- WD-40'ın gizli formülü, yalnızca çok az sayıda yöneticinin erişebildiği şekilde yönetiliyor; hatta CEO bile bunu ancak 30 yılı aşkın çalışmanın ardından görebildi
- Bu formül, San Diego'daki bir banka kasasında el yazısıyla saklanıyor ve son 30 yılda kasanın dışına yalnızca üç kez çıkarıldı
- Ar-Ge yöneticisi bile formülün tamamını göremiyor; şirket içinde ürün geliştirme ve uygulamalar yalnızca kodlanmış bir sürüm üzerinden yürütülüyor
- Dışarıda içerik tahminleri ve analizleri sürse de şirket yalnızca genel düzeyde bilgi açıklıyor ve bunun yeniden üretilebileceği iddiasını reddediyor
- Bu aşırı gizlilik, şirket içinde bir gurur ve kimlik unsuru olarak işliyor ve WD-40 markasının simgesi olarak korunuyor
WD-40 formülüne erişimin aşırı derecede sınırlandırılması
- WD-40'ın gizli formülü, San Diego'da bulunan bir banka kasasında el yazısı not biçiminde saklanıyor
- Erişim için özel bir anahtar, çok sayıda gizlilik sözleşmesi (NDA) ve en üst düzey yönetici statüsü gerekiyor
- Erişebilen kişiler, şirket içinde bile sıkı kimlik doğrulama süreçlerinden geçiyor
- CEO Steve Brass, şirkete katıldıktan sonra ancak 30 yılı aşkın bir sürenin ardından formülü görme fırsatı buldu
- Formül son 30 yılda yalnızca üç kez kasadan çıkarıldı; bunların tamamı sembolik etkinlikler ya da güvenli taşıma amacıyla yapıldı
CEO'nun bile anlayamadığı formül
- Formül notunda, WD-40'ın 40. denemesi ve önceki 39 başarısız denemenin kayıtları da yer alıyor
- WD, water displacement ifadesinin kısaltması ve ürün başlangıçta suyu uzaklaştırma amacıyla geliştirildi
- Hem CEO'nun hem de CFO'nun bilimsel geçmişi olmadığından, gerçek kimyasal anlamı anlayamadıkları belirtiliyor
- Notta akılda kalan tek ifade, güvenlik uyarısı olan “Do not smoke” oldu
Ar-Ge organizasyonunun da dışında kalan sır
- Ar-Ge sorumlusu, 20 yıldır çalışıyor olmasına rağmen formülün tamamını hiç görmedi
- Şirket içi araştırma ve ürün genişlemesi, formülü doğrudan bilmeden de mümkün olacak şekilde tasarlanmış durumda
- Şirket içindeki çalışanların çoğu, tüm bileşenleri hayatları boyunca öğrenme fırsatı bulamayacaklarının farkında
- Formüle erişim olup olmaması, şirket içinde bir tür sembolik statü olarak algılanıyor
Tek bir not defterine dayanan yapı
- Formül notu, tek tam orijinal kopya ve şirket gelirinin yaklaşık %80'ini oluşturan ürünün temeli
- Şirket içindeki uygulayıcı personele, bileşenleri doğrudan anlayamasınlar diye yalnızca şifrelenmiş ifadeler veriliyor
- Dış düzenleyici danışmanlar gibi son derece sınırlı sayıdaki kişi istisnai olarak erişebiliyor
Dışarıdaki bitmeyen tahminler ve şirketin yanıtı
- Tüketici topluluklarında balık yağı, meyve kabuğu, yağ karışımları gibi çeşitli tahminler bulunuyor
- Şirket, bu tahminlerin çoğunu resmî olarak reddediyor
- Wired geçmişte deneysel analizlerle bazı bileşenleri tahmin etmiş olsa da, şirket bunun yalnızca genel düzeyde bir açıklama olduğunu savunuyor
- Coca-Cola örneğini vererek, bileşenleri bilmenin aynı ürünü üretmek için yeterli olmayacağını söylüyor
Kullanım alanları açık, formül gizli
Gizliliğin kendisi bir marka varlığı
- CEO, satışların 1 milyar dolara ulaşması halinde formüle erişebilen kişi sayısının artırılabileceğini belirtiyor
- Buna rağmen bunun yönetim kuruluna açıklanmayacağını da net biçimde söylüyor
- Gizlilik kültürü, merakın ötesinde kurumsal gurur ve bağlılık unsuru olarak işliyor
Endüstriyel anlamı
- WD-40 örneği, teknolojik sır koruması ile marka stratejisinin birleştiği bir model olarak değerlendiriliyor
- Gizliliğin, ürünün mitik imajını güçlendirdiği belirtiliyor
- Diğer şirketler de WD-40'ın güvenlik yönetim sistemini örnek vaka olarak inceliyor
1 yorum
Hacker News görüşleri
Bu tür 'gizli formül' pazarlamasının çoğu aslında palavra
Gerçek bileşenlerin hepsi güvenlik veri sayfasında (SDS) yer alıyor
WD-40'ın performansı bugünün ölçütlerine göre sıradan ve nüfuz edici yağlar arasında da alt sıralarda
Bu YouTube test videosunda da diğer ürünlerden daha kötü performans gösteriyor
Uçuculuğu yüzünden uzun vadeli yağlayıcı olarak çok kötü, hatta toz ve kiri toplama eğilimi var
Bu yüzden WD-40 da sonunda diğer markaların ürünlerini taklit eden geliştirilmiş versiyonlar olarak 'Specialist' serisini çıkardı
Tam oranlar veya süreç bilgileri ticari sır olarak saklanabilir
Bazı bileşenler de 'güvenlik açısından yeterli düzey' gibi muğlak ifadelerle yazılabilir
Yine de WD-40'ın asıl gücü hâlâ pazarlama ve yaygın bulunabilirlik
Çiftlikte çalışırken sahada kullanım için tam uygun. Pahalı yağlayıcıları atölye içinde kullanıyor, sahada ise WD-40 ile acil sorun çözüyorum
Ama sonuçta en etkili yöntem ısı uygulamak (heat)
Sadece petrol baz yağlarında bile binlerce aday olduğu için tam kombinasyonu bilmek zor
WD-40 aslında kendi amacı için uygun bir ürün
Sorun, sanki her işe yarayan bir yağlayıcıymış gibi aşırı pazarlanmış olması
Gerçekte metal yüzeylerden nemi uzaklaştırma ve pas sökme konusunda iyi ama uzun vadeli yağlama için uygun değil
Ben yağmurda ıslanmış aletleri WD-40'a batırıp pası siliyor, sonra kuru bir bezle kuruluyorum
Yağlama gerektiğinde silikon yağ, lityum gres, grafit gibi amaca özel ürünler kullanmanın daha iyi olduğunu düşünüyorum
Ben şahsen PTFE tabanlı “Super Lube” kullanmayı seviyorum
Bugün bile “WD-40 arthritis” diye aratırsanız böyle örnekler çıkıyor
Mum bazlı lastik yağlayıcılarından çok daha iyi ve kalıntıyı temizlemek de kolay
Özel soğutma ekipmanı olmadığında sprey şişeyle sıkmak yeterince etkili oluyor
Formül bu kadar gizliyse, gerçek üretim nasıl yapılıyor merak ediyorum
Malzemeleri satın alıp karıştırma aşamasında birilerinin biliyor olması gerekmez mi?
Wikipedia maddesine göre tüm tarifi bilen yalnızca üç keşiş var, diğerleri ise sadece sürecin bir kısmını yürütüyor
WD-40 da benzer bir yapıyla üretilebilir
Fabrikada da “A bileşeninden şu kadar ekle” talimatı verilerek süreç yürütülebilir
malzemelerin farklı fabrikalardan etiketsiz şekilde gönderildiği söyleniyor. Sonuçta bilimle tersine mühendislik yapılabiliyor
WD-40'ın formülü analitik kimya yöntemleriyle tersine mühendislik edilemez mi?
Perfectly Replicating Coca Cola
Ama benzer fiziksel özelliklere sahip bir muadil üretmek kesinlikle mümkün
Benzin HPLC ile analiz edilmediği gibi, spesifikasyonları tutturmak yeterli
Wired makalesi de WD-40'ın bileşen analiz sonuçlarını ele alıyor
Temelde hafif taşıyıcı yağ + gazyağı türevi çözücü karışımı
Bu gizlilik de daha çok bir pazarlama stratejisi gibi duruyor
Ben küçükken annem Coca-Cola'nın kimya bölümünde çalışıyordu ve şurubun gizli formülü ('7x') ile çalışan araştırmacılarla birlikteydi
O dönemde fotokopi makinesi olmadığı için karbon kâğıtları yakılarak imha edilirdi ve annem sıradan bir daktiloda organik kimya formüllerini kusursuz şekilde yazardı
Artık kaybolmuş harika bir beceriydi bu
Metal sürtünmesine yönelik yağlayıcı olarak Tri-Flow kullanıyorum
PTFE kalıntısı bıraktığı için uzun ömürlü oluyor; paslı cıvatalarda PB Blaster, çıkartma kalıntılarında ise GooGone kullanıyorum
WD-40 aslında marka gücüyle satılan bir ürün
Formülü açıklansa bile pazara etkisi pek olmaz gibi geliyor
Yine de para verip satın almıyorum
Basit işler için kanola yağı da yeterli bir alternatif olabilir ama sık sık yeniden sürmek gerekir
Çoğu insan yağlamayı deneyim, gelenek ve pazarlama yoluyla öğreniyor
Aslında çoğu durumda hangi yağ olursa olsun büyük fark yaratmıyor
WD-40 sadece evde bulunduğu için kullanılan bir ürün
Özünde mineral ispirto + yağ karışımı; ispirto uçunca geriye yağ kalıyor
Sonuçta adı üstünde Water Displacer (su uzaklaştırıcı)
Sprey formunda olduğu için erişimi kolay ama bisiklet topluluğunda epey tartışmalı
Birçok kişi 'WD'nin Water Displacement kısaltması olduğunu bilmiyor gibi
Ben onu yağlama için değil, nem giderme ve temizlik için kullanıyorum
Mesela otomobil distribütöründe yağ yerine WD-40 kullanıyorum
Makalede WD-40'ın üretim sürecinin nasıl gizli tutulduğu da anlatılıyor mu merak ediyorum
Üretim mühendislerinden birinin bunu biliyor olması gerekmez mi?
Yoksa rafinasyon sürecinin kendisi sadece sıcaklık/basınç reçetesi olarak mı yönetiliyor diye düşünüyorum