- 1000 Boş Beyaz Kart, katılımcıların kuralları ve kartları doğrudan kendilerinin oluşturduğu bir parti kart oyunudur
- Oyunun kuralları doğrudan kartların üzerine yazılır ve oyun sırasında bile yeni kartlar ve kurallar eklenebilir veya değiştirilebilir
- Oyun, deste oluşturma, oynama, epilog olmak üzere üç aşamadan oluşur ve her aşamada kart üretimi ile seçim serbestçe yapılır
- Kart yapısı başlık, çizim ve açıklamadan oluşur; oyun kurallarının büyük bölümü kartlar tarafından şekillendirilir
- 1995'te ABD'nin Wisconsin eyaletinde ortaya çıkmış, üniversite ağları ve web üzerinden tüm dünyaya yayılan yaratıcı bir oyun kültürü haline gelmiştir
Oyun özeti
- 1000 Boş Beyaz Kart, katılımcıların kendi destelerini oluşturup kuralları belirlediği doğaçlama bir kart oyunudur
- Kartlarda yazan kurallar doğrudan oyunun kuralları olur; sabit bir kural kitabı yoktur
- Yalnızca yetişkinler için değil, çocuklar için de uygun bir oyun olarak Hoyle’s Rules of Games içinde yer alır
- Oyunda katılımcı sayısı için bir sınır yoktur ve kartlar ile kurallar tek bir oturumun ötesinde sürekli genişletilebilir
- Kart oluşturma ve kural değiştirme, oyunun temel unsurlarıdır; mevcut kartların etkileri değiştirilebilir veya yeni kurallar getirilebilir
Oynanış biçimi
- Oyun, deste oluşturma, oynama, epilog olmak üzere üç bölümden oluşur
- Deste oluşturma aşamasında mevcut kartlar ile yeni yapılan kartlar karıştırılarak kullanılır
- Oynama aşamasında her katılımcı kart çeker ve oynar; oyun, kartlarda yazan kurallara göre ilerler
- Epilog bölümünde oyun sonrasında korunacak kartlar ile elenecek kartlar birlikte kararlaştırılır
- Deste oluşturma sırasında genellikle 80 ila 150 kartlık bir deste hazırlanır ve bunun yaklaşık yarısı önceden yapılmış olur
- Her katılımcı genellikle 6 ila 7 yeni kart hazırlayıp desteye ekler
- Oynama aşamasında sıra düzeni, oyun süresi ve puan kuralları gibi unsurların tümü kartlar tarafından tanımlanır
- Kart etkileri puan verme, tur atlatma, yön değiştirme gibi farklı biçimlerde olabilir
- Boş kartlar, istenildiği anda yeni bir kural yazılarak hemen kullanılabilir
- Epilog aşamasında katılımcılar beğendikleri kartları bırakır, gereksiz kartları ise çıkarır
- Bazı gruplar, eğlenceli olmayan ya da işe yaramayan kartları saklamak için “Suck Box” adlı bir kutu oluşturur
Kartların yapısı ve özellikleri
- Kartlar genel olarak başlık, çizim ve etki açıklamasından oluşur
- Çizimler, basit çöp adam figürlerinden karmaşık illüstrasyonlara kadar özgürce yapılabilir
- Açıklama bölümü gerçek oyun kurallarını tanımlar ve genel oyun kurallarının büyük kısmını oluşturur
- Kartların biçimi ve malzemesi serbesttir; boyut ya da materyal konusunda bir sınırlama yoktur
- Başlangıçta 1.5×3.5 inç boyutundaki Vis-Ed flash kartları kullanılmıştır
- Bazı kartlara metal parçalar veya fiziksel nesneler de eklenebilir
- Kart içerikleri, basit çizimlerden gerçek veriye ya da başka oyun unsurlarını içeren algoritmik yapılara kadar uzanabilir
- Kuramsal olarak Turing makinesi gibi çalışabilen kart düzenleri de mümkündür
Tarihçe
- 1995'in sonlarında, Wisconsin, Madison'dan Nathan McQuillen, yerel bir kafede gördüğü 1000 adet boş flash kart kutusundan esinlenerek oyunu yarattı
- İlk dönemde öğrenciler, doğaçlama tiyatro oyuncuları ve kulüp katılımcıları birlikte oynadı
- Düzenli buluşma mekânı yangında yok olduktan sonra katılımcılar dağıldı ve oyun başka bölgelere yayıldı
- 1990'ların sonlarında, üniversite ağları üzerinden bir meme gibi yayıldı
- Harvard Üniversitesi'nde Aaron Mandel bir oyun grubu organize etti ve kart boyutlarını standartlaştırdı
- Boston'dan Dave Packer ve Stewart King, ilk web içeriklerini hazırladı
- Daha sonra GAMES Magazine ve Hoyle’s Rules of Games'in 2001 revizyonunda yer alarak resmî oyun kültürünün bir parçası olarak kabul gördü
- Ben Folds, Jonatha Brooke, Bill Plympton gibi tanınmış isimler de kart üretimine katıldı
- Oyunun yaratıcısı ve ilk oyuncular, bu oyunu doğaçlama mizah ve yaratıcı ifadenin alanı olarak değerlendirdi
Diğer
- Oyun, net bir kazanma-kaybetme sonucundan çok yaratıcılık ve mizahı önemser
- Kartların yeniden kullanılması ve değiştirilmesi teşvik edilir; böylece sürekli evrilen bir oyun yapısı oluşur
- Bazı gruplar kartların yok edilmesinden kaçınır ve tüm kartları koruyarak yeni oturumlarda yeniden kullanma geleneğini sürdürür
1 yorum
Hacker News görüşleri
Bir zamanlar gizli kurallı oyunlar ararken Vikipedi'de Mao kart oyunu ile karşılaşmıştım
Çok havalı göründüğü için kardeşlerimle bizzat denedik; başta normal kartlarla oynanan bir Uno türevi gibiydi
Kazanan yeni bir kural koyuyor ve bunu söylemek yerine sadece “kuralı çiğnedin, ceza al” diyordu
Kardeşimin oyun başlar başlamaz ceza olarak 15 kart aldığı olmuştu ve 4 günlük bir seyahatte bunu 30 saatten fazla oynadığımızı hatırlıyorum
Hâlâ seviyorum ama artık insanların gizli kuralları çıkarsayacak odaklanması pek kalmadığı için birlikte oynamak zor
Yeni insanlarla karmaşık kurallar kurmak da zor ve kardeşlerimle yaşadığımız o büyülü atmosfer de biraz kaybolmuş gibi geliyor
Bunun altında olunca yeni oyuncu, kural örüntülerini kavramadan ceza kartlarının altında kalıyor
Ondan sonra Eleusis kart oyunu geliyor; tümevarımsal akıl yürütmenin özünü gösteren harika bir deneyim
Ne kartların anlamı vardı ne de sıra sistemi; fazla gevşek kaldı
“Yapmak zorundasın” türü kuralların, “yapabilirsin” türü kurallardan çok daha eğlenceli ve net olduğunu öğrendim
İnsanlar temel kuralları değiştirmeye karşı oldukça muhafazakâr davrandı ama birkaç elden sonra birbirlerinin kurallarını paylaşınca biraz açıldılar
Resimli kartlar 10 puan, siyah kartlar 50 puan, sayı kartları da üzerindeki sayı kadar puan ediyordu
Oyun sonunda puanı en yüksek iki kişi içiyordu ve +4 ile +2 sadece renk tutuyorsa üst üste eklenebiliyordu
Desteyi karıştırmadığımız için bir kart sayma unsuru da ortaya çıktı ve sonuçta en uzun ve en komik Uno oyunu oldu
“Pizza Box” diye bir içki oyunu var; muhtemelen Mao'dan ilham almış gibi
Boş bir pizza kutusu, bozuk para ve bir Sharpie yetiyor
Bozuk parayı atıp etrafına bir çember çiziyorsun, sonra içine yeni bir kural yazıyorsun; başka bir çemberle çakışırsa o kural devreye giriyor
Birkaç saat sonra biri “oyunu bitir” kuralı ekleyince genelde sona eriyor
Britanya radyo komedi programı “I’m Sorry I Haven’t A Clue” içinde oynanan “Mornington Crescent” diye bir oyun var
Londra metro istasyonlarının adları söylenirken bir anda “Mornington Crescent” diye bağıran kazanıyor; ama aslında gizli kuralları varmış gibi yapılarak yürütülen bir şaka
Oyun açıklaması bağlantısı
Ayrıca “That Mitchell and Webb Look”taki “Numberwang” da benzer bir konsepte sahip
Zork'taki Double Fanucci ya da League of Gentlemen'daki “Go Johnny Go Go Go Go” skeçi gibi, kuralları bilmeden aşırı hevesli insanlarla oyun oynamanın yarattığı rahatsız edici durumu ele alıyor
Böyle oyunlarda arkadaşlarla paylaşılan ortak bağlam ve kahkaha işin özü olduğu için bunu çevrimiçi ortama aktarmanın zor olduğunu hissediyorum
Bununla bağlantılı olarak The Game hakkında da bir şeyler okumuştum
Bu, en sevdiğim kurmaca oyun üçlüsünden biri; diğerlerinden biri de “43-Man Squamish”
İlgili bağlantı
Bu bir tür meta-oyun
Oyun teorisi çalışırken anayasal iktisat ve mekanizma tasarımı ile tanışmıştım ama kuralları değişen oyunlar üzerine teorik çalışma şaşırtıcı derecede az
Yapay zekâda ajan tabanlı modelleme yeniden öne çıkarsa bu alan da ilginçleşebilir
Mesela “koyun kartı” serisi popüler olunca “keçi kartı” ve “çoban kartı” çıktı, sonunda da “çoban toplayan çoban kartı” bile ortaya çıktı
Deste bu şekilde kendi hikâyesini oluşturarak ilerliyor ve oyuncular da sanki hikâyenin ortak yaratıcılarıymış gibi hissediyor
1k bwc'yi bir arkadaşın veda partisinde oynamıştık; ilk kez oynayan birine anlatmak epey zor
Ama doğaçlama tiyatro (improv) hissi olan arkadaşlarla gerçekten çok eğlenceli oluyor
Aklıma “We Didn’t Playtest This at All” oyunu geliyor
Masa oyunu bağlantısı
Buz kırıcı olarak harika ve kart içerikleri önceden doldurulmuş durumda
İnsanların oynayışını derleyen bir YouTube oynatma listesi var
İzleyicilerin gönderdiği kartlarla oynuyorlar
Programcı versiyonu olarak Nomyx var
Kuralların kodla tanımlandığı ve gerçek zamanlı değiştirildiği programcılar için bir Nomic oyunu
Böyle bir sistem yeni masa oyunları geliştirmek için bir çerçeve olarak da kullanılabilir gibi görünüyor
Ortak geliştiricilerle playtest yaparken yeni kartlar ya da eylemler ekleyip sonunda dengeli bir kural seti oluşturmak mümkün olabilir
30 yıl önce arkadaşlarla bir barda boş kartlarla anında kural uydurulan bir oyun denemiştik ama o kadar deneyseldi ki herkes afallamıştı
Her tur kural yazmak havalıydı ama grupta “and then” tarzı bir doğaçlama hissi yoksa oyun akmıyor
Sonuçta bu, kazanmak için oynanan bir oyun değil