisine koyuyor
Telif sisteminin sorunları
- Hak sahibi eseri satmıyorsa ya da sahipliği netleştiremiyorsa, tüketicilerin esere yasal olarak erişmesinin bir yolu kalmıyor
- Techdirt, “şirketlerin neye sahip olduğunu kendilerinin bile bilmediği bir durumda, buna ihlal denebilir mi” sorusunu gündeme getiriyor
- Bu tür vakalar, telif koruma süresinin aşırı uzatılması ve kötü yönetimin kültürel erişilebilirliği nasıl zedelediğini gösteriyor
Sonuç ve sembolik anlamı
- NOLF vakası, dijital çağda telif yönetiminin başarısızlığına dair temsilî bir örnek olarak anılıyor
- Techdirt yazıyı, “umarız Bobby Bonilla emekli maaşının tamamını aldığında bu oyunu yasal olarak oynayabiliyor oluruz” cümlesiyle bitiriyor
- Olay, yaratıcı eserlerin uzun vadeli korunması ve erişilebilirliğinin güvence altına alınması için telif reformu ihtiyacını sembolik biçimde ortaya koyuyor
1 yorum
Hacker News görüşleri
NOLF, çıktıktan kısa süre sonra kaynak kodu yayımlanmış bir oyun
Bir GitHub deposu ve topluluk projesi var, ancak ikincisinde birkaç yıldır faaliyet yok
Yine de hâlâ harika bir oyun, en az bir kez denemenizi tavsiye ederim
Yeni platformlara taşımak için motorun tersine mühendislikle incelenmesi gerekiyor
25 yıllık bir oyunun korunabiliyor ve keyfinin çıkarılabiliyor olmasının daha önemli olduğunu düşünüyorum
Bu çalışma sayesinde NOLF ve NOLF2 modern sistemlerde kolayca çalışıyor, ayrıca sayısız hata ve yapılandırma sorunu çözüldü
Hatta geliştirici konsolunun ve hile kodlarının geri getirilmesi, çok oyunculu modun yeniden işler hâle gelmesi de buna dahil
Bunun sayesinde speedrunner'lar haritaları analiz etmek veya hitbox'ları açmak gibi çeşitli deneyler yapabildi
Tek bir kişinin adanmışlığının ne kadar büyük etki yaratabileceğini gösteren bir örnek
Oyunun kendisi de hâlâ çok iyi; güçlü kadın baş karakteri ve mizahi diyalogları özellikle etkileyici
Gizlilik kısmı zor olsa bile denemeye değer
Hak sahiplerinin neden bu kadar işbirliğine kapalı davrandığını anlamak zor
Biri çıkıp fikrî mülkiyeti yeniden canlandırmak isterse, riski o üstlenip kendileri sadece gelirin bir kısmını alacakken neden reddettiklerini merak ediyorum
Muhtemelen marka değerinin zarar görmesinden çekiniyorlar ya da “kesin hit olacaksa ancak o zaman kendimiz yaparız” türü açgözlülük ve riskten kaçınma yüzünden
Hukuk ekibi kaynakları sınırlı ve bu proje az gelir getireceği için öncelik listesinde geriye düşüyor
Eski lisans sözleşmelerini ve gelir paylaşımı maddelerini bulmak, ilgili taraflarla veya sonradan hak sahibi olanlarla yeniden pazarlık yapmak gerekiyor
25 yıl önceki sözleşmeler böyle bir durumu hiç hesaba katmamıştı
Hatta çoğu zaman özgün yaratıcıların bile erişmesi zor oluyor
“Ne satılan ne de sahipliği net olan bir eseri kim dağıtırsa dağıtsın buna telif hakkı ihlali denebilir mi?” sorusu hakkında
Hukuken ihlalin oluşması için davanın kazanılması gerekir
Yani telif hakkı doğal bir hak değil; mahkeme tarafından tanınması gerektiğinde etkili oluyor
Bu yüzden abandonware fiilen neredeyse hiç hukuki risk taşımıyor
Bunun yerine mahkemelerin belirli bir süre içinde kanıt sunulmasını istemesi daha gerçekçi olurdu
Çünkü izleyici sözleşmeyi Netflix ile yapmıştır, her bir içeriğin hak sahibiyle değil
Eskiden NOLF'u fiziksel bir mağazada tesadüfen satın almıştım; hiçbir bilgi olmadan seçmenin verdiği deneyimi özlüyorum
Bugün internette o kadar fazla bilgi var ki tesadüfi keşiflerin keyfi kayboldu
Tutsam da tutmasa da kayıp küçük oluyor ve süreç eğlenceli
Bugünün remake'leri ya retro bir his vermeli ya da tamamen yeniden yorumlanmalı gibi görünüyor
Bobby Bonilla sözleşmesi gerçekten şaşırtıcı
2000 yılında 5,9 milyon doları tek seferde vermek yerine, 11 yıl sonra başlayarak 25 yıl boyunca taksitler hâlinde ödeme yapılmasını kabul etmiş olmaları inanılmaz
Bu yüzden bugün bile her yıl 1,1 milyon dolar aldığı efsanevi bir sözleşmeye dönüştü
Wikipedia ve USA Today yazısı bakılabilir
NOLF'u seviyorsanız Deathloop'u öneririm
Neredeyse NOLF'un ruhani devam oyunu gibi hissettirdi
Telif meseleleri karmaşıklaştığında sonuçta eserlerin ortadan kaybolmasına yol açıyor
Bu örnekte sorun ortada bir hak sahibi olmaması değil, sadece hukuki düğümlerin aşırı karışık olması
Nintendo, Activision ve Bond lisansı meseleleri yüzünden başarısız oldu
Böyle büyük şirketler bile çözemiyorsa, küçük oyunlar için durum daha da zordur
NOLF ve NOLF2'yi gerçekten çok severdim ve yakın zamanda tekrar kurmayı düşünmüştüm
Ama hak ilişkilerinin bu kadar dağınık olduğunu bilmiyordum
NOLF serisinin cazibesi, 60'ların casus yapımları olan The Man From U.N.C.L.E. ve Get Smart gibi işlerle dalga geçen hicivli mizahında yatıyor
Hâlâ eğlenceli
Şimdi Steam Deck'te de çalıştırmayı düşünüyorum
Bir noktadan sonra, onlarca yıl boyunca satışı reddedilen eserler için
başkalarının bu eserleri korumasını ve keyfini çıkarmasını engelleme hakkının da ortadan kalkması gerektiğini düşünüyorum