- Göksel seyrüseferin otomasyonu için yıldız konumlarını izleyen ve mevcut konuma göre irtifa ve azimut hesaplayan elektromekanik analog bilgisayar bulunuyordu
- Sistem, yıldızın yaklaşık konumu ile yaklaşık enlem-boylam ve uçak burun yönü bilgisiyle aramaya başlıyor; spiral search pattern ve yinelemeli hesaplamalarla daha doğru değerlere ulaşıyordu
- Yıldız konumu hesaplamasında Air Almanac içindeki zaman ve gök cismi verileri ile SHA, declination ve LHA gibi koordinatlar kullanılıyor; küresel gök koordinatları, uçağa göre yatay koordinat sistemine dönüştürülüyordu
- Temel mekanizma, gök küresinin fiziksel modeli ile dişliler, kaydırıcılar, motorlar ve synchro çıkışları kullanarak navigational triangle'ı mekanik olarak çözüp altitude ve azimuth üretiyordu
- Sonuç olarak bu aygıt, 0.1 derece doğrulukta heading sağlıyor ve line of position tabanlı konum belirlemeyi de destekleyerek dijital öncesi çağın hava seyrüsefer otomasyonunda önemli bir bileşen oluyordu
Astro Compass sistemine genel bakış
- Angle Computer, B-52 bombardıman uçağındaki Astro Compass içinde yıldız konumlarını otomatik izleyen ve seyrüsefer için gerekli açıları hesaplayan elektromekanik bir analog bilgisayardı
- GPS öncesi hava seyrüseferinde göksel seyrüsefer kullanılıyordu
- Göksel seyrüsefer doğruydu, karıştırılması zordu ve yayın altyapısı gerektirmiyordu; ancak elle uygulanması zor ve zaman alıcıydı
- 1960'ların başında B-52 için otomatikleştirilmiş bir sistem geliştirildi
- O dönemde dijital bilgisayarlar uygun olmadığından trigonometrik hesaplamalar elektromekanik analog bilgisayar ile yapıldı
-
Astro Compassin ana çıktısı çok yüksek doğruluktaheading** bilgisidir ve doğruluğu**0.1 derecedir
- Daha sonra line of position tekniğiyle konum belirlemek için de kullanılabiliyordu
- Astro Tracker, Astro Compass'ın optik izleme aygıtıydı ve uçağın üst kısmına takılan temel bir bileşendi
- Gövdenin üstünden dışarı taşan 4 inçlik cam kubbe içeriyordu
- İçinde izleme teleskobu bulunuyordu
- photomultiplier tube ile yıldız ışığı algılanıyordu
- Jiroskop ve karmaşık motor sistemi, stable platform sağlayarak uçak yatarken ve hareket ederken bile teleskobu hassas biçimde dik tutuyordu
- Prizma dönüp eğilerek belirli bir yıldıza nişan alıyordu
- Astro Compass, sensörü doğru yöne çevirmek için gökyüzündeki yıldızın yalnızca yaklaşık konumunu bilmek zorundaydı
- Yön doğruluğunun kusursuz olması gerekmiyordu
- Aygıt, yıldızı bulmak için spiral search pattern uyguluyordu
- Arama aralığı azimut için ±4°, irtifa için ±2.5° idi
- Karşılaştırma için Ay'ın görünür açısal çapı yaklaşık 0.5° idi
- Astro Compass sisteminin tamamı toplam 19 bileşenden oluşuyordu
- Sağ tarafta sistem kontrolü için 10 yükselteç ve bilgisayar bileşeni yer alıyordu
- Bunlar arasında Angle Computer sağ altta konumlanmıştı
- Sol tarafta ise B-52 seyrüsefer subayının kullandığı 9 kontrol ve gösterge paneli bulunuyordu
- Örnek olarak Line of Position display, Master Control panel, Heading Display panel, Indicator Display panel vardı
-
Sistem adı ve kaynaklar
- Angle Computer için "Computer, Altitude-Azimuth, Automatic Astro Compass Type MD-1" ifadesi görülüyordu
- Aygıtın üzerinde "MD-3" etiketi de bulunuyordu
- Aynı sistemin "Kollsman KS-50-03 Astro Tracking System" ya da 50-08 olarak da anılabildiği belirtiliyordu
- İlgili kaynaklar arasında Operating Instructions Handbook, Operating Instructions Pocket Manual, The Celestial Tracker as an Astro Compass ve Celestial Data Computer patenti yer alıyordu
-
Dış görünüm ve paketleme
- Dışarıdan bakıldığında Angle Computer, ucunda konnektör bulunan siyah silindirik bir paket biçimindeydi
- Silindir, lehimlenmiş metal bantlarla sızdırmaz biçimde kapatılmıştı
- Ortadaki dolum valfi üzerinden kuru nitrojen ile basınçlandırılıyordu
- Valf, otomobil lastiklerinde görülen türden bir Schrader valve idi
-
Bağlantılar ve veri akışı
- Fiziksel bağlantı şemasında Angle Computer, Alt Az Computer olarak etiketlenmişti
- Blok diyagramda ise Altitude Azimuth Computer olarak geçiyordu
- İki şema sırasıyla bileşenlerin fiziksel bağlantılarını ve sistem içindeki veri akışını gösteriyordu
Çalışma şekli ve giriş verileri
- Master Control Panel, değerleri tek tek seçip düğme çevirerek girmeyi sağlayan bir kullanıcı arayüzü sunuyordu
- Önce saat zamanı, yıldız #1'in SHA değeri, yıldız #3'ün Declination değeri gibi veriler seçiliyordu
- Ardından Set Control düğmesi saat yönünde ya da tersine çevrilerek istenen değere kadar ilerleniyordu
- Her düğmede farklı geometrik şekiller kullanılmıştı
- Böylece yalnızca dokunarak düğmeleri ayırt etmek mümkündü
- Her veri değeri elektromekanik ekranlarda gösteriliyordu
- Star Data display, bir yıldızın sidereal hour angle ve declination değerlerini gösteriyordu
- Dijital ekran gibi görünse de aslında synchro denetimli motorların döndürdüğü analog kadran yapısındaydı
- Sistemde 3 adet Star Data display vardı
- Aynı anda üç yıldızın konumu saklanabiliyordu
- Sistem aynı anda yalnızca bir yıldız kullanıyordu ancak Star switch ile yıldızlar arasında hızlı geçiş yapılabiliyordu
- Astro Compass, genellikle enlem ve boylamı bombing computer üzerinden alıyordu
- Yaklaşık burun yönü, manyetik pusuladan BATH, Best Available True Heading adıyla alınıyordu
- Gerektiğinde bu değerlerin tamamı elle girilebiliyordu
- Seyrüsefer hesaplamalarında yıldızın irtifa ve azimutunu bulmak için konum ve burun yönünü bilmek gerektiğinden bu durum bir chicken-and-egg problemi gibi görünebilir
- Gerçekte enlem, boylam ve burun yönünün yalnızca yaklaşık değerleri yeterliydi
- Burun yönü için kabul edilebilir hata payı 4° içinde idi
- Sistem bunu temel alarak daha doğru enlem, boylam ve burun yönü üretiyordu
- Bu süreç tekrarlandıkça değerler yakınsıyordu
- Manyetik pusula yaklaşık burun yönünü, dead reckoning ya da inertial navigation ise yaklaşık konumu sağlıyordu
- Astro Compass'ın ürettiği daha doğru bilgiler daha sonra dead reckoning ya da inertial navigation doğruluğunu artırmak için yeniden kullanılıyordu
Gök verileri ve zaman referansı
- Gök cisimlerinin konum bilgisi Air Almanac üzerinden alınıyordu
- ABD hükümeti tarafından 1941'den itibaren yayımlanmaya başlandı
- Her 4 ayda bir yeni cilt çıkarılıyordu
- Her gün için bir sayfa sunuluyordu
- Veriler 10 dakikalık aralıklarla veriliyordu
- İlk sütun GMT idi
- Diğer sütunlarda Güneş'in konumu, First Point of Aries(♈︎), gözlemlenebilir gezegenlerin konumları ve Ay'ın konumu yer alıyordu
- Yıldız konumları ayrı tablo ve çizelgelerde veriliyordu; yıldızlar neredeyse sabit olduğundan günlük güncelleme yapılmıyordu
- Greenwich Mean Time, bugün büyük ölçüde UTC ile değiştirilmiş durumdadır
- GMT, İngiltere'nin Greenwich bölgesindeki 0° boylamı üzerinde Güneş'in en yükseğe ulaştığı ana dayanan bir sistemdi
- Güneş zamanı, Dünya'nın yörüngesi eliptik olduğu için güneş gününün uzunluğu yıl boyunca neredeyse 1 dakikaya kadar değişebildiğinden değişkendi
- Bunu düzeltmek için bir günün ortalama olarak tam 24 saat kabul edildiği Mean Time benimsendi
- UTC ise Greenwich üzerindeki Güneş konumuyla değil, atom saatleriyle tanımlanır
- İki sistem arasındaki fark en fazla 0.9 saniyedir
- Eşzamanlılığı korumak için UTC'ye leap second eklenir
- Güneşe göre ölçülen solar day ile yıldızlara göre ölçülen sidereal day aynı uzunlukta değildir
- solar day, alışıldık 24 saattir
- sidereal day, 23 saat 56 dakika 4 saniyedir
- Bu nedenle 1 yıl, 366.25 sidereal days ya da 365.25 solar days olarak ifade edilebilir
Koordinat sistemleri ve yıldız konumu hesaplama
- Air Almanac koordinat sistemi ile uçağın yerel koordinat sistemi farklıdır; yıldız konumu hesabı için koordinat dönüşümü gerekir
- Küresel trigonometri ve navigational triangle kullanılır
- Astro Compass küresel koordinatları doğrudan kullanmaz; uçak referanslı yerel koordinatlar gerekir
- Yatay koordinat sistemi, teleskopu nişan almak için kullanılan yerel koordinat sistemidir
- azimuth, ufuk düzlemine göre 360° dönerken oluşan yönü ifade eder
- Başın tam üzerindeki nokta zenithtir
- Ufuktan tepe noktasına doğru ölçülen yukarı açı altitudedur
- Belirli bir yıldızın konumu iki değerle, azimuth ve altitude ile ifade edilir
- Bu koordinat sistemi yerel tabanlı olduğundan, yer değiştiğinde aynı yıldızın azimuth ve altitude değerleri de değişir
- Dünya'nın dönüşü nedeniyle bu iki değer zamanla sürekli değişir
- altitude ve azimuth hesap formülleri sine, cosine, arcsine ve arctangent içerdiği için karmaşıktır
- Uzun pozlamalı yıldız izi fotoğraflarında her yıldız Polaris merkezli bir çember çizer
- Bu dairesel iz boyunca altitude ve azimuth trigonometrik olarak değişir
- Bu hesabı Angle Computer elektromekanik olarak yapar
- Gök küresi, yıldızların Dünya'yı çevreleyen büyük bir kürenin yüzeyine sabitlenmiş gibi kabul edildiği modeldir
- Dünya merkezde durur ve bir yıldız günü içinde bir kez döner
- Dünya ekvatorunun uzantısı celestial equatordur
- Dünya kutuplarına karşılık gelen celestial poles bulunur
- Dünya üzerindeki konum latitude ve longitude ile ifade edilir
- Yıldız konumları buna karşılık declination ve sidereal hour angle, SHA ile gösterilir
- Başlangıç meridyeni, Greenwich'ten geçen meridyen olarak tanımlanır
- 0° gök meridyeni, Greenwich meridyeniyle değil, ilkbahar ekinoksu vernal equinox anındaki Güneş konumuyla tanımlanır
- Güneş gök küresi üzerinde yılda bir tur hareket eder
- Dünya dönme ekseninin eğik olması nedeniyle Güneş yılın yarısında ekvatorun üstünde, diğer yarısında altında bulunur
- Ekvatoru kesiştirdiği anlar vernal equinox(March) ve autumnal equinox(September) olarak adlandırılır
- Bu referans noktası First Point of Aries(♈︎) olarak bilinir
- Günümüzde bu noktada Güneş Pisces takımyıldızında yer alır
- Ancak adı hâlâ Aries olarak kalmıştır
- Hipparchus, MÖ 130 yılında Güneş hareketinin başlangıç noktası olarak First Point of Aries'i tanımladı
- O dönemde ilkbahar ekinoksundaki Güneş gerçekten Aries içindeydi
- Dünya'nın dönme ekseninin yönünde 26.000 yıllık bir precession of the equinoxes döngüsü vardır
- Bu nedenle Güneş'in görünen konumu Aries'ten Pisces'e kaymıştır
- B-52'nin ilk üretiminden bu yana bile ilkbahar ekinoksu 1° daha kaydı
- Yıldızın sabit koordinatlarını Dünya'nın dönüşüne bağlı koordinatlara çevirmek, açıların toplanması ve çıkarılmasıyla yapılır
- Belirli bir zamandaki Greenwich Hour Angle of Aries, GHA ♈︎ değeri alınır
- Yıldızın SHA değeri alınır
- Bu ikisi toplanarak yıldızın Greenwich Hour Angle değeri hesaplanır
- Buradan uçağın longitude değeri çıkarıldığında Local Hour Angle, LHA elde edilir
- Bu aşama yalnızca toplama ve çıkarma içerdiğinden differential gears ile mekanik olarak işlemek kolaydır
- Son olarak navigational triangle çözülerek azimuth ve altitude hesaplanır
- Köşeler North Pole, uçağın üzerindeki zenith ve yıldızdır
- Bilinenler iki kenar ve bir açıdır
- Birinci kenar 90° - declination
- İkinci kenar 90° - latitude
- Aralarındaki açı LHA
- Zenith'teki açı çözülürse azimuth elde edilir
- Üçüncü kenar çözülürse 90° - altitude bulunur
- Elle yapılan seyrüseferde kalın sight reduction tabloları ve hesaplarla bu çözülebilir
- Otomatik mekanik işlemeyi sağlamak Angle Computer'ın amacıdır
-
SHA ve sağ açıklık
- Gök seyrüseferinde yıldız konumu meridyene göre ölçülürken SHA kullanılır
- Astronomide ise sıkça right ascension kullanılır
- right ascension ters yönde ölçülür ve birimi derece değil hourstur
- İlişki şu şekildedir:
RA = (360° - SHA) / 15°
-
Ortalama ilkbahar ekinoksu ve görünür ilkbahar ekinoksu
- Dünya tam bir küre olmadığı için dönme ekseni 18,6 yıllık bir döngüyle yalpalar
- Birçok amaç için ortalaması alınmış mean equinox kullanılır
- Gerçek fiziksel ilkbahar ekinoksu ise apparent equinoxtur
- Greenwich Mean Sidereal Time, GMST mean equinox temelindedir
- Greenwich Apparent Sidereal Time, GAST apparent equinox temelindedir
- İki ekinoks arasındaki fark equation of the equinoxes olarak adlandırılır
- Farkın büyüklüğü yaklaşık 1,1 saniyeden küçüktür
-
Kodiklinasyon ve tamamlayıcı enlem
-
90° - declination için co-declination kullanılır
-
90° - latitude için co-latitude kullanılır
- Üçgen çözümünde spherical law of sines ve spherical law of cosines kullanılabilir
- Alternatif olarak koordinat sistemini dönüştüren rotation matrices yaklaşımından söz edilir
-
-
Yıldız konumundaki değişim
- Yıldızlar farklı yönlerde hareket eder, ancak çoğunda gözle görülen proper motion değişimi çok küçüktür
- Buna karşın 1960 Air Almanac ile 2026 Air Almanac karşılaştırıldığında listedeki birçok yıldızın 1 dereceden fazla yer değiştirmiş göründüğü belirtilir
- Bunun nedeni olarak precession of the equinoxes gösterilir
- Değişim miktarının yıldızdan yıldıza farklı görünmesinin sebebinin, açısal değişimin yıldız konumuna göre değişmesi ve kutuplara yaklaştıkça SHA değerinin abartılı görünmesi olduğu açıklanır
Angle Computer Mekanizması
- Angle Computer’ın görevi, navigational triangle’ı mekanik olarak çözmektir
- Girdi değerleri yıldızın declination’ı, LHA ve gözlemcinin latitude’udur
- Bunlardan mevcut konumdaki yıldızın altitude ve azimuth değerleri hesaplanır
- Cihazın temel kavramı, yarıçapı 2 5/8 inç olan bir yarımküre ile gökkürenin fiziksel olarak modellenmesi yapısıdır
- Yıldız işaretçisi, küre yüzeyi üzerinde belirli bir konuma mekanik olarak yerleştirilir
- Kullanılan değerler declination ve LHA’dır
- Buna gözlemcinin latitude değeri de yansıtılır
- Yıldız işaretçisi okuma mekanizmasını hareket ettirerek azimuth ve altitude değerlerine dönüştürür
- Koordinat sistemi dönüşümü ve navigational triangle çözümü fiziksel bir temsil ile gerçekleştirilir
- Girdi mekanizması, yıldız işaretçisini kürenin 2 boyutlu yüzeyi üzerinde konumlandırır
- U şeklindeki declination arm aşağı yukarı sallanarak yıldızın declination değerine karşılık gelir
- declination arm aynı anda polar axis etrafında sürekli döner
- Bu dönüş miktarı LHA tarafından belirlenir
- Mekanizma bir sidereal day boyunca bir tam çevrim tamamlar
- latitude arm, tüm mekanizmayı yukarı veya aşağı hareket ettirerek gözlemci enlemini yansıtır
- Sağdaki üç dişli, latitude, LHA ve declination girişlerini sağlar
- Yıldız işaretçisinin yarım daire biçimli azimuth arc’ın ucuna değdiği an, yıldızın ufka ulaşıp battığı duruma karşılık gelir
- Çıkış mekanizması, yıldız işaretçisinin hareketinden altitude ve azimuth üretir
- Temel parça yarım daire biçimli azimuth arc’tır
- Bu yay, gözlemcinin ufuktan zenith’e kadar olan yayını belirli bir azimuth yönünde gösterir
- Yıldız işaretçisi bir kaydırıcı aracılığıyla azimuth arc’a bağlanır
- İşaretçinin hareketi, kaydırıcıyı yay üzerinde hareket ettirir ve aynı anda azimuth arc’ın kendisini döndürür
- Kaydırıcının konumu, horizon’da 0°, zenith’te 90° olan altitude değerini ifade eder
- azimuth arc, arkadaki zenith point etrafında döner ve bu dönüş azimuth değerini gösterir
- Yay döndüğünde, zenith’teki dişliyi çevirerek azimuth output sağlar
- Kaydırıcının bulunduğu yay dişlidir; kaydırıcı hareket ettiğinde ikinci bir dişliyi çevirir ve altitude output üretir
- Belirli enlemlerde yıldız hareketi ile çıktı değişimi arasındaki ilişki sezgisel olarak görülür
- Örnek fotoğrafta latitude arm, neredeyse kutupsal enlemlere karşılık gelen bir konuma kadar yükselmiş durumdadır
- Bu durumda polar axis, neredeyse zenith ile hizalanır
- LHA değiştikçe yıldız dairesel bir yörüngede hareket eder
- Bu sırada azimuth arc döner, ancak altitude değişimi çok küçüktür
- Gerçek dünyada da kutuplara yakın yerlerde yıldızlar zenith çevresinde bir çember çizerek hareket eder
- Angle Computer’ın arka tarafında, hesaplama mekanik olsa da çok sayıda elektrik bileşeni bulunur
- Üst tarafta synchro transmitters, azimuth ve altitude için elektriksel çıkış sağlar
- synchro transmitter, sabit bobinler ve hareketli bobinler kullanarak milin dönüş açısını üç telli elektrik sinyaline dönüştürür
- Büyük dişli altitude output sağlar
- Alttaki uzun silindirik parça, mekanizmayı hareket ettiren motordur
- Motor, geri besleme döngüsü aracılığıyla hedef konuma döner
- synchro control transformers, harici servo amplifiers’a geri besleme sağlar
- servo amplifiers da motoru sürer
- Kısmen söküldüğünde içeride karmaşık bir gear train görülebilir
- synchro’ları, motorları ve fiziksel mekanizmayı birbirine bağlar
- Alt orta kısımdaki kısa, pirinç renkli parçalar, sinyalleri toplayan veya çıkaran differential assemblies’dir
- Sağ altta, uzun silindirik biçimde bir tahrik motoru açıkta görülür
-
Diferansiyel dişlilerin rolü
- Miller mekanik olarak birbirinden bağımsız olmadığından differential gears gereklidir
- Örneğin latitude arm yukarı aşağı hareket ettiğinde, declination ve LHA drive shafts da birlikte hareket ederek istenmeyen dönüşler üretir
- Diferansiyel düzenekler, declination ve LHA girişlerinden latitude motion’ı çıkararak her milin nihai hareketini bağımsız tutar
-
Kaydırıcı ve yükseklik aralığı
- azimuth arc 180°’lik bir yarım daire olduğundan, yıldız işaretçisinin bunun üzerinde 180° hareket ettiği düşünülebilir
- Gerçekte yükseklik aralığı ufuktaki 0° ile zenith’teki 90° arasındadır
- Bunun nedeni kaydırıcının 90°’lik bir çeyrek daire olmasıdır
- Yıldızın konumu, kaydırıcının karşı ucunun azimuth arc’ın ucuna değmesinden önce en fazla 90° hareket edebilir
İşletim kısıtları ve aralık
- Azimuth, zenith noktasında süreksizdir; yıldız tam tepe noktasının üzerinden geçtiğinde yön aniden 180° değişir
- Angle Tracker, azimuth’u anlık olarak 180° değiştiremez
- Bu süreksizlik önemli bir kısıt unsurudur
- Bunu önlemek için Angle Computer, cams ve microswitches ile altitude değerini 85°’in altında tutar
- Aksi halde azimuth arc düzgün biçimde dönemez ve takılır
- Astro Tracker’ın ek kısıtları olarak declination için +90° ile -47°, en düşük altitude için -6° verilir
- latitude giriş aralığı -2° ile +90° arasındadır
- Açıklamada, sistemin yarımküreyi otomatik değiştirerek hem kuzey hem güney enlemlerini kullanabildiği de belirtilir
Konum çizgileri ve konum belirleme
- Astro Compass'ın ana çıktısı heading'dir, ancak uçağın konumunu belirlemek için de kullanılabilir
- Bu teknik göksel konum çizgisidir
- 1837'de keşfedildi
- Sekstant kullanan gemi seyrüseferinde yaygın olarak kullanıldı
- Uçaklarda da kullanılabilir
- Konum çizgisinin temel ilkesi, yıldızın altitude değeri ile sub-stellar point'e olan uzaklık arasındaki ilişkidir
- Yıldız tam tepedeyse altitude 90° olur
- Herhangi bir yönde 60 deniz mili hareket edilirse altitude 89° olur
- 1 deniz mili = 1 açı dakikası = 1/60 derece ilişkisi kullanılır
- altitude 89° ise, sub-stellar point'ten 60 mil uzaktaki bir çember üzerindeki konum söz konusudur
- altitude 88° ise, yarıçapı 120 deniz mili olan bir çember üzerindedir
- altitude 40° ise, yarıçapı 3000 mil olan çok büyük bir çember üzerindedir
- Gerçek seyrüseferde, tahmini konum temel alınarak çemberin bir kısmı doğru olarak yaklaşıklandırılır
- Mevcut konumun kabaca 100 mil içinde bilindiği varsayılır
- Haritada tahmini konum noktası işaretlenir
- Bir yıldız seçilir ve o konumda beklenen açı hesaplanır
- Sekstantla ölçüldüğünde beklenen değer 50°, gerçek değer 51° ise, tahmini konumun uzak sub-stellar point merkezli çembere göre 1°, yani 60 mil daha yakın bir yerde olması gerekir
- Haritada tahmini noktadan yıldız yönüne doğru 60 mil gidilir
- O noktada bir dik çizgi çizilirse konum çizgisi oluşur
- Mevcut konum bu çizgi üzerinde bir yerdedir
- Birden fazla yıldız kullanılırsa kesişim noktasından konum bulunabilir
- Gökyüzünün başka bir yönündeki yıldız için aynı işlem tekrarlanır
- Örnekte ikinci yıldız beklenenden 2° daha küçük ölçülmüştür; bu nedenle tahmini konumdan 120 mil daha uzak yönde başka bir konum çizgisi çizilir
- İki çizginin kesişimi, mevcut konum için olası noktadır
- Genellikle üçüncü bir yıldıza kadar tekrarlanır
- Üç konum çizgisi ile hem konum hem de doğruluk hissi elde edilir
- Astro Compass, konum çizgisi çizmek için gereken değerleri özel bir gösterge paneli üzerinden sağlar
- Gösterilen değerler, yıldızın azimuth'u ve varsayılan konumdan konum çizgisine olan mesafe olan Altitude Intercept'tir
- Seyrüsefer subayı bunlara dayanarak harita üzerinde konum çizgisini çizer
- İki yıldıza ek olarak toplam üç yıldızla süreç tekrarlanır ve location fix elde edilir
-
Küresel kesişim noktaları
- Küre üzerindeki iki farklı çember teknik olarak 0, 1 veya 2 kesişim noktasına sahip olabilir
- Gerçek kullanımda genellikle iki kesişim noktası oluşur, ancak bunlardan biri çok uzakta olduğundan göz ardı edilebilir
-
Seyrüsefer subayının pratikteki zorlukları
- Ölçüm tamamlandığında uçak çoktan onlarca mil ilerlemiş olabilir
- Seyrüsefer subayı, hareket miktarını yansıtacak şekilde konum çizgilerini düzeltmek zorunda kalabilir
- Rüzgar ve diğer etkenler nedeniyle uçağın tam olarak ne kadar hareket ettiğini bilmek zordur
- Bu nedenle Astro Compass olsa bile seyrüsefer subayı sürekli belirsizlikle uğraşır ve farklı ölçüm sonuçlarını cross-checking ile doğrulamak zorunda kalır
Tasarım tercihleri ve sonuç
- Angle Computer, mekanik analog hesaplamanın en iyi seçenek olduğu bir çağın ürünü olmakla birlikte aynı zamanda elektriksel bir sistemdir
- navigational triangle, mekanik düzenek tarafından çözülür
- Aygıt konumunun ayarlanmasını motorlar üstlenir
- Çıktı, kablolar üzerinden elektriksel olarak iletilir
- Tahrik için elektronik amplifikatörler ve geri besleme devreleri kullanılır
- Bu devrelerde vacuum tubes ve transistors birlikte kullanılır
- Astro Compass'ın tasarım sürecinde navigational triangle hesabı için çeşitli yaklaşımlar değerlendirildi
- İlki, fiziksel dönüşü sine ve cosine değerlerine çeviren küçük elektromekanik aygıtlar olan resolver'ları kullanma yöntemiydi
- 6 resolver ve amplifikatörlerin birleştirilmesiyle altitude ve azimuth üretilebilirdi
- Ancak fazla büyük olmaları ve precision power supply gerektirmeleri nedeniyle elendi
- İkinci yaklaşım digital computer kullanmaktı
- 1963 yılında dijital bilgisayarlar pahalı, yavaş ve düşük güvenilirlikte olduğu için bu seçenek de elendi
- Sonunda gök küresinin mekanik fiziksel modelini kurma yaklaşımı benimsendi
- Nihai tasarım, fiziksel mekanizmalar, elektrik devreleri, vacuum tubes ve solid-state electronics'in buluştuğu bir yapıydı
- Kısa süre sonra dijital bilgisayarlarla değiştirilecek bir karakter taşıdığı daha o zamandan belliydi
1 yorum
Hacker News yorumları