Yapay zeka araçları üretkenliği artırsa da işten ruhu ve kişiliği sildiğini, "ortalama"ya yakınsayan yapay zeka çıktılarının karşısında direnerek kendi sesini korumak istediğini anlatan bir geliştirici/yazarın samimi iç döküşü.
Yazar (Xe Iaso), yapay zeka araçlarını (özellikle Claude, Cursor vb.) kullanırken kod yazmak yerine niyeti (intent) açıklayıp işi devrettiği daha yüksek düzeyli soyutlama (abstraction) çalışmalarının arttığını belirtiyor.
Başlıca duygular ve savlar:
- Yapay zeka kullanınca üretkenlik patlayıcı biçimde artsa da ortaya çıkan sonuç hakkında hiçbir şey hissetmiyor. Sanki "çevrede olup biten bir şey" gibi geliyor; bunu bizzat kendisinin yaptığı hissi kayboluyor.
- Geriye sadece "form letter (şablon mektup)" gibi hissiz bir ağırlık kalıyor.
- Yapay zeka işi hızlı bitirmeye odaklanıyor, ama kalite, zanaatkârlık, kişilik ve doku büyük ölçüde feda ediliyor.
- Yapay zeka çıktıları çoğunlukla ortalamaya yakınsıyor → tekdüze oluyor ve ruhsuz (soul) kalıyor. "Doğru, yetkin ve idare eder" olsalar da, yazarın ifadesiyle tam da bu "idare eder" hali onun değer verdiği her şeyin düşmanı.
- Kendi yazı stilini (eşit düzeyde sohbet eder gibi, biraz özgüvenli ve tuhaf bir ton) korumak için artık bilinçli bir direniş gerekiyor. Yapay zekanın varsayılan tonu ise otoriter ve sıradan bir açıklama diline kaymaya çok daha yatkın.
- Genç geliştiricilerin bu ortamda yeteneklerini nasıl geliştireceğini ve kanıtlayacağını bilmediğini, bundan endişe duyduğunu söylüyor. Yapay zeka ile kabaca hazırlanmış çıktılarla bile işe girilebilen bir ortamda, "iyi insan" sinyali giderek daha fazla gürültüye boğuluyor.
- Sektördeki çifte düşünce (doublethink): "Yapay zeka sadece bir araç" denirken genç çalışanlar işten çıkarılıyor; "craft önemlidir" denirken de craft yapacak zamanın kendisi verilmiyor.
Sonuç olarak yazar,
"daha yüksek soyutlama = daha fazla üretkenlik" takasının özsel bir şeyi elinden aldığını hissediyor ve
kendi özgün sesiyle kişiliğini korumak için bilerek daha düşük soyutlama düzeyini (daha çok doğrudan çalışma) seçeceğini ilan ediyor.
"Yapay zeka sayesinde inanılmaz hızlandım ama ortaya çıkan şey fazla tatsız tuzsuz ve bana ait değilmiş gibi hissettiriyor; bunun bedeli kişilik ve ruhu bırakmaksa, daha yavaş olup işi kendim yapmayı tercih ederim."
5 yorum
Kadim gerçek şudur: Hoşuna gitmiyorsa yapma ve bunu başkalarından da isteme.
Yazıda da dendiği gibi
bu sadece soyutlama seviyesindeki bir değişim işte..
node ile yazılan kod makine diline çevrilmiş olarak çıkmıyor, VM üzerinde çalıştığı gibi
VM de yine başka bir temel stdlib üzerinde çalışıyor
asm de var......
İnsanların koda bağlandığından sıkça söz ettiğini görüyorum.
Ben ise eskiden de koda bağlanır mıyım bağlanmaz mıyım diye düşünürdüm ama
bir gün geçince hemen unutabilen taraftayım, o yüzden açıkçası pek emin değilim.
Yapay zekayla uğraşıp kodu yontarak bir şeyler yapınca da benzer bir his oluşabiliyor.
Sizler koda ne kadar süre bağlı kalıyorsunuz?
Katılıyorum. Ben de AI ile yapılan şeylere pek bağlanamıyorum. Onu benim yapmadığım hissi de var.
Sıkıcı ama işlevi iyi kod yazmak, en iyi prodüksiyona en yakın şeydir. “Ruh”un ne anlama geldiğini pek bilmiyorum. Örnek eklenirse iyi olur.