Apollo 11 yönlendirme bilgisayarı (AGC) ile USB-C şarj cihazının CPU karşılaştırması
- Son dönem USB-C duvar şarj cihazlarında bulunan CPU ile, 1969'da insanları Ay'a götürüp geri getiren Apollo 11 yönlendirme bilgisayarının (AGC) performans karşılaştırması.
- Apollo 11 yönlendirme bilgisayarı 1.024 MHz saat hızı, 2048 adet 15 bitlik sözcük RAM ve 36.864 adet 15 bitlik sözcük program depolama alanına sahipti.
- Anker PowerPort Atom PD 2'nin CPU'su 48 MHz saat hızı, 8 KB RAM ve 128 KB program depolama alanına sahip olduğundan en güçlü CPU olarak değerlendiriliyor.
Hız karşılaştırması
- Apollo 11 yönlendirme bilgisayarı komut yürütmek için en az 12 saat çevrimine ihtiyaç duyuyordu ve aritmetik işlemler için tek bir akümülatör yazmacı kullanıyordu.
- Anker PowerPort Atom PD 2'nin ARM Cortex-M0 CPU'sunda önbellek yoktur, bellek erişimi sabit hızda gerçekleşir ve komutlar sırayla yürütülür.
- Çoğu durumda Apollo 11 yönlendirme bilgisayarının komutları, Cortex-M0 komutlarına göre 12 kat daha fazla saat çevrimi gerektirir.
Bellek karşılaştırması
- Program depolama alanı: Apollo 11 yönlendirme bilgisayarı, program alanı yetersizliği nedeniyle bir sanal makine/yorumlayıcı yazmak zorundaydı.
- CYPD4225, 128 KB flash belleğe sahip olduğundan Apollo 11 yönlendirme bilgisayarından 1,90 kat daha fazla bilgi depolayabiliyor.
- RAM: Anker PowerPort Atom PD2, Apollo 11 yönlendirme bilgisayarının yaklaşık iki katı RAM'e sahip.
Ay’a yolculuk
- Apollo 11 uzay aracında 4 bilgisayar bulunuyordu: 2 adet Apollo 11 yönlendirme bilgisayarı, 1 adet Saturn Launch Vehicle Digital Computer (LVDC), 1 adet Abort Guidance System (AGS).
- Apollo 11'deki tüm bilgisayarlar, Anker PowerPort Atom PD 2'den daha düşük performansa ve daha az belleğe sahipti.
- CYPD4225'nin uzay ortamında çalışmasına yönelik bir değerlendirme yapılmadı; ayrıca Apollo 11 bilgisayarlarının desteklediği çevre birimlerinin sayısı ve türleri hakkında ek araştırma gerekiyor.
Sonuç
- 2012-2013 döneminde çoğu USB şarj cihazı dijital iletişim olmadan USB şarj algılama kullanıyordu, ancak 2020 USB-C şarj cihazları mikrodenetleyici ve CPU içeriyor.
- USB-C şarj cihazlarının bazıları, Apollo 11 yönlendirme bilgisayarından daha güçlü CPU'lara sahip ve çoğu en az 10 kat daha yüksek saat hızına ulaşıyor.
- USB-C Power Delivery sorunları çözüp yeni işlevler sunuyor, ancak üretim sürecinde ele alınması gereken ek bellenim ve çiplerle birlikte karmaşıklığı da artırıyor.
GN⁺ görüşü
- Bu yazıdaki en önemli nokta, modern USB-C şarj cihazlarında bulunan CPU'ların, 1969 Ay inişi görevinde kullanılan Apollo 11 yönlendirme bilgisayarından çok daha güçlü olması.
- Bu karşılaştırma teknolojinin ne kadar hızlı ilerlediğini gösteriyor; günlük olarak kullandığımız cihazların, geçmişteki uzay keşif ekipmanlarından daha yüksek hesaplama gücüne sahip olması açısından ilgi çekici.
- Yazı, modern teknolojide artan karmaşıklık eğilimini yansıtıyor ve bu değişimlerin günlük yaşamımızı ve teknolojinin geleceğini nasıl etkileyebileceğine dair ilginç bir bakış sunuyor.
1 yorum
Hacker News görüşleri
Ay'a inişi sağlayan teknoloji ile günümüz donanımını karşılaştıran tüm o sansasyonel tartışmalardan biraz sıkıldım.
Ağırlık/maliyet hesabı artık yeterince iyileşti mi; devrenin kendisini radyasyona dayanıklı hale getirmeye çalışmak yerine tüm işlemciyi korumak daha mı ucuz?
Pretty much all USB chips have a fully programmable CPU when you go into the data sheets.
I'm curious - are there any ways of finding out the precise hardware that's used in these small-scale devices without actually having to take them apart?
Yani 50 yıl sonra, bugünkü veri merkezlerindeki bir GPT-4 eğitim kümesine denk sistem ucuz bir kablonun içine sığacak ve bugünkü tam bir kümeden 100 kattan fazla hızlı çalışacak.