- ABD'de kişi başına yıllık sağlık harcaması yaklaşık 14.570 dolar ile OECD ülkeleri arasında en yüksek seviyede ve Japonya'nın yaklaşık 2,5 katı
- Bu açık kaynak proje, ABD sağlık sistemindeki israf kalemlerini niceliksel olarak ölçüyor ve her bir sorun için tasarruf edilebilecek maliyeti hesaplıyor
- CMS, OECD, RAND gibi kamusal veri kümelerini analiz ederek, şu ana kadar yıllık 98,6 milyar dolarlık tasarruf potansiyeli olduğunu ortaya koyuyor
- Ayrıntılı kalemler arasında OTC ilaçlarda aşırı harcama, aynı ilacın ülkeler arasında fiyat farkı, hastane prosedürlerinde aşırı faturalandırma yer alıyor
- Tüm analiz kodu ve veriler yeniden üretilebilir biçimde açık olarak sunuluyor ve politika iyileştirmeleri için dayanak olarak kullanılabiliyor
Proje özeti
- ABD, sağlık hizmetleri için kişi başına yaklaşık 14.570 dolar harcarken, Japonya'nın 5.790 dolarlık seviyesiyle kıyaslandığında büyük bir fark ortaya çıkıyor
- Bu fark, yıllık yaklaşık 3 trilyon dolarlık verimsizlik olarak hesaplanıyor
- Proje, her bir başlıkta düzeltilebilir israf unsurlarını tespit ediyor ve federal veri temelli olarak maliyeti niceliksel hale getiriyor
- Tüm analizler açık kaynak kod olarak sunuluyor; böylece herkes aynı sonuçları yeniden üretebiliyor
Tasarruf etkisinin özeti
- Şu ana kadar 3 başlık üzerinden yıllık 98,6 milyar dolarlık tasarruf potansiyeli tespit edildi
- Bu, toplam 3 trilyon dolarlık farkın yaklaşık %3,3'üne karşılık geliyor
- Başlık bazında tasarruf miktarı
- OTC ilaçlarda aşırı harcama: 600 milyon dolar
- Aynı ilacın ülkeler arası fiyat farkı: 25 milyar dolar
- Hastane prosedürlerinde aşırı faturalandırma: 73 milyar dolar
Başlıca bulgular
- Aynı tıbbi işlem olmasına rağmen fiyat farkları aşırı düzeyde
- Aynı ameliyat ve aynı klinik kanıta rağmen, ülkeye ve sigortaya göre fiyatlar büyük ölçüde değişiyor
- Uluslararası karşılaştırma verilerine (iFHP 2024–2025) göre, ABD'deki sigorta ödemeleri diğer ülkelere kıyasla belirgin biçimde daha yüksek
Yayımlanan başlık bazlı analizler
Issue #3 — The 254% Problem (~73 milyar dolar/yıl)
- Özel sigorta şirketleri, aynı hastane işlemi için Medicare tarifesinin %254'ünü ödüyor
- Örnek: Kalça protezi ameliyatı ABD'de 29.000 dolar, diğer OECD ülkelerinde ise 11.000 doların altında
- Ödeme tavanının Medicare'in %200'ü ile sınırlandırılması durumunda yıllık yaklaşık 73 milyar dolar tasarruf mümkün
- Analizin dayanakları
- CMS HCRIS FY2023 kapsamında 3.193 hastanenin maliyet raporları
- RAND 5.1 araştırması: özel sigorta ödemeleri Medicare'in %254'ü seviyesinde
- Montana Medicaid ve kendi kendini sigortalayan işveren örneklerinde aynı ölçüt hâlihazırda uygulanıyor
- Hastane türüne göre kâr marjı katsayıları
- Kâr amaçlı hastaneler 4,11 kat, kâr amacı gütmeyenler 2,46 kat, kamu hastaneleri 2,22 kat
- Tüm hastanelerin %37'si maliyetin 3 katından fazla faturalandırıyor
- Tasarruf hesaplaması: 528 milyar dolar × %65 × %21,3 = 73 milyar dolar
Issue #2 — The Same Pill, A Different Price (~25 milyar dolar/yıl)
- Medicare, aynı ilaç için OECD ülkelerine kıyasla 7 ila 25 kat daha yüksek fiyat ödüyor
- Uluslararası referans fiyatları (Almanya, Fransa, Japonya, Birleşik Krallık, Avustralya vb.) esas alınırsa yıllık 25 milyar dolar tasarruf mümkün
- Veri kaynakları
- CMS Medicare Part D (2023)
- NHS Drug Tariff (2026)
- RAND RRA788-3 (2024)
- Peterson-KFF OECD ilaç fiyatı karşılaştırması (2024)
- Başlıca analiz ölçütleri
- CMS verileri, indirimler öncesi toplam maliyet temel alınarak kullanıldı
- Önde gelen markalı ilaçlara ortalama %49 indirim düzeltmesi uygulandı
Issue #1 — Medicare'in OTC ilaç sorunu (~600 milyon dolar/yıl)
- Medicare Part D, reçetesiz satılabilen (OTC) ilaçlar için reçeteli ilaç fiyatı ödüyor
- Basamak tedavisi (step therapy) uygulanarak önce OTC alternatiflerinin kullanılması sağlanırsa yıllık 600 milyon dolar tasarruf mümkün
- Veri kaynakları
- CMS Part D Spending by Drug (2023)
- JAMA OTC Equivalents Study (2023)
- MedPAC Part D Report (2024)
- Tasarruf miktarı, OTC birim fiyatı ve faturalandırma birimleri (30 birim bazında) üzerinden hesaplandı
Gelecek planı
- Issue #4, Pharmacy Benefit Manager(PBM) tarafındaki spread pricing, indirim şeffaflığı eksikliği ve formulary manipülasyonu sorunlarını ele alacak
Projenin işleyişi ve ilkeleri
- Tüm sayılar, CMS, OECD, RAND gibi birincil verilerden doğrudan hesaplanıyor
- Tüm betikler temiz clone ortamında yeniden üretilebilir
- Her analizde açık kaynaklar ve formül dayanakları yer alıyor
- Proje MIT lisansı ile yayımlanıyor ve herkes katkıda bulunabiliyor
Teknik yapı
- Kullanılan diller: Python %99,1, Shell %0,9
- Her başlık için analiz hattı; veri oluşturma, görselleştirme ve doğrulama aşamalarından oluşuyor
- Tüm depo, açık veri tabanlı bir keşifsel veri gazeteciliği projesi olarak işletiliyor
1 yorum
Hacker News görüşleri
ABD sağlık sistemindeki sorunun ölçeği o kadar büyük ki, bunu dışarıdan birine anlatmak bile zor
Örneğin eczaneden ilacı alırsan 25 dolar, ama sigortacının belirlediği PBM (Optum) üzerinden alırsan 125 dolar oluyor
Daha ucuz bir yerden doğrudan alırsan bu tutar muafiyete (
deductible) sayılmıyor; yani sonunda sigortacının ödeme yapmadığı yapısal bir tuzak ortaya çıkıyorİlaca acilen ihtiyaç olduğunda nakit ödeyip almak daha hızlı, ama bu da muafiyete sayılmadığı için sigortanın anlamı kalmıyor
İlacın gerçek fiyatı birkaç dolar seviyesindeyken, aradaki bürokratik aracılar fiyatı 10 kattan fazla şişiriyor
Marc Cuban’ın CostPlus Drugs gibi hizmetleri bu ara katmanları kaldırıp yalnızca lojistik maliyeti ve makul bir kâr marjı ekleyerek satış yapıyor
Böyle hizmetlerin var olması bile sigorta sisteminin ne kadar yozlaşmış ve verimsiz olduğunu gösteriyor
ABD’de sağlık hizmetinin kalitesi yüksek, ancak idari yük o kadar fazla ki verimlilik düşüyor
Sağlık çalışanlarının müdahale edilmeden iş yapabildiği sadeleştirilmiş bir sistem olsa, çok daha ucuz ve daha iyi sağlık hizmeti mümkün olurdu
Ucuz bir tıbbi cihaz kiralamaya çalıştım ama sigortacı, işe yaramayan pahalı ekipmanları da birlikte kiralamamı istedi
Gerekli olmayan sarf malzemelerini de zorunlu olarak satın almam gerekiyordu ve iade de mümkün değildi
Sigortasız şekilde sadece ihtiyacım olan şeyi doğrudan ödeme seçeneği bile yoktu
Hastanelere gerçek maliyeti faturalandırma zorunluluğu getirilse sorunların çoğu ortadan kalkar
Sağlıklı insanların yarısı toplam sağlık harcamasının yalnızca %3’ünü kullanıyor ama bunun kat kat üstünde prim ödüyor
Sonuçta sağlık sigortası, alt %50’ye yüklenen bir vergi gibi işliyor
Zaten Medicare ve Medicaid yüksek maliyetli hastaları kapsadığı için, geri kalan kesimin sigortaya neredeyse ihtiyacı yok
Sigorta sektörü, ulusal güvenlik açısından bile önemli olmayan verimsiz bir vergi yapısından ibaret
Sigorta, öngörülemeyen büyük masraflara karşı bir araç olmalı; öngörülebilir küçük harcamaları karşılamak için değil
Kan şekeri ölçüm striplerine 150 dolar, insüline ise 500~700 dolar harcıyorum
Ama bir arkadaşım Walmart’tan temel insülini 50 dolara alıyor
ABD sağlık sistemindeki verimsizliğin nedeni, ödeyenle hizmeti kullananın farklı kişiler olması
Hastane ziyaretinde çok sayıda aşamadan geçiliyor, sürekli bekleniyor ve maliyet yapısını kimse bilmiyor
Devlet ve sigortacılar dolandırılmamak istiyor ama sonunda “kabul edilebilir düzeyde dolandırıcılığı” göze alıyor
Asıl soru, “Daha iyi sağlık sonuçlarını nasıl satın alabiliriz?” olmalı
Bireylerin ve ailelerin kaynakları doğrudan tahsis edebilmesi gerekir
İstihdam ile sağlık sigortası birbirinden ayrılmalı; işveren yalnızca HSA hesabına belirli bir tutar yatırmalı
Mevcut yapıda hasta iyileşmedikçe daha fazla para dönüyor ve kimsenin sağlığı iyileştirmek için teşviki yok
Doktora sabit bir tutar verilip ek maliyet doktora yüklenirse değer temelli bakım mümkün olabilir
ABD’deki bireyciliğin sorunu yarattığı doğru, ama bunu çözmek için aynı yaklaşıma başvurmak dayanışma duygusunu daha da zayıflatıyor
Sonunda kaynakları olanların hayatta kaldığı, olmayanların ise suçlandığı bir yapı ortaya çıkıyor
Hastanın sonradan hatırladığı bilgiler olabilir ve bu süreç kayıt hatalarını önlemeye yarar
Rahatsız edici görünse de aslında hastayı koruyan bir mekanizma
Çünkü hastane kalitesi tüm bölgeye fayda sağlar
Sonuçta sorun, devletin ve özel sektörün kamusal malı özelleştirmeye çalışması; kâr büyük ama hasta açısından anlamsız
Yurt dışı örneklerinden öğrenilecek çok şey var
Bir kullanıcının profilinde şablonun olduğu gibi bırakıldığını görünce şaşırdım
Siyasi içerikli hesaplar benzer kalıplar gösteriyor ve bu tür hesaplar normal kullanıcılardan daha fazla dikkat görüyor
90’ların başında faturalama yazılımı geliştirirken bile idari yük, toplam sağlık harcamalarının yaklaşık üçte biri düzeyindeydi
2021 itibarıyla ABD’de kişi başına idari maliyet 1.055 dolar; bu rakam Almanya’daki 306 dolar ve Japonya’daki 82 dolarla karşılaştırıldığında ezici derecede yüksek
İlgili istatistikler PGPF raporu ve Health Affairs içinde derlenmiş
Doktor başına yılda 68.000 doların faturalama kaynaklı idari işlere gittiği söyleniyor
Belgelenen süreç daha sonra fatura verisi olarak yeniden kullanıldığı için tamamen israf sayılmaz
Yine de otomasyon için büyük alan var
Birçok araştırma en az 900 milyar doların üzerinde israfa işaret ediyor
Bu proje bana An American Sickness kitabını hatırlattı
Sigortacılar toplam maliyetin bir yüzdesi üzerinden düzenlendiği için, sağlık harcamaları arttıkça kendi gelirleri de artıyor
Yani sigortacıların maliyetleri düşürmek için hiçbir teşviki yok
Sağlık harcamaları yükseldikçe bu %15’in mutlak tutarı da büyüyor; yani maliyet artışı doğrudan kâr artışı demek
Zorunlu üyelik ve devlet sübvansiyonu da olunca, sonuç fiyat artışı ve kâr büyümesinden başka bir şey olmuyor
ABD’deki aşırı harcama esas olarak sağlık hizmeti ücretlerinden kaynaklanıyor
İlaçlar toplam sağlık harcamasının %10’undan az olduğu için, ilaç fiyatlarını sıfıra indirmek bile sınırlı tasarruf sağlar
İlgili verilere CMS NHE üzerinden bakılabilir
Ucuz ilaçlar ameliyatları azaltıp toplam maliyeti düşürebilir
ABD ilaç pazarı aynı zamanda dünya çapındaki yenilikçi ilaçların kaynağı
Sonuçta işveren kaynaklı sigorta yapısı ortadan kaldırılmalı
ABD’de kişi başı sağlık harcaması 14.570 dolar; bu da Japonya’nın 5.790 dolarlık seviyesinin neredeyse 3 katı
Ancak yaşam süresi farkında beslenme ve yaşam tarzının etkisi büyük
Japonya, Birleşik Krallık ve Almanya’dan bile daha az harcayıp daha yüksek verim alıyor
Kâr amacı güden sigorta şirketleri var olduğu sürece ABD sağlık sistemi dev bir dolandırıcılık düzeni olarak kalacak
Hastane fiyatları şeffaf biçimde açıklanmalı; şu anda karşılaştırma yapmak bile mümkün değil
Sigorta şirketleri müşterilerin hayatı pahasına hissedar kârını maksimize eden bir yapıya sahip
Sonunda tek ödeyicili (single-payer) bir sisteme geçilmesi gerekiyor
Bunların tek seferde birleştirilmesi sağlık hizmetinde boşluk yaratabilir ve binlerce kişinin ölümüne yol açabilir
Gerçekçi olarak 10 yılı aşkın kademeli bir geçiş gerekir
Ancak mevcut siyasi yapı içinde bunun gerçekleşme ihtimali düşük
Hastane sahiplik türlerine göre markup hatası düzeltildi
Kâr amaçlı hastaneler için 4,11 kat, kâr amacı gütmeyenler için 2,46 kat, kamu hastaneleri için 2,22 kat olarak güncellendi
İlgili kod GitHub’da açıklandı ve açık kaynak şeffaflığı sayesinde hata düzeltilebildi
Mevcut sağlık sistemi tam anlamıyla iç içe geçmiş bir kaos
Medicare çok az, özel sigorta ise çok fazla ödüyor; faturalama yapısı da mantıklı değil
Hastaneler buna uyum sağlamaya çalışırken keyfi fiyatlandırma ve aşırı idari maliyet üretiyor
Özel sigortadan daha şeffaf formüller ve performans temelli ödeme yapısı sunuyor