UI'da "Your" ve "My" arasındaki fark

• Kullanıcı arayüzünde (UI) "your" ile "my" arasında hangisini kullanmak doğru?
• Çoğu durumda önek kullanmadan Account, Orders, Cases gibi sade ifadeler daha nettir
• Menüde "My cases" doğal görünebilir, ancak onboarding, e-posta ve müşteri desteği bağlamlarında kafa karışıklığı yaratabilir
• Kullanıcıya hitap ederken "your", kullanıcı sistemde yanıt verirken veya seçim yaparken ise "my" daha doğaldır
• Temel yazım ilkelerine uymak, UX ve iletişim netliğini artırmanın anahtarıdır

---

UI'da "Your" ve "My" seçimi

Kullanıcıya ait öğeleri adlandırırken dikkat edilmesi gerekenler

• "My account" ile "Your account", "My orders" ile "Your orders" gibi ifadelerden hangisi daha iyi?
• Ancak çoğu durumda "Account", "Orders" gibi öneksiz ifadeler kullanmak da yeterlidir
• Amazon örneğinde olduğu gibi, bunun kullanıcının kendi hesabı olduğu zaten açıkça anlaşılır

• Ancak birden fazla kişinin bilgisini içeren bir vaka yönetim sistemi söz konusuysa, "My cases" ile "All cases" ayrımı gerekli olabilir

"My" kullanımındaki sorunlar

• Menüde "My cases / All cases" gibi bir ayrım ilk bakışta makul görünebilir
• Ancak gerçek diyalog veya yönlendirme durumlarında sorun ortaya çıkar:
  • Onboarding mesajında "Go to my cases" denirse, konuşanın kendi vakalarına gidilmesi isteniyormuş gibi anlaşılabilir
  • Müşteri desteğinde "Go to your cases" denirken ekranda "My cases" yazıyorsa, tutarsızlık ve kafa karışıklığı oluşur
• Araştırmalar, "your" kullanıldığında bu tür sorunların ortaya çıkmadığını gösterdi

Form girişi ve seçim durumlarına örnekler

• Kullanıcının radyo düğmeleri gibi alanlarda doğrudan kendi niyetini ifade ettiği durumlarda "my" uygundur
• Soru: "Do you want to share your profile photo?"
  • Seçeneğin "Yes, share your profile photo" olması, sanki sistem başka birinin fotoğrafını paylaşıyormuş gibi kulağa tuhaf gelir
  • "Yes, share my profile photo" ise kullanıcının yanıt bağlamıyla uyumludur ve doğal duyulur

Sonuç ve öneriler

• Kullanıcıya bir şey iletirken "your" → UI içindeki yönergeler, bilgilendirme metinleri
• Kullanıcı yanıt verirken veya kendi eylemini seçerken "my" → radyo düğmeleri, onay kutuları, form girdileri
• Bu ilke uygulandığında kafa karıştırmayan arayüzler tasarlanabilir

[ipuris]

Hacker News yorumlarında pek çok açıdan ilginç şeyler var!

[sansangear]

Korece'de de böyle durumlar olup olmadığını merak ediyorum.
İngilizcede de metin olarak Go to my cases -> Go to "My cases" menu. diye yazılırsa sorun olmaz gibi geliyor bana.

[kwj9211]

Daha somuta inersek böyle şeyler epey vardır sanırım

Kullanmadım ama mesela Baemin Boss gibi işletme yönetimi uygulamalarında sekme olarak
sipariş veya benim siparişlerim veya müşteri siparişleri
gibi seçenekler varsa, hangisini seçerseniz seçin

benimin bir yerde bir şeyi sipariş etmiş olduğumu mu gösterdiği
yoksa işletmemin müşterilerinin bana verdiği siparişleri mi gösterdiği

karıştırılabilir diye düşünüyorum haha

[svg1773]

Bu, Korece’den çok Kore’ye özgü bağlamsal bir durum ama
Woori Bank diye bir banka olduğu için, diğer bankaların belgelerinde "bizim bankamız..." gibi ifadeler kullanılamıyor ve onun yerine 당행 gibi Çince kökenli bir sözcük kullanılıyor lol

[sbd530]

Şirket içi iletişimde bile Woori Card diyemeyip "Uka", "Woorika Card" gibi argo kısaltmalar kullandığımızı hatırlıyorum.

[pmc7777]

"Benim Bul"

"Senin Bul"

[GN⁺]

Hacker News görüşü

• MS Windows User Experience Interaction Guidelines'a göre, hata mesajları, yardım metinleri ve pencere etiketleri gibi yerlerde kullanıcıya yönerge verilirken ikinci tekil şahıs (you, your); düğmelerde, menülerde ve kullanıcı komutlarında ise birinci tekil şahıs (I, me, my) kullanılması öneriliyor. İlgili bağlantı

  • İkinci yanıt daha iyi hissettiriyor; çoğu durumda sahibin kim olduğu zaten açık, bu yüzden illa My ya da Your kullanmaya gerek yok. Yalnız, kullanıcıya ait belgelerle herkesin belgelerini ayırmak gerektiğinde Microsoft kılavuzundaki gibi “Your Documents” ve “All Documents” kullanılıyor. Windows XP'deki My önekinin en kötü UI hatalarından biri olduğunu düşünüyorum; örneğin kendi fotoğraflarımı görmek için M altında My Photos aramak gerekiyor, bu da her şeyi "The Payroll" gibi The altında toplama şakasına benziyor.
  • Gezinme öğelerine ad verirken, içeriği doğrudan benim seçip seçmediğime göre My Favorites ve Your Favorites gibi adları ayıran bir tür "ustura" kullanıyorum. Aslında sadece Favorites demek çoğu zaman yeterli, bu yüzden iyelik zamirlerini yalnızca gerçekten gerektiğinde kullanmak daha iyi.
  • Burada üçüncü şahsın atlanmış olması üzücü. Bu yüzden LLM'lere her zaman üçüncü şahıs üslubuyla konuşmaları için prompt veriyorum.

• Human-Computer Interaction alanında my kelimesinin kullanılmasından hoşlanmıyorum. Bana göre makine, sadece makine olarak açık ve net biçimde çalışmalı; insansı bir yol arkadaşına benzetilmemeli. Bu yüzden her yerde “your” kullanılan biçimi tercih ediyorum. Eskiden HCI araştırması yapmak istemiştim ama bu alandaki fon eksikliği yüzünden olmadı. HCI araştırmaları aşırı kişiselleştirmeye takıntılıymış gibi geliyor. Özellikle yaşlılar için, makineyle etkileşimin nesnel, doğrudan ve dostça kalmasının daha iyi olduğuna inanıyorum.

  • Ben de LLM'lerin insan gibi davranmasındansa makine gibi yanıt vermesini istiyorum. Chatbot benim arkadaşım değil, olamaz da. Soru ve isteklere doğru ve gereksiz süs olmadan yanıt veren bir araç olarak kalması gerekir. Duygusal bağ kurmaya çalışması gereksiz.
  • Karşı argüman olarak, gerçek bir ofis masasını birine anlatırken "my desk" derdim; dosyalardaki belgeler için de "it's in my files" derdim. Eğer kişisel evrak çekmecesine my documents ya da your documents etiketlerinden birini koymak gerekseydi, my daha sezgisel olurdu. Bence your, insanla makine arasındaki sınırı çoğu zaman daha da bulanıklaştırıyor; özellikle de makinenin sanki kendine ait bir “ben”i varmış gibi hissettirdiğinde. Ama gerçekte bilgisayarın ya da dosyaların sahibi benim. Yine de dışarıyla alışverişin olduğu durumlarda your çoğu zaman daha uygun olabiliyor.
  • Yazıdaki örnekle ilgili olarak, "Profil fotoğrafımı paylaşmak istiyor musunuz?" sorusunda my yerine your kullanılırsa, sanki başkasının fotoğrafını paylaşıyormuşum gibi gelebilmesi rahatsız edici.
  • Pop-up teklifleri gibi fazla insanileştirilmiş diyalog kutuları rahatsız edici. Yes, please ve No, thank you yerine Yes ve No gibi açık komut biçimlerini tercih ederim. Sonuçta bir insanla konuşmuyor, makineye komut veriyorum.
  • Eskiden Windows masaüstünde My Computer simgesi vardı, şimdi ise This PC oldu.

• Yerelleştirmede bu tür karışıklık daha da önemli hale geliyor. Örneğin Türkçede UI kullanıcıya hitap ederken daha resmi, kullanıcı UI'a komut verirken ise daha gayriresmî olur. Bir düğmede Delete Your Files yazıyorsa bu uygulamanın senin dosyalarını sileceği anlamına gelir; Delete My Files diyalogu ise uygulama kendi dosyalarını silmek için ricada bulunuyormuş gibi hissettirir. Bluesky çevirilerinde de bunu yaşamıştık. UI metinlerinde birkaç basit kurala dikkat etmek bile çeviri kalitesinde muazzam fark yaratabiliyor.

  • Bir UI geliştiricisi olarak, User Assistance uzmanlarıyla çalıştığım dönemle UX tasarımcılarının metni doğrudan kendilerinin yazdığı dönem arasındaki fark çok belirgindi. Dil uzmanları yalnızca metinle ilgilendiğinde, düğmelerden yardım metinlerine ve sürüm notlarına kadar her şey gerçekten daha anlaşılır ve çevirmesi daha kolay oluyordu. Bunun normal olduğunu sanıyordum ama meğer çoğu yerde metinleri doğrudan UX ya da ürün ekibi yazıyormuş. Eskisi gibi tek bir düğme metni için hızlı inceleme isteme kültürünü özlüyorum.
  • Geliştirici İngilizce dışındaki dilleri iyi bilmiyorsa çeviri her zaman baş belası oluyor. Her projede thingCount == 1 ? 'thing' : 'things' gibi kodlar için pgettext ve benzerlerini açıklamakla uğraşıyorum.
  • Çeviri dizelerine yeterli bağlam sağlamak fiilen imkânsız. Çevirmenlerin hata yapmaması için mockup ya da tasarım bağlantıları gibi görsel materyaller şart. Bu bile çoğu zaman yetmiyor; sonunda aynı cümle için bile bağlama göre ayrı çeviriler yazmak gerekiyor. Sonu gelmeyen bir iş. Türkçe karmaşık ama Asya ve Slav dilleriyle kıyaslandığında nispeten kolay sayılması daha da tuhaf. Örneğin Ekşi Sözlük'teki şükela gibi yorumlanması zor örnekler var.
  • UI metni yazarken izlenmesi gereken basit kuralların ne olduğunu soranlar var.

• Windows güncellemeleri yükleyip yeniden başlatma gerektiğinde çıkan "You're 90% there" mesajı her seferinde sinir bozucu geliyor. Kullanıcı yalnızca bekliyor; aslında %90 ilerlemiş olan Windows'un kendisi. Bari "We're 90% there" dense iki taraf için de daha mantıklı olurdu. Microsoft'a geri bildirim de bıraktım ama bir şey değişti mi bilmiyorum.

  • Bunun sadece kullanıcıyı iyi hissettirmeyi amaçlayan bir UI/UX tercihi olduğunu düşünüyorum. Loading: 90% gibi sade ve açık mesajları tercih ederim.
  • Hatta yüzde göstermeseler daha iyi. Aşamaların süreleri birbirinden çok farklı olduğu için anlamı kalmıyor, kullanıcıya sadece sahte bir beklenti veriyor. Windows Update bu kadar özensiz olmasa sorun olmayabilirdi ama...

• Son dönemde Microsoft gibi şirketler birinci çoğul şahsı çok seviyor; “Let's add your Microsoft account.” gibi ifadeler, sanki kullanıcıyı küçümsüyormuş gibi hissettirdiği için rahatsız edici.

  • Steam'de bir oyunu iade ettiğim olmuştu. Microsoft oturumu açma zorunluluğu zaten can sıkıcıydı; bir de oturum açma diyalogundaki let’s get you signed in. gibi infantilize eden ifade yüzünden satın almaktan vazgeçtim. Uygulamanın yakın arkadaşınmış gibi davranması bazen daha da öfkelendiriyor. Özellikle Got it! gibi şirinleştirilmiş düğme metinlerinden hiç hoşlanmıyorum.
  • Let's, İngilizcede birebir let us anlamına gelmez. Dili yalnızca kelimesi kelimesine yorumlamamak gerekir. Yine de ben bu rahat ifadeleri rahatsız edici buluyorum.

• Örneğin bir destek görevlisi “Go to your cases” diye yönlendirdiğinde, UI'da “My cases” yazması kafa karıştırabiliyor. Simpsonlar'da buna benzer bir sahnenin parodisi vardı. Bağlantı

  • Jeremy Corbyn'in yeni partisinin geçici adının “Your Party” olduğunu görünce, röportajlarda insanların sürekli "your party" demesi yüzünden ortaya çıkan karışıklığın ne kadar büyük olabileceğini fark ettim. Bazı bağlamlarda işe yarasa da bazen gerçekten tuhaf durumlar yaratıyor.
  • Simpsonlar her zaman bu tür durumlara uyan bir referans bulabiliyor. Bu karışıklık gerçekten yaşanabildiği için, tutarlılıktan sorumlu bir tasarımcının gerekli olduğunu düşünüyorum. Ben de birinci ve ikinci şahıs arasında gidip geliyorum.
  • Aslında sesli yönlendirmede "Go to My Cases" dense de kulağa o kadar garip gelmeyebilir. Ekranda öyle yazıyorsa olur. Yine de karışıklık çıkabilecek durumlarda biraz daha açıklama eklemek bir çözüm olabilir.
  • Sözlü yönlendirmede my cases ifadesi düz ya da alçak tonla okunursa, kullanıcı bunun sadece bir menü etiketi olduğunu anlayabilir.

• Benim görüşüm şu: Hem my hem your zayıf kelimeler. İkisini de atmak ya da mutlaka biri kullanılacaksa the demek daha güçlü geliyor. Tekilde The Account, The Profile Picture; çoğulda ise sadece Cases, Tasks, Items yeterli. Windows XP dönemindeki My Documents adından hoşlanmamamın nedenlerinden biri de bu. Ayrıca sıralama mantığını da karıştırıyor. Sistemde aynı anda hem my hem your bulunmayacaksa, bu ayrımı yapmaya zaten gerek yok.

  • My Documents adını sevmememin bir nedeni de belgelerin benden çok uygulamalar tarafından otomatik olarak oraya atılması. Nextcloud'da gerçekten bana ait belgeler için ayrı bir klasör açıp, sistemin ya da uygulamaların kullandığı belge klasörünü System Documents olarak bırakmak daha doğru hissettiriyor.

• Ürün adının My Card olması durumunda iş daha da karmaşıklaşıyor. Your My Card mı denecek, My My Card mı? Fransız web sitelerinde düğmelerin bazen emir kipinde, bazen mastar halinde, bazen de birinci tekil şahıs geniş zamanda olması, sanki hiçbir kural kalmamış gibi hissettiriyor.

  • Japoncada my kelimesinin ödünçleme olarak sık kullanılması yüzünden, örneğin my car park edilmesini isteyen yönlendirmelerde komik cümleler ortaya çıkabiliyor.
  • Malezya'nın iki harfli ülke kodu MY olduğu için, kimlik kartı da My Card.
  • Quebec'te de benzer bir durum var. on kullanarak "herkes yapıyor" tarzı cümleler kuruyorlar; bir tür yumuşak teşvik gibi.
  • myspace bu sorunları hiç yaşamadı.
  • İspanyolcada da benzer bir karışıklık var; bazı düğmeler mastar, bazıları ikinci tekil şahıs emir kipi kullanıyor. Yakın zamanda büyük bir şirketin uygulamasında ikisini aynı diyalog içinde birlikte gördüm; gerçekten kafa karıştırıcıydı.

• İyelik zamirlerini kullanan ekiplerin ya da direktör/PO'ların genelde ya olgunlaşmamış ya da çok dar bir hedef kitleye hitap eden hizmetler geliştirdiğini düşünüyorum. Kullanıcıya fazla samimi ve insani görünmeye çalışmak sevimli olabilir ama uluslararasılaştırmaya uygun değil. Zamirlerin taşıdığı ince toplumsal normlara tosluyorsun ve sonunda önemsiz görünen şeylere zaman ve emek harcanıyor. Asıl mesele şu: Doğal olmaktan ziyade açık olmak daha iyidir. Amazon bile İngilizcede kısa diye Your Payments, Your account gibi ifadeleri kolayca yapıştırıyor, ama diğer dillerde çok daha tuhaf duruyor.

  • Eskiden bir ISP/telco'da çalışırken, modal dialog'a doğrudan You sure koymam istenmişti. Ben bunu Are you sure? diye düzelttim, ama QA geri çevirdi. Yöneticiye sorunca bana sadece şartnameye uymam söylendi. Şirket genç görünmek için bu tarz bir dil kullanıyordu. O zamanlar ben demode kalmışım gibi hissetmiştim ama sonunda şirket ortadan kayboldu.

• Bazen metin tamamen yanlış da olabiliyor. Eski örneklerden biri It is now safe to turn off your computer mesajı; halbuki kapatmam gereken bilgisayar uzakta olabilir ve benim kapattığım şey aslında kendi bilgisayarım da olmayabilir. Bu yüzden komik geliyor.