Genel olarak bunun abartılmış bir durum olduğu düşünülüyor. Pakistan, savaşa girecek kadar ekonomik olarak güçlü değil; Hindistan da bunu istemiyor.
Ancak Modi hükümeti güçlü görünmek istiyor. 2-3 hafta geçmesine rağmen teröristleri bulamayınca dikkati başka yöne çekmeye ihtiyaç duydu ve bu yüzden Pakistan işgali altındaki Keşmir’in (PoK) bazı bölgelerini vurmuş gibi görünüyor.
Pakistan, 4 Hindistan uçağını ve 1 drone’u düşürdüğünü iddia etti, ancak henüz fotoğraf ya da konum gibi kanıtlar sunmadı. İki tarafın sınırda karşılıklı çatışıp sonunda durumun yatışması ve herkesin kendi yöntemince zafer ilan etmesi olası görünüyor.
“2-3 hafta geçmesine rağmen teröristleri bulamadıkları için dikkati başka yöne çekmeleri gerekiyordu” sözü doğru değil. 2015 Paris saldırılarından sonra Fransa Daesh’i vurduğunda ya da 9/11’den sonra ABD Afganistan’a saldırdığında hedef, saldırıyı bizzat gerçekleştiren kişiler değil, onların arkasındaki örgüttü.
Örgüt varlığını sürdürdüğü sürece saldırıyı gerçekleştirecek kişiler çıkmaya devam edebilir. Bu saldırının hedefi de gelecekte Pakistan ordusu için terör saldırılarını rutin bir seçenek olmaktan çıkarıp pahalı bir seçenek haline getirmek olabilir. 2019’daki çatışmadan sonra Keşmir’deki terör saldırıları keskin biçimde azaldı.
Pakistan’ın nükleer silahları var. Büyük zarar vermek için zengin olmak gerekmiyor.
Elbette kullanılırsa korkunç sonuçları olur, ama soğukkanlı muhakeme her zaman galip gelmez; bazen ancak çok acı çekildikten sonra galip gelir.
Genel olarak doğru olduğunu düşünüyorum. 2019’daki gerilim tırmanışına benziyor ve nihayetinde iki taraf da kendi halklarının, iddia ettikleri kadar güçlü ya da hazırlıklı olmadıklarını fark etmesini istemiyor.
Pakistan, demokratik olarak popüler olan bir lideri bastırdıktan sonra zayıf görünme lüksüne sahip değil. Çünkü halka, demokratik olarak seçilmiş liderden daha iyi olduklarını anlatabilmelerinin neredeyse tek dayanağı “güçlü” olmaları.
Hindistan’da da BJP neredeyse 10 yıllık iktidarın ardından popülarite kaybediyor; bu olay ana destek tabanını yitirmesine yol açabilecek bir dönüm noktası olabilir.
Şimdilik gerçek anlamda tehlikeli olan tek nokta muhtemelen bu.
İki tarafın da çatışmadan kazanacağı pek bir şey yok, ama Hindistan gerçekten su arzına dokunmayı düşünüyorsa önce ekonomistlerle konuşmasını umarım. Aksi halde Pakistan’ın hemen topyekûn savaşa girmekten başka pek seçeneği kalmaz.
Pakistan’ın gıda üretiminin önemli bir bölümü doğrudan Indus Nehri’nin suyuna bağlı. Su arzı orta düzeyde bile azalsa hasat yaklaşık %10 düşebilir.
Kulağa önemsiz gelebilir, ancak gıda ekonomik olarak düşük esnekliğe sahip bir mal olduğu için arz azaldığında talep fazla düşmez. Sonuçta gıda fiyatları iki katına çıkabilir.
Neredeyse hiç harcanabilir geliri olmayan bir ülkede bu, yaygın kıtlık anlamına gelir. Hindistan’ın her bakımdan daha güçlü ülke olduğu doğru, ancak Ukrayna’nın gösterdiği gibi çaresizlik birçok dezavantajı telafi edebilir.
Abartılıyor. Indus Waters Treaty kapsamındaki nehirlerin çoğunda uzun vadede suyu tutma kapasitesi yok.
Hindistan’ın dokunduğu tek şey Chenab ve o da Pakistan’ın pirinç ve şeker ihracatını bozduğu için. Bu ihracat Pakistan’ın başlıca döviz kaynaklarından biri ve tedarik zincirinin büyük kısmı Pakistan’ın ordu-şirket kompleksinin elinde.
Kharif ekim dönemi birkaç hafta içinde sona ereceğinden Chenab’ı yalnızca 3-4 hafta oynatmak bile Kuzeydoğu Punjab’daki pirinç hasadını mahvedebilir.
Pakistan ordusunu anlamak için Ayesha Siddiqui’nin “Military Inc” kitabını öneririm. Yazar bu kitap yüzünden sürgüne gitmek zorunda kaldı. Hindistan ordusunu anlamak için Steven Wilkinson’ın “Army and Nation”ı iyi bir kaynak.
Tarafların hiçbiri barış istemiyor. Ama tarafların hiçbiri stratejik hedefleri güvenceye alacak bir askerî harekâta kendini adamak da istemiyor.
Bu yüzden durum savunma sanayii şirketlerinin hayalini kuracağı türden kalıcı savaş gibi bir şeye dönüşüyor.
O halde India o kampların bir kısmını temizlemiş oluyor; Pakistan’ın bu iş için minnettar olması bile gerekebilir.
Durumun daha geniş bir savaşa dönüşme ihtimali düşük görünüyor.
Bu tür terör saldırılarının her zaman bir sonraki adımı düşünerek Pakistan ordusu tarafından planlandığını düşünüyorum. Pakistan ordusunun hâkimiyetini yeniden göstermek için savaşa ihtiyacı var. Demokratik muhalefete yaptıkları yüzünden içeride büyük baskı altında olduklarından, India ile bir savaş tetiklemek destek tabanlarını birleştirme fırsatı yaratır.
İnsanları açıkça din temelinde hedef almaları da India’nın yanıt vermesini garanti altına almaya yönelik bir tercihti. Çinli destekçileri de India’nın dikkatinin dağılması için bir savaşın başlamasını istiyor; onların açısından akıllıca jeopolitik.
Uzun vadede India, Pakistan kaynaklı terörü nasıl caydıracağını düşünmek zorunda. Pakistan geçmişte de şimdi de İslami terörün merkezi ve dünyanın yakında bununla yüzleşmesi gerekecek. Çok uzun süre göz yumuldu.
Caydırıcılık ancak asıl fail olan Pakistan ordusu-cihatçı kompleksi caydırıldığında mümkün. Aslında Pakistan halkı da mevcut Pakistan ordusu olmadan daha iyi durumda olabilir.
Indus Waters Treaty etrafındaki yaygaradan hiçbir şey çıkmayacağını, bunun tamamen poz kesme olduğunu düşünüyorum.
India’nın saldırıyı meşrulaştırdığını iddia ettiği kanıtları görmek isterim. Bu olay ve Canada Sikh suikastının yankıları düşünüldüğünde, Modi hükümeti artık inandırıcı bir anlatı kurmakla bile ilgilenmiyor gibi görünmeye başlıyor.
İlk bombardıman ve ateş açılmasının ardından bunun propaganda savaşı olarak sönmesini umuyorum. Milliyetçilik tatmin edilmiş olur ve herkes istediğini almış sayılır; ölenler hariç.
Pakistan iç siyasetine bağlı.
Ordu tamamen yekpare değil ve mevcut Pakistan Genelkurmay Başkanı Asim Munir, selefi Qamar Javed Bajwa’dan çok daha ideolojik. Bajwa ve Imran Khan, Munir’i ISI’dan nispeten düşük bir kolordu komutanlığı görevine indirdikten sonra Munir, Bajwa’yı saf dışı bıraktı.
Bajwa, India ile ilişkileri normalleştirmeye çalışıyordu ama Imran Khan tarafından sarsıldı ve ayrıca Asim Munir tarafından da zayıflatıldı.
India’nın istediği şey Pakistan’ın sınır ötesi terörü sona erdirmesi. Herkes istediğini almış değil.
India, Pakistan’daki askeri hedefleri vurmadığını söyledi. Pakistan Indian savaş uçaklarını düşürdüyse, askeri hedeflerin vurulduğu varsayılabilir.
Gönderilen habere göre India’nın tutumu şöyle:
“India said it struck nine "terrorist infrastructure" sites, some of them linked to an attack by Islamist militants on Hindu tourists that killed 26 people in Indian Kashmir last month. Four of the sites were in Punjab and five in Pakistani Kashmir, it said.”
Bunun yalan olduğunu söylüyorsanız bir kaynak bağlantısı paylaşmanız iyi olur. Şu an görebildiğimiz kaynaklar bunun tersini söylüyor.
Habere göre:
“Pakistan said India hit three sites with missiles, and a military spokesman told Reuters his country shot down five Indian aircraft, a claim not confirmed by India.”
Uçak kaybı açısından çok büyük bir ölçek. Bu düşürme iddiasını destekleyen haberler ya da daha ayrıntılı bilgi var mı?
Doğrulanmış haberler aylarca, hatta yıllarca gelmeyebilir. Ukraine savaş alanındaki açık şeffaflık istisnai bir örnek.
Genelde, geçmiş India-Pakistan olaylarında olduğu gibi iki taraf da gerçekte olduğundan daha fazla başarı iddia eder; iki tarafın kayıtları açıklandıktan sonra daha az yanlı olanların gerçek durumu anlaması zaman alır.
Bu genellikle kötü niyetten değil, çoğu durumda verilen zararı doğru şekilde doğrulamanın zor olmasından kaynaklanır. Ukraine’de açık videoların yaygın olması iki tarafın iddiaları için bir alt sınır sağlıyor, ama tarihsel olarak bu çok istisnai.
Henüz güvenilir fotoğraf çıkmadı. İddia doğruysa bazılarının ortaya çıkmış olması çok muhtemeldi.
Pakistan ordusu bunu iç kamuoyuna yönelik olarak açıklıyor olabilir ya da karşılık verme baskısından kaçınmayı amaçlıyor olabilir.
İddia 2 uçaktan 3’e, 6’ya, 5’e değişti. Bu tür haberlere temkinli yaklaşmak gerekir.
Düşürülen uçak sanılanların çoğu büyük olasılıkla harici yakıt tankları.
Bu savaş, ABD şirketlerinin üretimi Çin'den Hindistan'a taşımasını nasıl etkiler? Üretimi sürdürmek için Çin'de kalmaya devam ederler mi?
Apple, Çin'deki üretimini daha da artırır mı?
Neredeyse hiç etkisi olmaz. Bu durum uzasa bile muhtemelen yalnızca kuzeydeki sınır bölgelerini etkiler
Hindistan, uluslararası arenada kendini Çin'e alternatif olarak konumlandırıp büyümek istiyorsa savaşı kaldıramaz. Pakistan da mali açıdan savaşı kaldıramaz
Hem Hindistan hem Pakistan yeterince silahlı olmadığı için konvansiyonel savaşı 2 haftadan uzun sürdürmekte zorlanır. Her iki tarafın da kısa menzilli füzelere ve drone'lara karşı etkili savunması da yetersiz
Durum kötüleşirse, her iki tarafta da irrasyonel aktörler olduğu için hızla nükleer savaşa dönüşebilir. Daha fazla tırmanmamasını umuyorum
Konvansiyonel savaşta Hindistan'ın ekonomik maliyeti Pakistan'dan çok daha büyük olur. Çünkü Pakistan ekonomisi çok daha küçük
Yanlış. Hindistan uzun süreli konvansiyonel savaşı sürdürebilir. Pakistan şu anda Twitter'da kredi dileniyor
1 yorum
Hacker News yorumları
Genel olarak bunun abartılmış bir durum olduğu düşünülüyor. Pakistan, savaşa girecek kadar ekonomik olarak güçlü değil; Hindistan da bunu istemiyor.
Ancak Modi hükümeti güçlü görünmek istiyor. 2-3 hafta geçmesine rağmen teröristleri bulamayınca dikkati başka yöne çekmeye ihtiyaç duydu ve bu yüzden Pakistan işgali altındaki Keşmir’in (PoK) bazı bölgelerini vurmuş gibi görünüyor.
Pakistan, 4 Hindistan uçağını ve 1 drone’u düşürdüğünü iddia etti, ancak henüz fotoğraf ya da konum gibi kanıtlar sunmadı. İki tarafın sınırda karşılıklı çatışıp sonunda durumun yatışması ve herkesin kendi yöntemince zafer ilan etmesi olası görünüyor.
Örgüt varlığını sürdürdüğü sürece saldırıyı gerçekleştirecek kişiler çıkmaya devam edebilir. Bu saldırının hedefi de gelecekte Pakistan ordusu için terör saldırılarını rutin bir seçenek olmaktan çıkarıp pahalı bir seçenek haline getirmek olabilir. 2019’daki çatışmadan sonra Keşmir’deki terör saldırıları keskin biçimde azaldı.
Elbette kullanılırsa korkunç sonuçları olur, ama soğukkanlı muhakeme her zaman galip gelmez; bazen ancak çok acı çekildikten sonra galip gelir.
Pakistan, demokratik olarak popüler olan bir lideri bastırdıktan sonra zayıf görünme lüksüne sahip değil. Çünkü halka, demokratik olarak seçilmiş liderden daha iyi olduklarını anlatabilmelerinin neredeyse tek dayanağı “güçlü” olmaları.
Hindistan’da da BJP neredeyse 10 yıllık iktidarın ardından popülarite kaybediyor; bu olay ana destek tabanını yitirmesine yol açabilecek bir dönüm noktası olabilir.
İlgili haberler:
https://www.nytimes.com/2025/05/06/world/asia/india-pakistan... (https://archive.ph/Bph7S)
https://www.cnn.com/2025/05/06/asia/india-pakistan-kashmir-c...
https://www.bloomberg.com/news/live-blog/2025-05-06/india-st... (https://archive.ph/eypzA)
https://www.bbc.com/news/live/cwyneele13qt
Kötü haber, Indus Waters Treaty’nin askıya alınması nedeniyle gerçek bir tırmanma ihtimalinin bulunması.
https://economictimes.indiatimes.com/news/india/indias-water...
https://en.wikipedia.org/wiki/Indus_Waters_Treaty
“Mad Max: Fury Road”un girişinde de su savaşlarından bahsedilmiyor muydu?
İki tarafın da çatışmadan kazanacağı pek bir şey yok, ama Hindistan gerçekten su arzına dokunmayı düşünüyorsa önce ekonomistlerle konuşmasını umarım. Aksi halde Pakistan’ın hemen topyekûn savaşa girmekten başka pek seçeneği kalmaz.
Pakistan’ın gıda üretiminin önemli bir bölümü doğrudan Indus Nehri’nin suyuna bağlı. Su arzı orta düzeyde bile azalsa hasat yaklaşık %10 düşebilir.
Kulağa önemsiz gelebilir, ancak gıda ekonomik olarak düşük esnekliğe sahip bir mal olduğu için arz azaldığında talep fazla düşmez. Sonuçta gıda fiyatları iki katına çıkabilir.
Neredeyse hiç harcanabilir geliri olmayan bir ülkede bu, yaygın kıtlık anlamına gelir. Hindistan’ın her bakımdan daha güçlü ülke olduğu doğru, ancak Ukrayna’nın gösterdiği gibi çaresizlik birçok dezavantajı telafi edebilir.
Hindistan’ın dokunduğu tek şey Chenab ve o da Pakistan’ın pirinç ve şeker ihracatını bozduğu için. Bu ihracat Pakistan’ın başlıca döviz kaynaklarından biri ve tedarik zincirinin büyük kısmı Pakistan’ın ordu-şirket kompleksinin elinde.
Kharif ekim dönemi birkaç hafta içinde sona ereceğinden Chenab’ı yalnızca 3-4 hafta oynatmak bile Kuzeydoğu Punjab’daki pirinç hasadını mahvedebilir.
Pakistan ordusunu anlamak için Ayesha Siddiqui’nin “Military Inc” kitabını öneririm. Yazar bu kitap yüzünden sürgüne gitmek zorunda kaldı. Hindistan ordusunu anlamak için Steven Wilkinson’ın “Army and Nation”ı iyi bir kaynak.
Bu yüzden durum savunma sanayii şirketlerinin hayalini kuracağı türden kalıcı savaş gibi bir şeye dönüşüyor.
Pakistan sınır yakınındaki aşırılıkçıları kontrol etmek istese bile kaynakları yok. Pakistan’ın geçen yıl eylülde devleti işletebilmek için IMF’den 7 milyar dolar kredi alması gerekmişti.
Sınır yakınındaki şehirlerde ve kabile bölgelerinde durum çok istikrarsız. “Şiddet yanlısı aşırılıkçı gruplar Pakistan’da saldırı planlamaya devam ediyor.”
https://travel.state.gov/content/travel/en/traveladvisories/...
https://www.bbc.com/news/articles/c62rv7le52lo
https://www.macrotrends.net/global-metrics/countries/PAK/pak...
https://www.macrotrends.net/global-metrics/countries/ind/ind...
Durumun daha geniş bir savaşa dönüşme ihtimali düşük görünüyor.
Bu tür terör saldırılarının her zaman bir sonraki adımı düşünerek Pakistan ordusu tarafından planlandığını düşünüyorum. Pakistan ordusunun hâkimiyetini yeniden göstermek için savaşa ihtiyacı var. Demokratik muhalefete yaptıkları yüzünden içeride büyük baskı altında olduklarından, India ile bir savaş tetiklemek destek tabanlarını birleştirme fırsatı yaratır.
İnsanları açıkça din temelinde hedef almaları da India’nın yanıt vermesini garanti altına almaya yönelik bir tercihti. Çinli destekçileri de India’nın dikkatinin dağılması için bir savaşın başlamasını istiyor; onların açısından akıllıca jeopolitik.
Uzun vadede India, Pakistan kaynaklı terörü nasıl caydıracağını düşünmek zorunda. Pakistan geçmişte de şimdi de İslami terörün merkezi ve dünyanın yakında bununla yüzleşmesi gerekecek. Çok uzun süre göz yumuldu.
Caydırıcılık ancak asıl fail olan Pakistan ordusu-cihatçı kompleksi caydırıldığında mümkün. Aslında Pakistan halkı da mevcut Pakistan ordusu olmadan daha iyi durumda olabilir.
Indus Waters Treaty etrafındaki yaygaradan hiçbir şey çıkmayacağını, bunun tamamen poz kesme olduğunu düşünüyorum.
İlk bombardıman ve ateş açılmasının ardından bunun propaganda savaşı olarak sönmesini umuyorum. Milliyetçilik tatmin edilmiş olur ve herkes istediğini almış sayılır; ölenler hariç.
Ordu tamamen yekpare değil ve mevcut Pakistan Genelkurmay Başkanı Asim Munir, selefi Qamar Javed Bajwa’dan çok daha ideolojik. Bajwa ve Imran Khan, Munir’i ISI’dan nispeten düşük bir kolordu komutanlığı görevine indirdikten sonra Munir, Bajwa’yı saf dışı bıraktı.
Bajwa, India ile ilişkileri normalleştirmeye çalışıyordu ama Imran Khan tarafından sarsıldı ve ayrıca Asim Munir tarafından da zayıflatıldı.
India, Pakistan’daki askeri hedefleri vurmadığını söyledi. Pakistan Indian savaş uçaklarını düşürdüyse, askeri hedeflerin vurulduğu varsayılabilir.
“India said it struck nine "terrorist infrastructure" sites, some of them linked to an attack by Islamist militants on Hindu tourists that killed 26 people in Indian Kashmir last month. Four of the sites were in Punjab and five in Pakistani Kashmir, it said.”
Bunun yalan olduğunu söylüyorsanız bir kaynak bağlantısı paylaşmanız iyi olur. Şu an görebildiğimiz kaynaklar bunun tersini söylüyor.
Habere göre:
“Pakistan said India hit three sites with missiles, and a military spokesman told Reuters his country shot down five Indian aircraft, a claim not confirmed by India.”
Uçak kaybı açısından çok büyük bir ölçek. Bu düşürme iddiasını destekleyen haberler ya da daha ayrıntılı bilgi var mı?
Genelde, geçmiş India-Pakistan olaylarında olduğu gibi iki taraf da gerçekte olduğundan daha fazla başarı iddia eder; iki tarafın kayıtları açıklandıktan sonra daha az yanlı olanların gerçek durumu anlaması zaman alır.
Bu genellikle kötü niyetten değil, çoğu durumda verilen zararı doğru şekilde doğrulamanın zor olmasından kaynaklanır. Ukraine’de açık videoların yaygın olması iki tarafın iddiaları için bir alt sınır sağlıyor, ama tarihsel olarak bu çok istisnai.
Pakistan ordusu bunu iç kamuoyuna yönelik olarak açıklıyor olabilir ya da karşılık verme baskısından kaçınmayı amaçlıyor olabilir.
[1]: https://edition.cnn.com/world/live-news/india-pakistan-attac...
Bu savaş, ABD şirketlerinin üretimi Çin'den Hindistan'a taşımasını nasıl etkiler? Üretimi sürdürmek için Çin'de kalmaya devam ederler mi?
Apple, Çin'deki üretimini daha da artırır mı?
Hindistan, uluslararası arenada kendini Çin'e alternatif olarak konumlandırıp büyümek istiyorsa savaşı kaldıramaz. Pakistan da mali açıdan savaşı kaldıramaz
Hem Hindistan hem Pakistan yeterince silahlı olmadığı için konvansiyonel savaşı 2 haftadan uzun sürdürmekte zorlanır. Her iki tarafın da kısa menzilli füzelere ve drone'lara karşı etkili savunması da yetersiz
Durum kötüleşirse, her iki tarafta da irrasyonel aktörler olduğu için hızla nükleer savaşa dönüşebilir. Daha fazla tırmanmamasını umuyorum
Konvansiyonel savaşta Hindistan'ın ekonomik maliyeti Pakistan'dan çok daha büyük olur. Çünkü Pakistan ekonomisi çok daha küçük