- Uganda’daki Kibale Ulusal Parkı’ndaki Ngogo şempanze topluluğu, 8 yıldır iki gruba bölünüp birbirine saldırdığı uzun süreli bir şiddet süreci yaşıyor
- 2018’den bu yana 24 öldürme vakası kaydedildi; kurbanlar arasında 7 yetişkin erkek ve 17 yavru bulunuyor
- Bölünme, 2015’te batı grubu ile merkez grubunun çatışmasıyla başladı ve sonrasında saldırganlık ile kaçınma davranışı derinleşti
- Hâkimiyet yapısındaki değişim, bulaşıcı hastalık nedeniyle birey kaybı ve sosyal ağın çökmesi, şiddeti hızlandıran etkenler olarak gösteriliyor
- Araştırmacılar, bu vakanın insan grupları arasındaki çatışmaların kökenini ve ilişkisel dinamiklerini anlamada önemli ipuçları sunabileceğini değerlendiriyor
Uganda’daki şempanze topluluğunda 8 yıllık ‘iç savaş’ gözlemi
- Uganda’daki Kibale Ulusal Parkı’ndaki Ngogo şempanze topluluğu, 8 yıldır birbirine saldırdığı bir ‘iç savaş’ durumunda
- Dünyanın en büyük yabani şempanze topluluğu iki gruba bölündükten sonra, 2018’den bu yana 24 öldürme vakası yaşandı
- Kurbanlar arasında 7 yetişkin erkek ve 17 yavru bulunuyor
- Bu şiddetin sürekliliği ve şiddeti, insanlığın erken dönem toplumlarında çatışmaların nasıl oluştuğunu anlamaya yardımcı olabilir
- Şempanzeler doğaları gereği güçlü bölge bilincine sahip ve dış gruplara karşı düşmanca özellikler taşır
- Ancak Ngogo topluluğu, onlarca yıl boyunca batı grubu ve merkez grubu olarak bölünmüş olsa da barış içinde bir arada yaşamıştı
Bölünmenin başlangıcı ve çatışmanın derinleşmesi
- Haziran 2015’te batı grubunun merkez grubu tarafından kovalanmasıyla ilk bölünme işaretleri ortaya çıktı
- Normalde çatışmalardan sonra grooming ve işbirliği davranışlarıyla barışırlarken, bu dönemden sonra 6 hafta boyunca karşılıklı kaçınma sürdü
- Sonrasında temas azaldı ve her karşılaşmada saldırganlık ile gerginlik arttı
- 2018’de iki grup tamamen ayrıldıktan sonra, batı grubu merkez grubuna saldırmaya başladı
- Gerçek ölüm sayısı, rapor edilenden daha yüksek olabilir
Şiddeti tetikleyen başlıca etkenler
- Üç temel olayın bölünmeyi hızlandırdığı analiz ediliyor
- 2014’te 5 yetişkin erkek ve 1 dişinin ölmesi, sosyal ağın zayıflamasına yol açtı
- 2015’te alfa erkeğin değişmesiyle hâkimiyet yapısı değişti, saldırganlık ve kaçınma arttı
- 2017’de solunum yolu kaynaklı bulaşıcı hastalık nedeniyle 25 birey öldü; bunlardan bir erkek, iki grubu birbirine bağlayan son bireydi
İnsan toplumuyla bağlantısı
- Bu vaka, insanlarda grup çatışmalarını anlamak açısından önemli çıkarımlar sunuyor
- Uzun süre birlikte yaşamış bireyler, yalnızca yeni grup aidiyeti nedeniyle öldürülmesi gereken hedeflere dönüşebiliyor
- Din, etnisite veya siyaset gibi insana özgü kavramlar olmayan şempanzelerde de bunun görülmesi, ilişkisel dinamiklerin insan çatışmalarındaki temel etkenlerden biri olabileceğini gösteriyor
- Alman Primat Merkezi’nden James Brooks, grup bölünmesinin insan toplumları için de tehlikeli olabileceğini hatırlatıyor
- İnsanların, diğer türlerdeki grup temelli davranışları inceleyerek hem savaşa hem barışa dair dersler çıkarması gerektiğini vurguluyor
- Ayrıca evrimsel geçmişin insanlığın geleceğini belirlemediğini de ekliyor
1 yorum
Hacker News görüşleri
Primatolog Richard Wrangham’ın öne sürdüğü ‘koalisyonel öldürme(coalitionary killing)’ teorisini ilgi çekici buldum
Buna göre ilkel çevrelerde cinayet yoluyla genetik kazanç sağlayan bir evrimsel seçilim baskısı vardı
Biyoloji dünyasında bugün bunun ne kadar uzlaşı gördüğünü bilmiyorum ama bazı ortamlarda sakinlerin birbirine zarar vermeye doğal olarak yönlendirilebileceğini düşündürüyor
Şempanzeler kavga sonrası uzlaşma ve teselli gösteriyor; yani mesele sadece ‘şeytani erkek’ anlatısıyla açıklanamaz
Özellikle Ngogo grubu tarımsal genişleme yüzünden yaşam alanı sıkışmış durumdayken, bu davranışı evrimsel psikoloji açısından genellemekte dikkatli olmak gerekir
Bu iki kavram birleşince sonunda savaş ortaya çıkıyor
bu eğilimin kültürden çok biyolojik etkenlerden kaynaklanma olasılığının yüksek olduğunu düşündürüyor
Bu tür şiddetli genişleme uzun süre uygarlığın bir parçasıydı
Bazı teorilere göre bu, aşırı nüfusu baskılamak için doğal bir düzenleme mekanizmasıdır ve uzun vadede iki tarafın da yararınadır
Makalede “şempanzeler insanlara özgü din, siyaset ve etnisite kavramları olmadan da çatışma çıkarabiliyorsa, ilişki dinamikleri insan çatışmasının başlıca nedeni olabilir” deniyordu
Ama dinin, siyasetin ve etnisitenin zaten insan ilişkilerinin çok güçlü belirleyicileri olup olmadığı aklıma takıldı
Din ya da siyaset gibi yüzeydeki farklar ise bu doğayı kullanarak meşrulaştıran araçsal bir katmandan ibarettir
Science makalesini okudum, ilginçti
Özellikle solunum yolu salgını nedeniyle 25 şempanzenin aniden ölmesinin toplumsal istikrarsızlık yaratmış olabileceğini düşündüm
Grup fazla büyüyüp iç rekabet şiddetlenmiş, toplumsal bağlar zayıflamıştı
Yaşlı alfa erkeğin yokluğu ve bağ kurucu rol üstlenen bireylerin ölümü bölünmeyi hızlandırdı
Sonuçta temel neden grubun aşırı büyümesiydi
Birden çok unsurun iç içe geçtiği bir toplumsal yeniden yapılanma süreci gibi görünüyor
Umarım biri ‘Prime Directive’ kuralını bozup şempanze savaşına müdahale etmez
Kaynaklar sınırlı ve oyun teorik baskılar altında bu tür davranışlar kaçınılmaz
Yine de şeffaf ve tekrarlanabilir bir alışveriş yapısı kurarak işbirliğinin ihanetten daha kârlı olması sağlanmalı
Her şeyi oyun teorisiyle açıklamak gerçekliği aşırı basitleştiren bir bakış
Çünkü insanların davranışı zaten onların çevresini değiştirmiş durumda
Eskiden araştırmacıların penguenleri kurtardığı görüntüler aklıma geliyor
Aksine ilişkisel bağlılığın(cohesion) sayısal dezavantajı aşmayı sağladığını ve dış tehdit olmadan da işbirliğinin mümkün olduğunu gösteriyor
Asıl nokta, karşılıklı ilişkilerin çökmesinin çatışmanın kaynağı olması
Bu, insan toplumlarında da iletişim kopukluğunun savaşın tohumu olabileceğini düşündürüyor
Ayrıca iki grubun ayrışması arabulucu bireylerin ölümü ve çiftleşmenin durması ile tamamlandı
Bu da insan toplumlarında ayrılıkçı düşüncenin şiddeti tetikleyebileceğine işaret ediyor
Goliath’s Curse adlı kitap, Pinker tarzı ‘insan doğasının şiddeti’ görüşüne karşı çıkıyor
Yazar Kemp, şiddetin nedenini devletin(büyük güç yapısının) oluşumunda ve onun koşullarında arıyor
Özellikle insanlığın Afrika’dan çıktığı Paleolitik dönemde nüfus baskısı düşük olduğu için göçün çatışmaya alternatif olmuş olma ihtimalinin yüksek olduğunu savunuyor
Daha derine inmek isterseniz Netflix belgeseli Chimp Empire’ı öneririm
Tek tek şempanzelerin isimlerini, karakterlerini ve ‘iç savaşın’ gelişimini canlı biçimde gösteriyor
Yapımı kaba saba ama araştırmacıların canlı tanıklıkları ilgi çekici
Şiddet ile yalıtılmışlık ve erkek rekabetinin kısır döngüsü trajik şekilde tekrar ediyor
Kurgu ve montaj müdahalesi nedeniyle gerçeklik düzeyi sınırlı
Alman araştırmacılara göre Ngogo’daki çatışma aslında 1990’larda başladı
O dönemde büyük bir grup komşu gruba saldırıp tüm erkekleri öldürdü ve bunun sonucunda 200 bireylik dev bir grup oluştu
Sonrasında iç bölünme yaşandı ve bugünkü savaşa uzanan süreç başladı
Bu, Jane Goodall’ın gözlemlediği Gombe Şempanze Savaşı ile benzerlik taşıyor
Ayrıca 1960’lardaki Killer Ape teorisi bu tür araştırmaların çıkış noktası olmuştu
Solunum yolu virüsünün (SARS-C) nüfusun %12,5’ini öldürmesinin ardından grubun ikiye bölünmesi ilginç
Bir yerlerden tanıdık gelen bir toplumsal bölünme kalıbı gibi
Asıl dönüm noktası akıllı telefonlar ve sosyal medya ile haberin infotainment’e dönüşmesi oldu
Carl Sagan’ın Shadows of Forgotten Ancestors kitabı, insan ve şempanze davranışları arasındaki benzerlikleri şaşırtıcı biçimde gösteriyor
Goodreads bağlantısı
“Hangi taraf bizim değerlerimiz için savaşıyor?” şakasına karşılık
Sonuçta “demokrasi vs oligarşi” şeklinde hicivli bir tablo çıkıyor