- Yazar, 7-8 yaş grubu çocuklarla yürüttüğü 7 aylık matematik çemberi deneyimini değerlendiriyor; nelerin işe yaradığını ve nelerin yaramadığını tartışıyor.
- Yazar, çocukların ilgisini çekeceğini düşündüğü şeylerle onların gerçekten ilgi duyduğu şeyler arasında büyük bir fark olduğunu fark etti.
- Yazarın başarılı olacağını düşündüğü ama olmayan etkinlikler arasında SET oyunu, katlayıp kesme bulmacaları, geometrik atıştırmalıklar, Möbius şeridini kesme, karo desenleri, Prime Climb, flexagon yapımı, cetvel ve pergel yapıları yer alıyor.
- Beklenmedik şekilde başarılı olan etkinlikler arasında Knights and Knaves bulmacaları, elle round-robin turnuva takvimi hazırlama, yedi köprü problemi, atılan/yenen gollere dayanarak penaltılarda kimin daha iyi olduğunu belirleme ve kendi Pascal üçgeni benzeri desenlerini oluşturma yer alıyor.
- Başarılı olacağı tahmin edilip gerçekten de başarılı olan etkinlikler arasında The Function Machine oyunu, Nim varyasyonları, Turing Tumble, adil pasta kesimi, Prisoner's Dilemma ve Chicken gibi oyun teorisi oyunları ve 3 kişi için sahte kokteyl hazırlama yer alıyor.
- Yazar, çocukları sürece katmada hikâye anlatımının kilit unsur olduğunu belirtiyor; bu, matematiğin kendi başına konuşması gerektiğine dair yaygın görüşe ters düşüyor.
- Yazar, matematik problemleri bir hikâye içinde ya da daha katılımcı bir biçimde sunulduğunda çocukların daha çok dahil olduğunu gördü.
- Yazar, çocukların matematiği kendi başına değerlendirmeye başladığını, ancak yeni bir çocuk grubuyla başlayacak olsa problemleri daha katılımcı hikâyeler şeklinde kurgulama konusunda daha dikkatli davranacağı sonucuna varıyor.
1 yorum
Hacker News görüşü