İngilizcede “siz”in resmî bir sürümü hiç var mıydı? (2011)

• İngilizcede bir zamanlar ikinci tekil/çoğul şahıs zamirlerinde resmî–gayriresmî ayrımı vardı; resmî biçim bugün kalan you, gayriresmî tekil biçim ise thou idi
• Early Modern English döneminde thou tekil, you çoğuldu; ancak çoğul you, Fransızcadaki vous gibi kibar tekil hitap olarak genişleyince thou’yu geriye itti
• Daha kesin söylersek, yalın ve seslenme hâlindeki çoğul biçim ye, nesne hâlindeki çoğul biçim you idi; 1300–1400 arasında you, ye’nin yalın hâl konumunu da aldı ve yaklaşık 1600’de genel kullanımda ye’nin yerini aldı
• Quaker’lar statü ayrımını reddettikleri için herkese thou kullandı; bugün thou’nun eski moda ve resmî duyulması, o dönemdeki eşitlikçi ve gayriresmî niyetin tersidir
• PIE’de kibar zamir ayrımı olup olmadığı bilinmiyor; Latince, Yunanca ve Sanskritçede ayrı bir kibar zamir yoktu; modern Avrupa dillerindeki ayrım ise Orta Çağ’da yaygınlaşan daha geç bir gelişme olarak özetlenir

---

İngilizcede resmî biçim olarak kalan you oldu

• İngilizcede bir zamanlar ikinci şahısta resmî ve gayriresmî biçimler ayrılıyordu
• Early Modern English’in temel düzeni basitti
  • thou: tekil ikinci şahıs
  • you: çoğul ikinci şahıs
• Çoğul biçim olan you, tekil bir muhatap için de kibar hitap olarak kullanılmaya başlandı
• Kibar you kullanımı yaygınlaştıkça tekil thou, standart İngilizcenin genel kullanımından çekildi
• Modern İngilizcedeki you, tekil–çoğul, yalın–nesne hâli ayrımı olmadan genel ikinci şahıs zamiri hâline geldi

thou aslında daha samimi bir tekil biçimdi

• thou/thee/thy/thine daha çok samimi ya da gayriresmî tekil biçimlerdi
• Zamanla thou kaba biçimde gayriresmî bir üslup gibi duyulabilir hâle geldi ve günümüz standart İngilizcesinde genelde kullanılmaz
• Günümüzde thou arkaik olup ibadet ve litürji dilinde kaldığından, you’dan bile daha resmî hissedilebilir
• Bu algı, tarihsel kullanımın tersidir

ye ile you arasındaki hâl farkı

• you başlangıçta thou ile doğrudan eşleşen yalın hâl biçimi değildi
• Tarihsel olarak ye yalın ve seslenme hâlindeki çoğul biçim, you ise nesne hâlindeki çoğul biçimdi
• OED açıklamasına göre ye, İngilizcenin en erken dönemlerinde çoğul yalın hâlle sınırlıydı
• 13. yüzyılda ye tekil muhatap için de kullanıldı ve başlangıçta üst konumdakilere yönelik saygı biçimiydi
• you başlangıçta ikinci şahıs zamirinin çoğul belirtme ve yönelme hâli biçimiydi
• 1300–1400 arasında you, yalın hâl ye yerine kullanılmaya başlandı ve yaklaşık 1600’de genel kullanımda ye’nin yerini aldı
• 14. yüzyılda you, tekil nesne hâli thee ve yalın hâl thou’nun yerine de görülmeye başladı; başlangıçta üst konumdakilere saygı göstergesiydi, daha sonra eşit konumdaki muhataplara ve genel kullanıma yayıldı

Metinlerde kalan ye ve you

• Wordsworth’ün Lyrical Ballads eserinde yalın hâl ye ile yönelme hâli you ayrımı korunmuştur
  • “Yet ye are seven! — I pray you tell...”
• Shakespeare’in Richard II eserinde seslenme hâli ye örneği vardır
  • “Looke not to the ground, Ye fauorites of a King.”
• King James Version’daki Genesis 19:8 de çoğul nesne hâli you ile çoğul yalın hâl ye’yi birlikte gösterir
  • “I pray you ... do ye ... in your eyes”
• OED, ye, thou ve you için çeşitli Eski ve Orta İngilizce yazımları ile lehçe biçimlerini ele alır
• Günümüzde ye genel kullanımda yerini you’ya bırakmıştır; lehçe, arkaik ve şiirsel kullanımlarda yaşamaktadır

Quaker’ların plain speech geleneği

• Quaker’lar sınıfsal ayrımı dile yansıtmayı reddetti
• Bu nedenle muhatabın konumu ne olursa olsun herkese you yerine thou kullanmaya çalıştılar
• Erken Amerika döneminde geçen filmlerde duyulabilen Quaker üslubu bu gelenekle bağlantılıdır
• Bugün thou eski moda ve resmî görünebilir; ancak Quaker’ların niyeti statü farkı yaratmayan, daha eşitlikçi bir hitaptı

PIE ve eski Hint-Avrupa dillerinde durum

• PIE’de kibar zamir ayrımı olup olmadığı bilinmiyor
• Modern Avrupa dillerindeki resmî biçim ayrımının doğrudan PIE’den miras kalmadığı kabul edilir
• En eski kayıtlı Hint-Avrupa dilleri olan Latince, Yunanca ve Sanskritçede ayrı bir kibar zamir yoktu
• Modern Avrupa tipi ayrımın Geç Roma imparatorları döneminde başlayıp Orta Çağ’da yaygınlaştığı açıklanır
• Middle English döneminde İngilizcedeki formal you ve informal thou ayrımının geliştiği, Old English’te bu ayrımın olmadığı da belirtilir

Avrupa dillerinde kibar biçim örüntüsü

• Birçok Avrupa dilinde çoğul biçimin tekil muhatap için kullanılıp daha kibar bir ifade hâline geldiği bir örüntü görülür
• Fransızca vous hem çoğul biçim hem de kibar tekil hitap olarak kullanılır
• Almanca Sie, üçüncü çoğul şahıstan gelen kibar biçim olarak ele alınır
• İspanyolca usted ve Fransızca tu/vous da benzer resmiyet ayrımı örnekleri olarak anılır
• Bir yanıt, bunun yaklaşık 1500 civarında İngilizce þu/ye, Almanca du/ihr gibi tekil–çoğul ikinci şahıs ayrımından başladığını özetler
• Toplumdilbilimsel ilke iki başlıkta özetlenir
  • Üçüncü şahıs, ikinci şahıstan daha resmîdir
  • Çoğul biçim, tekil biçimden daha resmîdir

Daha karmaşık Hint-Avrupa dışı sistemler

• Hint-Avrupa dışı dillerde ikiden fazla düzeyde ayrım bulunan örnekler vardır
• Tayca ve Japoncada konuşan ile dinleyenin sosyal ilişkisine göre birden fazla zamir seçilen sistemler bulunur
• Bu tür sistemler yalnızca ikinci şahsa değil, birinci ve üçüncü şahıs zamirlerine de genişleyebilir
• Japoncada kibar zamirler ve diğer sözcüklerdeki resmiyet sisteminin daha karmaşık olduğu açıklanır

[GN⁺]

Hacker News yorumları

• T-V ayrımının olduğu bir kültürden geldiğim için, eski İngilizcede olduğu gibi bunlardan birinin ortadan kalkmasını hep istemişimdir
  Samimi T ile resmî V arasındaki ayrım, az çok tanıdığınız biriyle konuşurken kafa karıştırıcı oluyor. İş yerinde su sebilinin başında karşınızdakine nasıl hitap etmeniz gerektiği hep belirsiz; samimi T kullanırsanız ona eşit davranmış olursunuz ve yaş ya da kıdem gibi şeylerle üstünlüğünü korumak isteyen biri bunu hakaret sayabilir
  Bu yüzden bazen konuşmadan tamamen kaçınabiliyorsunuz; güvenli olsun diye V kullanırsanız kendinizi daha düşük bir konuma koymuş gibi hissediyorsunuz, T kullanırsanız da karşınızdakini gücendirme riskiniz var. İngilizcenin iş dünyasının dili olarak baskın hale gelmesinin nedenlerinden biri de belki bu tür yüklerin daha az olmasıydı. Biçim değişiklikleri de basit; örneğin çoğul yapmak için sonuna sadece s eklemek yetiyor, bu da ana dili İngilizce olmayanların öğrenmesini ve konuşmaya katılmasını kolaylaştırmış olabilir
  https://en.wikipedia.org/wiki/T%E2%80%93V_distinction

  • İngilizcenin iş dili haline gelmesinin bununla pek ilgisi yok gibi görünüyor. ABD'nin siyasi ve ekonomik üstünlüğü çok daha büyük bir etkendi; ayrıca geçmişte Fransızca da burada sözü edilen tüm özelliklere sahipti ve benzer bir rol oynadı
  • Resmî konuşmanın her kültürde daha aşağı bir konuma girmek olarak görülüp görülmediğinden emin değilim
    Farsçada biri sizden resmî konuşmanızı bekliyorsa, kendisinin de resmî konuşması gerekir. Bu yüzden resmî dil kullanmak iki tarafı da birlikte yukarı taşıyormuş gibi gelir ve resmî dille flört etmek de mümkündür
  • Ana dilim Rusça ve Rusçada da ты/вы ayrımı var, ama bu ayrımın kaldırılmasını isteyecek kadar büyük bir sorun değil. Çoğu durumda hangi zamiri kullanmanız gerektiği açıktır; evet, çok bağlama dayanır ama bunu ömür boyu her gün yaptığınız için zor gelmez
    İş yeri örneğinde ben hiç düşünmeden hep ты kullanırım, başkalarının bana öyle hitap etmesi de umurumda olmaz. Bizim kültürümüzde yaklaşım daha rahat olabilir
    Ama tanımadığınız bir barmen ya da garsona nadiren de olsa ты diyen biri biraz utandırıcı görünüyor. Hizmet veren yabancı biri için вы daha uygundur diye düşünüyorum
    İngilizcenin iş dili haline gelmesinin nedeni bu değildir muhtemelen. İngilizce, telaffuz ve düzensiz fiiller açısından oldukça dağınık; bu yüzden öğrenmesi kolay bir dil sayılmaz
  • İngilizcenin baskın iş dili olmasının nedeni İngilizcenin kendisiyle değil, o dili konuşan insanların göreli gücüyle ilgilidir
  • Bu, İngilizce konuşulan dünyanın kültürel bakış açısından mı kaynaklanıyor bilmiyorum ama, beklenen bir normdan çok sosyal anksiyete gibi geliyor
    Benden üstün olduğunu düşünüp benden belirli bir selamlama falan bekleyen biri olursa, defolup gitmesini söylerim. Hepimiz eşitiz

• Harika bir Noel hediyesi. Yazdığım bir şeyin HN'nin en tepesine çıkacağını hiç düşünmemiştim

  • Sanırım StackExchange'te yayımladıklarım arasında en çok oy alan cevabın yazarı benim. Bunu bugün burada görmek hoş bir sürpriz oldu; umarım herkes keyifle okumuştur. Mutlu Noeller

• Şimdiye kadar younun, thounun thorn yüzünden yanlış okunmuş bir biçimi olabileceği hiç aklıma gelmemişti
  Rivayete göre ye olde shoppe içindeki ye de aslında the old shop gibi telaffuz ediliyordu; çünkü matbaalarda thorn Þ harfi yoktu ve yerine Y kullanılıyordu. Bu yüzden benzer bir durum olabileceğini hayal etmiştim
  Cevaplara bakınca bunun gerçekte yaşanmış bir şey olmadığı anlaşılıyor ama eğlenceli bir düşünceymiş

  • Bu olasılık düşük görünüyor. Wiktionary'ye göre you, Middle English you, yow, ȝow biçimlerinden geliyor; bunlar da Old English ēow, Proto-Germanic iwwiz, Proto-Indo-European yūs, yū́ biçimlerine uzanıyor
    Gutenberg matbaası 15. yüzyılın ortalarına ait, yani Middle English dönemi zaten epey ilerlemişti
  • 90'larda okulda Lancaster Quaker olarak yetişmiş çok hoş birini tanıyordum; profesörlerle konuşurken Thou ve Thine kullanma alışkanlığını sık sık bastırması gerekirdi. Bu alışkanlık çabucak kayboldu ama hoştu ve gerçekten vardı
  • Bunun Þ yerine daha çok yᷤ için bir ikame olması muhtemel görünüyor. Çok daha küçük bir değişim
  • İngilizcede, belirli artikel thenin yazım değişimiyle ye olmasından bağımsız bir ikinci tekil/çoğul zamir ye de var
    https://en.wikipedia.org/wiki/Ye_(pronoun)
  • Sanırım düşündüğün harf thorn değil eth. Eth ötümlü, thorn ise ötümsüzdür

• Thee ve Thou, Kuzey İngiltere'de, özellikle Yorkshire ve Lancashire'da hâlâ kullanılıyor. Ama muhtemelen daha çok yaşlılar kullanıyor ve telaffuzları da sık sık Thi ve Thaya yaklaşıyor

  • North Yorkshire'da neredeyse 5 yıl yaşadım ama thee/thou kullanımını bir kez bile duymadım; yani yavaş yavaş kayboluyor gibi görünüyor. Öte yandan İngiliz lehçeleri çok yerel olduğu için bazı köylerde gayet normal olabilir
  • İlginç. Bu ifadelerin samimi you anlamında mı yoksa tekil kişiyi belirtmek için mi kullanıldığını merak ediyorum
  • Kuzey İrlanda'da çok yaygın olmasa da ye hâlâ yaşıyor
    What about ye?, how do you do?yu samimi biçimde sormanın bir yoludur

• Benim Teksas usulü İngilizcemde y'all, tekil ve kibar bir you olarak da gayet kullanılabilir. Çok yaygın değil ama tanımadığım birine kişi sayısından bağımsız olarak Howdy, how y'all doin? diye kibarca selam verebilirim; bir kez tanıştıktan sonra ise sadece youya dönerim
  İşin ilginç yanı, howdy eski how do ye ifadesinin kısalmış hâli ve bazı insanlar bunu hâlâ hem selam hem de soru olarak görüyor. Bu yüzden dinleyene bağlı olarak bazı durumlarda gereksiz tekrar, bazılarında ise değil

  • y'all meselesi ilginç. Ben Teksaslıyım ve tek bir kişiye hiç y'all demedim
    How are y'all doing? gibi bir şeyi tek kişiye söylersen, o kişinin kendisini değil ait olduğu aile birimini kastettiğin anlaşılır
    Teksas'ta kibar ya da samimi gelebilir ama kurumsal ortamda e-postalarda kullanmamam gerektiği söylendi
  • Bir dakika, y'allın you allın kısaltması olduğu için her zaman çoğul you anlamına geldiğini düşünmüştüm
  • howdy ile ilgili olarak, biraz eski moda üst sınıf Britanya konuşmasında selam olarak kullanılan how d'you do? bir soru değildir. Geleneksel cevap da yine how d'you do diye karşılık vermektir, ki bu biraz tuhaftır
  • İlginç. Teksaslı olmayan biri olarak y'all bir kısaltma olduğu için, He'llün He willden daha az resmî görünmesi gibi, bana daha gündelik gelirdi diye düşünmüştüm
  • ABD'nin başka bölgelerinde yous kullanılır ama o da giderek kayboluyor

• Bizim ülkemizde de younun farklı biçimleri var ve bu, tanımadığım birine o anda hangisini kullanmam gerektiğini her seferinde gereğinden fazla düşünmeme yol açtığı için hoşuma gitmiyor
  Bazen tamamen vazgeçip yeni tanıştığım herkese gayriresmî biçimi kullanarak anında yakınlık kurmayı ummam mı gerek diye düşünüyorum. Bundan hoşlanmayan tek kişi ben değilimdir; gayriresmî hitaptan rahatsız olacak biri zaten baştan zamanımı harcamaya değmiyor olabilir
  Neyse ki bizde cinsiyet zamirleri yok, o sorundan kaçabiliyoruz. Sonuçta en iyi ve en ölçeklenebilir dilin, youya ya da zamirlere herhangi bir imâ yüklemeyen dil olduğunu düşünüyorum. Nihayetinde hepimiz insanız

  • Almancada da iki seviye var ama bir polise gayriresmî you ile hitap edersen başın derde girebilir
    Bir adam kapısının aralığından bir sürü polisi görüyor ve içlerinden birine “Defol git, seni gayriresmî you aptalı!” diyor. Polis “Ne dediniz?” deyince adam “Aa, özür dilerim, sizi resmî you aptalı!” diye düzeltiyor. Bir sonraki sahne polisin kapıyı tekmeleyerek açmasıydı. Bunun bir skeç mi yoksa 360p telefon çekimi mi olduğundan emin değilim ama Cops tarzı bir reality program da olabilir
  • Dilde böyle bir ayrım olmasa bile sorun başka biçimlerde ortaya çıkmaya devam eder
    Bir arkadaşa “En yakın ATM nerede?” diye sorarsın ama yabancı birine “Affedersiniz, en yakın ATM'nin nerede olduğunu biliyor musunuz?” gibi konuşursun
  • İletişim doktora programında kişilerarası iletişim dersi verirken öğrencilere okutulan bir yazıda buna dair bir örnek vardı. Bir Amerikalı, Avusturya'da 1-2 yıl kalırken bir partide Avusturyalı bir arkadaşıyla konuşuyormuş; sonra o arkadaşın kız arkadaşı gelip gayriresmî you kullanmaya başlamış
    Daha sonra neden gayriresmî ifadeye geçtiğini sorduğunda kadın, “Bilmiyorum. Öylesine yaptım. Erkek arkadaşımla konuşuyordunuz, ben de kendimi onunla aynı düzeyde gördüm,” diye cevap vermiş
    https://www.google.com/books/edition/Language_Shock/xOE4nPuW...
  • Dile gömülü olmasa bile resmîlik ve gayriresmîlik meselesine nasıl yaklaşılacağını bir ölçüde yine düşünmek gerekmez mi? İngilizcede de çocukla, yabancıyla ve patronla aynı şekilde konuşmuyorsun
  • tu/vous ayrımını yönetmek büyük bir zihinsel çaba gerektiriyorsa bunun otizm spektrumuyla ilişkili olma ihtimali de düşünülebilir
    Sosyal ipuçlarını ve başkalarının alanını anlamakta zorlanmak otizmin tipik özelliklerindendir; bu tür ayrımlar da mesafe kurmayla ilgilidir. Nörotipik çoğunluk bunu gerçekten bu kadar külfetli bulsaydı, böyle dilsel yenilikler birkaç kuşak içinde bu kadar hızlı yayılmazdı
    Ben de bu ayrımın olduğu bir ülkede yaşıyorum ve bir yabancının bana doğrudan gayriresmî hitapla seslenmesinden hoşlanmıyorum. Toplumsal dilbilimsel durumlar farklıdır ama sadece gayriresmî hitap kullanmak otomatik olarak yakınlık yaratmaz; hatta tersi bile olabilir. Benim gibi insanların zaman harcamaya değmez olduğu iması biraz ekşi üzüm gibi geliyor ve bazı fırsatları kaçırmana da yol açabilir

• Quakerlar hiyerarşik ayrımlara karşı oldukları için herkese you yerine thou demekte ısrar ettiler. İronik olarak bugün thouyu eski ve resmî bir ifade gibi algılıyoruz ama asıl amaç daha gayriresmî bir kullanım yaratmaktı
  Almancada resmî/gayriresmî hitap ayrımı gayriresmî tarafa doğru kayboluyor. Quakerlar da benzer bir şey denedi ama İngilizcede bunun sonunda resmî biçim lehine kaybolmuş olması ilginç

  • Bunun bir kısmı, Norman fethinden sonra İngilizcenin bir süre kendi anavatanında bile ikinci sınıf ya da alt tabaka dili sayılmasıyla ilgili olabilir mi diye merak ediyorum
    Bir noktaya kadar soylular esas olarak Norman Fransızcası kullanıyordu; sonradan İngilizceye geçtiklerinde bile kullandıkları biçim Fransızca alıntılarla dolu ve Fransız usulü yazımlıydı
    Dilin tamamı aristokrasinin dili değilse, resmî zamirler de gerçekten seçkin görünmemiş olabilir. Gerçekten etki bırakmak isteselerdi Fransızcaya ya da Latinceye geçerlerdi
  • sir kelimesi de giderek daha gayriresmî bir kullanıma kayıyor gibi geliyor

• You resmî biçimdir. Ancak yanıtların açıkladığı gibi İngilizcede gayriresmî biçim de vardı

  • Evet. Bugün thee ve thou daha çok dinî metinlerde görüldüğü için resmî hissettiriyor ama eskiden arkadaşlara ya da çocuklara söylenen gayriresmî biçimlerdi. En üstteki yanıtın açıkladığı gibi zamanla thee ve thou kaba sayılmaya başlandı

• Brezilya Portekizcesinde de aynı şey oldu. Resmî ifade olan Vós Mercês, ülke genelinde sadeleşmiş você biçimiyle kullanılmaya başladı; gayriresmî biçim tu ise seyrek, çoğunlukla da güneyde kullanılıyor

  • tu kullanılan bölge ve durumlarda bile genelde hâlâ ikinci tekil kişi gibi çekimlenmiyor
    EU BEM QUE TE AVISEI - TU EMPINOU ELE PEI
  • İlginç. vosmicê de vós mercêsin yanlış telaffuzundan mı çıktı?
  • Avrupa Portekizcesinde iki biçim hâlâ benzer şekilde kullanılıyor
  • vossa mercê, vosmecê, vossemecê

• Modern İngilizce, artık ikinci tekil ve çoğul şahıs için ayrım yapmadan her ikisini de you ile karşıladığı için yetersiz görünüyor. Almanca gibi bazı dillerde bu ayrım hâlâ var.
  Bunu daha önce HN’de dil üzerine konuşurken de söylemiştim: Babam Almanca öğrenirken kullandığı eski ders kitabı, Almancadaki ikinci şahıs du için İngilizcede karşılık olarak thee, thou, thine/thy kullanıyordu.
  İngilizce ana dili olanların Almanca öğrenirken yaptığı yaygın bir hata, duyu yanlış kullanmalarıdır. sieden daha samimi olduğu için duyu kullanırlar ama Almancada bunun aile ya da sevgili gibi en yakın ilişkilere ayrılmış bir ifade olduğunu gözden kaçırırlar.
  Özünde, İngilizcedeki ikinci şahıs thouya denk gelen du, Almancada yaşayan dilin bir parçası olmaya devam ediyor; İngilizcedeki thou ise artık arkaik.
  Babamın ders kitabını gördükten sonra dunun doğru kullanımı benim için hemen netleşti. Modern İngilizce ders kitaplarının neden duyu doğrudan you ile eşlediğini bir türlü anlayamıyorum; bu, büyük kafa karışıklığı yaratan çılgınca bir yöntem gibi görünüyor.
  İngilizce konuşanların çoğu thou ve türevlerini anlayabildiğine göre, Almanca ders kitaplarında you yerine bunları kullanmak mantıklı olurdu. Sadece bir ek paragrafla you/du karışıklığı giderilebilirdi.
  Modern ders kitabı yazarlarının neden artık thou yerine you kullandığını yıllardır merak ediyorum. Babamın kitabı yaklaşık 1930’da yayımlanmıştı; demek ki bu you ikamesi nispeten yeni bir olgu.

  • du, yalnızca aileye ya da sevgiliye söylenen bir hitap değildir. Arkadaşlara, sınıf arkadaşlarına, üniversite çağındaki akranlara ve ilişkiyi samimi gördüğünüz ya da öyle olması gerektiğini düşündüğünüz kişilere de kullanılır.
    Örneğin bazen mağaza çalışanlarına, barmenlere genelde, garsonlara ise bölgeye göre kullanılır; Berlin gibi yerlerde yaşlı olmayan sokaktaki yabancılara bile denebilir. Ayrıca yaşı ve statüsü ne olursa olsun, karşı taraf önce du kullandıysa ve bunu özellikle hakaret amacıyla yapmıyorsa ben de du kullanırım.
    Birlikte futbol oynadığım birine, ilk kez tanışsak ve benden on yaş büyük olsa bile du derim. İçki ortamlarında da durum aynıdır. Tamamen yabancılarla yaşanan birçok sosyal durumda Sie kullanmak aslında kaba bile olabilir. Tabii karşı taraf yaşlıysa durum farklıdır.
    Bir de karşılıklı olarak birbirine du demeyi resmen teklif etme şeklinde bir ritüel vardır, ama artık buna pek uyulmuyor. Genelde iş arkadaşları arasında olur; reddetmek çok soğuk bir sınır çizmek anlamına gelir ve hayatınız boyunca bir daha böyle bir teklif almayabilirsiniz. Astın üstüne bunu teklif etmesi de uygunsuzdur.
    Gerçek Almancada dunun kullanım alanı zaten yeterince geniş olduğu için, bir yabancının tüm du dilbilgisini tam öğrenmeden önce önce Sie biçimini öğrenmesinin ne kadar mantıklı olduğundan emin değilim. Son 20 yıldaki göç akışına bakılırsa insanlar önce Almanca duyduklarına sevinir. Sohbet etmeye başladıktan sonra düzgün şekilde siezen öğrenilebilir. Benim 2 Pfennig’im bu kadar.
  • İsviçre’de Almanca öğrendim ve sie kullananların neredeyse hepsi 50 yaşın üzerindeydi. Karşılaştığınız herkese du diyordunuz; istisna ancak resmî yazışmalarda olurdu.
    Almanya’da bazen garip bakışlar almamın sebebi bu olabilir mi diye merak ediyorum. Almanya’da Sie daha mı yaygın?
  • Tersine, İspanyolcada restoran ya da mağaza gibi yerlerde genelde usted yerine tú kullanılır. usted, daha kibar etkileşimlere ya da yaşlı kişilere ayrılır.
  • Almancayı ciddi ciddi öğrenirken yazılımlarımı ve web sitelerimi Almancaya çevirmiştim; Facebook’un bana sürekli du diye hitap etmesi çok rahatsız ediciydi.
    Muhtemelen “Biz böyle samimi ve havalıyız” türü bir pazarlama saçmalığıydı ama oldukça iticiydi. Ana dili Almanca olanlarda da böyle bir tepki olup olmadığını merak ediyorum.
  • Yazdığımı göndermeden önce okumalıydım. “Modern İngilizce ikinci ve üçüncü şahıs you arasında ayrım yapmaz” demem apaçık saçmalıktı; aslında söylemek istediğim, ikinci tekil ve çoğul şahsın ikisinin de you zamirini kullanmasıydı.