- macOS 26'da Apple, Liquid Glass adlı yeni bir UI konsepti tanıttı
- Mevcut sağlam malzeme hissine sahip simgeler yerine, daha yumuşak ve parlak cam hissi veren bir simge stili benimsendi
- Simgelerin yuvarlatılmış kare biçimi daha belirgin hale getirildi ve simgeyi oluşturan öğeler artık simge sınırının dışına taşamıyor
- Daha önce GarageBand, Photo Booth, Dictionary gibi bazı uygulamalarda görülen simge dışına taşan tasarım kaldırıldı
- Bu sürüm, macOS tasarımındaki en dramatik görsel yenilemelerden biri olduğundan, macOS'in uzun yıllara yayılan sistem simgesi tasarım değişimlerini belgeleyen ve toplayan bir koleksiyon oluşturulmaya başlandı
- İlerleyen dönemde sürekli olarak yeni öğeler eklenip güncellenecek
- Resmî yayın öncesindeki beta simgeleri koleksiyona dahil edilmiyor. Bunun nedeni, beta sürecinde simgelerde zaman zaman küçük tasarım değişiklikleri yaşanabilmesi
1 yorum
Hacker News görüşleri
Serbest biçimli ikonların bazen gerçekten berbat tasarımlar üretebildiğine katılıyor, ancak bir zamanlar Apple’ı farklı kılan şeyin tam da yüksek kaliteli ikonlar olduğuna dikkat çekiyor. Apple cihazlarını hedefleyen yazılım şirketlerinin bile ikon tasarımı geleneğini sürdürdüğünü hatırlıyor; hatta yalnızca ikona bakarak bunun Mac’e özel bir yazılım mı yoksa sonradan port edilmiş bir uygulama mı olduğunu kesin biçimde anlayabildiğimiz günleri anıyor. Oysa bugün her şey köşeleri yuvarlatılmış kare ikonlarda birleşmiş durumda
Bugünkü yuvarlatılmış kare trendinin, sektör geneline yayılan “modernist” tasarım anlayışından kaynaklandığı görüşü. Thuma mobilyaları gibi pahalı ama anlamı ya da kimliği olmayan, düz ve ayırt edici özelliği bulunmayan tasarımların arttığını; ya da reklam odaklı drone ışık gösterilerinin havai fişeklerin canlılığının ve özgünlüğünün yerini almasını örnek veriyor. Apple’ın da böyle tatsız bir yöne kaymasından yakınıyor. Calculator uygulamasını bunun iyi bir örneği olarak vurguluyor. Kusursuzluğun, eklenecek bir şey kalmadığında değil çıkarılacak bir şey kalmadığında ulaşıldığı sözünü alıntılıyor; ama fazla sadeleştirildiğinde anlamın ve amacın yok olabileceğinden endişe ediyor. İnsan bu değişimi bir kez fark edince günlük hayatta her yerde görmeye başlayacağını söyleyen dostça bir uyarı ekliyor
VisionOS özelinde, uygulamaların içinde çoğu zaman çok sayıda 3D nesne bulunduğu ya da görüntünün dağınık olduğu için, Apple’ın UX tasarım felsefesi olarak uygulama ikonlarını belirli bir düğme biçiminin içine koyduğunu tahmin ediyor: köşeleri yuvarlatılmış kare. Böylece herhangi bir biçimdeki rastgele 3D nesneleri ve eylem düğmelerini net biçimde ayırmak mümkün oluyor. Geçmişte 2D UI’de düğmeler daha çok öne çıksın diye daha hacimli yapılırdı; ama her şeyin 3D olduğu bir ortamda, görsel ayrımın kolay olması için düğmelerin tam tersine daha az hacimli görünmesi gerekiyor. “Cam efekti” tasarımının bu 2.5D ara aşamayı sağladığını düşünüyor
Yüksek kaliteli ikonların Apple’a özgü büyük bir çekicilik olduğu dönemi anıyor; 2007’de OS X’te Photo Booth, Pages, Preview gibi uygulama ikonlarının çok güzel olduğu izlenimini paylaşıyor. İkonlar sayesinde uygulamaların net biçimde ayırt edilebildiğini, ayrıca espri ve neşenin de canlı olduğunu örneklerle anlatıyor (Adium’un yeşil kuş logosu ve kanat çırpma animasyonu). Bugün ise ikonların birbirine çok benzediğinden yakınıyor
Köşeleri yuvarlatılmış kare düğme biçimli UI’nin avantajı, tıklanabilir alanın öngörülebilir olması. Şu anda macOS’te ikonun yalnızca gerçekten dolu olan kısmı tıklanabiliyor; bu yüzden farklı şekilli ikonlarda tıklama alanları da birbirinden farklı oluyor ve bu rahatsız edici
Son dönemde Apple ikonlarının eskisine göre daha bulanık göründüğünü söylüyor ve son ikon seçimi yapılırken de çoğu zaman daha eski sürümlerin daha çok hoşuna gittiğini ekliyor. Toplu kararların getirdiği dağınıklığa laf çakarak, Jobs ve Ive’dan sonra bunun yerini alacak merkezi bir figüre ihtiyaç olduğunu vurguluyor
2025 sürümü ikonların önceki sürümlerden daha iyi göründüğünü düşünüyor, ancak 2014 civarındaki sürümlerin en net ve en kolay tanınabilir olanlar olduğu görüşüne katılıyor. Kademeli olarak bakıldığında gelişim var, ama tarihsel açıdan hâlâ bir gerileme olarak görüyor
Son ikonlara bakınca, 2024 sürümlerini anımsatacak kadar akılda kalmadıklarını dürüstçe şaşırarak söylüyor
macOS/iOS tasarım estetiğinin 2013~2014 döneminde zirvede olduğunu, 2012 MacBook Pro’nun da en iyi donanım olduğunu anımsıyor. Bugünkü Apple’ın, piyasa değerinden bağımsız olarak, eskisi kadar heyecan veremeyen bir şirket olduğunu düşünüyor
Minimalizm ile skeuomorphism arasında iyi bir denge kurma çabasını olumlu değerlendiriyor. Photo Booth ikonu örneğinde kamera görselini bırakıp fotoğraf kabini şerit görüntüsüne odaklanmasını, küçük boyutlarda da karmaşık görünmemesini sağlayan bir tercih olarak görüyor. Bu ölçülü yaklaşımın ayrıntı seviyesi, parlaklık ve kontrast gibi unsurlarda standartlaşmış bir tasarıma dönüştüğünü analiz ediyor
Özellikle Game Center ikonunun açık bir gerileme olduğunu düşünüyor; diğer uygulamalar trendlerle birlikte kademeli değişirken, Game Center’ın ilk sürümünden sonra anlamını yitirdiğini söylüyor. Dört baloncuğun neyi temsil ettiğini bağlam olmadan anlamanın zor olduğuna dikkat çekiyor
Web sitesinin işçiliğini övüyor. İkonlarla ilgileniliyorsa, kendisinin yaptığı ücretsiz Mac ekran koruyucusu Iconic’i öneriyor. Bunu, Mac tarihindeki dikkat çekici ikonları ele alan bir “Aqua Icons” ekran koruyucusu olarak tanıtıyor
BasicAppleGuy’dan görmek istediği bir şey olarak XCode çekiç ikonunun değişim tarihini anıyor. Eskiden gerçek bir çekice benzediğini, şimdi ise Fisher-Price oyuncağı gibi göründüğünü esprili bir dille söylüyor; ayrıca Color Picker’daki boya kalemi kutusundan da hayal kırıklığı duyduğunu ekliyor. Bu tür UI değişimlerinin gerçekten afallatıcı olduğunu içtenlikle belirtiyor
2025 sonrası ikon stilinin ayırt edilmesinin zorlaştığını düşünüyor; genel olarak kontrastın düştüğünü ve bulanıklık/blur efektleri nedeniyle ikonların fazlasıyla zayıf göründüğünü değerlendiriyor
Bunun yalnızca renklerin daha soluk olması meselesi olmadığını; devasa yüksek çözünürlüklü ekranlarda bile ikonların keskin görünmediğini, hatta bu yüzden insanın görmesinin bozulduğunu hissedebildiğini söylüyor. Bir zamanlar “Retina” çözünürlüğüyle övünen Apple’ın neden böyle bir tercih yaptığını anlamakta zorlanıyor. 2014 civarındaki ikonları zirve olarak görüyor ve o dönemden beri giderek belirsiz, soyut piktogramlara dönüştüklerini düşünüyor
Gerçekte ise ikonların üst üste binmiş ya da daha ayrışmış görünmesi gibi nedenlerle, düz bir versiyona bakarken oluşan izlenimden farklı bir kullanım hissi verebileceğini söylüyor
Microsoft ikonlarında olduğu gibi her şey aynı stile bürünürse rahatsızlığın arttığını belirtiyor. Office ikonlarında sık sık yanlış olana tıkladığını örnek vererek, her şeyi fazla benzer yapmanın iyi bir strateji olmadığını söylüyor
2025 ikonlarının çoğunu öncekilerden daha kötü buluyor. Ayrıca bloom efektinin artması nedeniyle gerçekten daha bulanık göründüklerini düşünüyor
macOS 9 UI’nin görselliğini ve etkileşim biçimini hâlâ sevdiğine dair kişisel bir yorum yapıyor. Son macOS sürümlerinin artık keyif vermediğini söylüyor; tarayıcı gibi bazı kullanım zorlukları olacağını bilse de, kişisel kullanımda ya da geliştirme dışı işler için eski sisteme dönmek istediğini belirtiyor. BeOS UI’yi sevdiği dönemleri de paylaşıyor ve Haiku’nun (açık kaynak BeOS) iyi korunuyor olmasından memnuniyet duyuyor
İkonlara gözlerini kısarak ve bulanık bakıldığında, bazı yeni ikonların temiz göründüğünü ama bazılarının dağınık bir yığın gibi hissettirdiğini söylüyor. “Cam” metaforunun ikonlar arasında tutarlı biçimde uygulanmadığını, yarı saydam dişlinin görsel olarak pek iyi olmadığını açıkça ifade ediyor
Mac ya da iOS kullanıcısı olmadığını belirterek, daha tarafsız bir gözle Reminders ve Games’in renkli nokta/balon ikonlarını muğlak bulduğunu söylüyor. Notes için bir ya da iki nesil önceki tasarımın daha net olduğunu, diğerlerinin ise fena olmadığını düşünüyor. Maps’i ise son iki değişiklikle belirgin biçimde gelişen istisnai bir örnek olarak değerlendiriyor
İkonların özünde önce kullanılabilirliğe öncelik vermesi gerektiğini vurguluyor. Bugün ise sanki yalnızca hoş görünme gibi estetik ölçütlerin izlendiğini düşünüyor; kişisel olarak bu estetiği çirkin bulsa da, asıl büyük sorunun kullanılabilirlik olduğunu söylüyor. Son ikonlarda küçük boyutlarda tanımanın zorlaştığı kadar alakasız tasarımlar arttığını, bazılarının ise büyük boyutta bile ne ifade ettiğinin belirsiz kaldığını belirtiyor. Oyunun renkli baloncuklarla ne ilgisi olduğunu sorguluyor