Şeffaf liderlik, hizmetkar liderliği geride bırakır
(entropicthoughts.com)- Hizmetkar liderlik, ekip üyelerinin sorunlarını onların yerine çözen bir ‘curling ebeveyni’ne benzetilerek eleştiriliyor
- Bu yaklaşım kısa vadede ekip üyeleri için rahat olsa da, lider yokken organizasyonun etkisizleştiği bir yapı ortaya çıkarıyor
- Buna alternatif olarak ‘şeffaf liderlik (Transparent Leadership)’ kavramı öneriliyor
- Şeffaf lider, koçluk, bağlantı kurma, problem çözme eğitimi ve değer paylaşımı yoluyla ekip üyelerinin kendi başlarına karar verip gelişmesini destekliyor
- Ekibi, lider gereksiz hale gelecek kadar bağımsızlaştırmak ve ardından teknik problem çözücü rolüne geri dönmek ideal olarak sunuluyor
Hizmetkar liderliğin sınırları
- Hizmetkar liderlik, liderin ekip üyelerinin önündeki engelleri onların yerine kaldırdığı ‘curling ebeveyni’ benzeri bir yapı olarak tasvir ediliyor
- Lider tüm sorunları öngörüp çözdüğü için ekip üyeleri rahat hissediyor, ancak lidere bağımlı bir yapı oluşuyor
- Bu tür liderler sonunda aşırı çalışan tek hata noktası (single point of failure) haline geliyor
- Lider ayrıldığında ekip, engellerle nasıl başa çıkacağını bilmiyor ve organizasyonun geneliyle olan bağlantısı da kopuyor
- En kötü durumda ekip üyeleri, kendi rollerini ve amaçlarını kavrayamadan izole bir grup olarak kalıyor
Şeffaf liderliğin temel ilkeleri
- Önerilen şeffaf liderlik (Transparent Leadership), liderin zamanla kendisini gereksiz hale getirmesini hedefliyor
- Ekip üyelerine koçluk (coach) yapıyor, insanları birbirine bağlıyor (connect) ve sistematik problem çözme yöntemleri öğretiyor
- Organizasyonun benimsediği değerleri ve ilkeleri açıkça anlatarak ekip üyelerinin kendi başlarına tutarlı kararlar almasını destekliyor
- Arz ve talebi doğrudan bağlayarak liderin arada kalan bir orta kademe yönetici rolüne sıkışmamasını sağlıyor
- Ekip üyelerine zaman içinde liderlik sorumluluklarını devralarak gelişebilecekleri fırsatlar sunuyor
- Sürekli olarak halefler yetiştirmeyi ve kendisini yerine başkası geçebilir bir role dönüştürmeyi amaçlıyor
Liderin rolünün dönüşümü
- Orta kademe yöneticiler fiilen iş yapmaz şeklinde bir önyargı olsa da, yazı bunu ulaşılmaya değer bir durum olarak sunuyor
- Bazı yöneticiler kendilerini gereksiz hale getirdikten sonra yeni işler veya gereksiz raporlama sistemleri icat ederek bürokrasiye yol açıyor
- Daha iyi seçenek, teknik problem çözmeye geri dönmek
- Bu, liderin teknik yetkinliğini korumasını sağlıyor ve ekip üyelerinden saygı kazanmanın bir yolu oluyor
- İdeal lider, evrak işi yapan biri değil, yüksek kapasiteli yedek çalışan (high-powered spare worker) gibi işlev görüyor
6 yorum
Hacker News görüşleri
Yazıda geçen “hiçbir şey yapmayan orta kademe yönetici” şakası, sonuçta orta kademe yöneticilere dair bir klişeyi güçlendiren bir iddia
Gerçekte “her şeyi kendin yapabilmeni sağlayacağım” türü bir ‘empowerment’ çoğu zaman sadece ‘sorumluluğu başkasına yıkmanın’ başka bir ifadesi
Bazen kişinin kendi başına çözmesine yardımcı olmak iyidir, ama bazen de yöneticinin sorunu doğrudan çözmesi gerekir ki ben başka işlere odaklanabileyim
Sonuçta her şey “cevabı kendin bul” noktasına varıyordu ve gerçekten desteğe ihtiyaç duyulan anlarda bile yetkili bir destek alınamıyordu
Sonuçta 18 ay boyunca sorun aynen kaldı; benim geliştirdiğim tek şey ise başka bir şirkete geçebilme becerim oldu
Bunun sonucu yalnızca tükenmişlik, iç çekişme ve kaostur
Ekibi desteklemekten çok, ne kadar az iş yaparak idare edebileceğini düşünen, ortada olmayan bir yönetici gibi geliyor
Değerlendirme ve gelişim geri bildirimi yöneticinin temel sorumluluğudur; bunu devretmek görev ihmali olur
İlk birkaç yıl boyunca ekibi koruyan bir ‘shit umbrella’ olmam gerektiğine inanıyordum
Ama bu yanlış bir felsefeydi — ekip aslında durumun bağlamını ve nedenlerini bilmek istiyor
Yönetici, ekibin durumu anlamasını sağlamalı ama doğrudan zarar görmesini de engellemelidir
Nedenini bilmezse yapılan iş anlamını yitirir ve insanlar isteksizleşir
Bazılarının politik karmaşayla baş etmeyi öğrenmesi, kariyerlerinin gelişmesi için gerekir
Bu yüzden ‘shit umbrella’ın yedeği olabilecek kıdemli mühendislere ihtiyaç vardır
Hizmetkar liderlik, aslında 1977’de Robert Greenleaf tarafından kilise liderliği için ortaya atılmış bir kavram
Bunu iş dünyası liderliğine olduğu gibi uygulamak zor
Güç merkezli mi, yoksa ekip üyelerinin gelişimini merkezine alan mı; bunu bir spektrum olarak görmek denge noktasını bulmayı kolaylaştırır
‘players coach’ gibi, hem ekibin bağlılığını hem de performansını artırabilir
Biraz EQ (duygusal zeka) yeterlidir
Liderlikle ilgileniyorsanız ABD Ordusu’nun resmi belgesi ADP 6-22 Leadership okunmaya değer
200 yıllık geleneğe sahip pratik odaklı bir liderlik kılavuzu ve ölüm kalım sahalarında sınanmış içerik sunuyor
Gerçek dünyadaki siyaset ve şirket liderliği, insanlara daha çok tüketici ya da kaynak gözüyle bakma eğiliminde
Üst hedefe zarar vermediği sürece özerk karar alma imkanı tanıyan bir yapı; bireysel inisiyatif ile organizasyonel uyumu aynı anda sağlayan bir yaklaşım
Şeffaflık, ‘tüm bilgileri açmak’ değil, üst düzey hedefin net biçimde paylaşılması demek
Ama şirketlerde ve siyasette etik teşviklerin kendisi yok
Geliştiricilerde asıl mesele yaratıcı motivasyondur ve organizasyon kültürüne ve bireysel eğilimlere uygun liderlik gerekir
Yararlı çerçeveler olarak Team Topologies, Shape Up, Sooner Safer Happier öneriliyor
Bana hizmetkar liderlik hiçbir zaman ‘yöneticinin ebeveyn gibi ilgilendiği bir ilişki’ olarak öğretilmedi
Adının hakkını veren biçimde, bunu ekibe hizmet eden bir yönetici olarak; engelleri kaldırmak ve gelişim fırsatları yaratmak şeklinde anlıyorum
Aşağı indikçe daha fazla ağırlık taşınır; dolayısıyla yöneticinin aldığı karşılık da bu sorumluluğun ağırlığı içindir
Başarısız örneklerin çoğu kavramdan değil, kişisel yetersizlikten kaynaklanır
Yazar, hizmetkar liderliği yeniden tanımlayıp sonunda aynı kavramı başka bir adla paketlemiş
Özünde bu sadece mevcut bir kavramın yeniden ambalajlanması
Hizmetkar liderlik, aslında çoğu zaman iktidar yapısının özünü gizlemeye yarayan moda bir terim gibi kullanılıyor; ama pratikte anlamı basitçe insanlara insan gibi davranmak
Çalışanın elinden fazla tutmak, mikro yönetime çıkar
Gerçekçi olarak bakıldığında yöneticinin tamamen ‘gereksiz bir varlık’ haline gelmesi ancak ütopik bir fikir
Ben bunu daha çok gece bekçisi ya da temizlik görevlisi zihniyeti olarak anlıyorum
Amaç kontrolden çok güven ve özerkliği büyütmek
Örneğin evimize gelen temizlik yardımcısına öncelikleri kendisinin belirlemesini söylüyorum; kendini iyi hissetmiyorsa bazı işleri atlamasının da sorun olmadığını belirtiyorum
Bu güven biriktikçe, o da kendiliğinden sahiplenme duygusu (ownership) geliştirdi
Sonuçta önemli olan çıktı ve ilişkinin sürekliliği
Greenleaf’in resmi tanımına greenleaf.org üzerinden bakılabilir
Özünde mesele üyelerin gelişimi (growth); liderin her şeyi onların yerine yapması değil, onların da lider olmasına yardımcı olması
Asıl yazı bu özü atlayıp yeni bir moda terim üretmiş gibi görünüyor
Kötü bir yöneticinin altında çalışma deneyimi, liderlik konusunda alınabilecek en iyi eğitim olabilir
Birçok iyi yönetici, “önceki yöneticimden daha iyisini yapayım” düşüncesiyle yola çıktı
Kendini ortalamanın üstünde sanan insanların yönetici olma eğilimi de var
Gerçek doğrulama, astların değerlendirmesinden gelmeli
En iyi liderler Netflix’in ‘Context not Control’ felsefesini izliyordu
Yöneticinin rolü, neyin ve neden yapılması gerektiğine dair bağlam sağlamak; nasıl yapılacağına ise ekip karar verir
Karar verildikten sonra bildirmek değil, karar öncesinde bilgi paylaşmak gerekir
Ama yöneticilerin çoğu kendini tatmin eden liderlik söylemlerine kapılıp gerçek bilgi aktarımını ihmal ediyor
Sürekli olarak hizmetkâr liderliği benimsemeye çalıştım, ancak son dönemde zaman değiştiği için şeffaf liderliğin daha fazla öne çıktığı da doğru gibi görünüyor.
Ben de zaman zaman böyle hissediyorum; sizce bu dönemsel değişimin arkasındaki neden ne? Bu konuda bir içgörünüz olabileceğini düşündüğüm için sormak istedim.
MZ kuşağının düşüncelerinde bazı değişimler yaşandığını düşünüyorum; özellikle de kendi başına düşünüp çalıştığında duyduğu başarı hissi, geçmişe kıyasla çok daha güçlenmiş gibi görünüyor. Bu da, toplumsal olarak aşırı bireyciliğin vurgulanmasıyla birlikte iş yerindeki istikrarın azalması ve aynı anda bireyin rolünün önemli olduğunu erken yaşta öğrenmeleriyle ilgili değil mi?
Yani astların şeffaf liderliği tercih ettiğini söylüyorsunuz. Değerli görüşünüz için teşekkürler. Katılıyorum.
Evet, öyle de; ayrıca yapay zeka çağında tüm kuşakların kişiselleştirmeye dair arzuları yüreklerinde taşıdığını ve bunun görmezden gelinen bir şey olmadığını düşünüyorum. Bana bir kez daha düşünme fırsatı verdiğiniz için ben de teşekkür ederim.