3 puan yazan GN⁺ 2026-03-02 | 1 yorum | WhatsApp'ta paylaş
  • Windows 95 UI geliştirme süreci, büyük ölçekli ticari yazılımlarda yinelemeli tasarım (iterative design) ve sorun takibi (problem tracking) yaklaşımının sistematik biçimde uygulanmasına dair temsilî bir örnek olarak sunuluyor
  • İlk hedef, yeni başlayanlar için öğrenmesi kolay, deneyimli kullanıcılar içinse verimli bir sistem oluşturmaktı; bunun için geleneksel waterfall yaklaşımı bırakılarak yinelemeli deneyler ve kullanıcı testleri benimsendi
  • Start menüsü, görev çubuğu (Task Bar), dosya iletişim kutusu, yazıcı kurulum sihirbazı, yardım dizini sekmesi gibi temel UI bileşenleri, çok sayıda prototip ve kullanıcı geri bildirimiyle olgunlaştırıldı
  • Proje genelinde 699 kullanılabilirlik ifadesi veritabanında yönetildi ve bunların içindeki sorunların %81’i çözülerek yüksek bir iyileştirme oranına ulaşıldı
  • Bu çalışma, büyük ölçekli ürün geliştirmede kullanılabilirlik mühendisliğinin somut etkisini kanıtlıyor ve sonraki Windows sürümlerinin tasarımına da sürekli olarak yansıtıldı

Windows 95 UI geliştirmesine genel bakış

  • Windows 95, Windows 3.1 ve Windows for Workgroups 3.11 için kapsamlı bir yükseltme niteliğindeydi ve kullanıcı arayüzü (UI) de baştan sona yeniden tasarlandı
    • Hedef, yeni başlayanlara öğrenme kolaylığı, deneyimli kullanıcılara ise kullanım verimliliği sunmaktı
    • Yaklaşık 12 tasarımcı ve 12 geliştiriciden oluşan çok disiplinli bir ekip kuruldu
  • Mevcut waterfall yaklaşımı yerine yinelemeli tasarım ve kullanıcı testleri merkezli bir geliştirme süreci benimsendi
    • Tasarım–test–düzeltme döngüsüyle sürekli iyileştirme yapıldı

Yinelemeli Tasarımın (Iterative Design) uygulanması

  • Tasarım süreci keşif (Exploration), hızlı prototipleme (Rapid Prototyping) ve ince ayar (Fine Tuning) olmak üzere üç aşamada ilerledi
  • İlk keşif aşamasında Cairo projesinin UI varlıkları (masaüstü, tepsi, 3D görsel öğeler vb.) kullanılarak deneysel prototipler geliştirildi
    • Kullanıcı testleri, File Cabinet yapısının iki bölmeli düzeninin ve program klasörü kavramının yeni başlayanlar için kafa karıştırıcı olduğunu gösterdi
    • Tepsi düğmelerindeki işlev tekrarları da algısal karışıklığa yol açtı
  • Windows 3.1 ile yapılan karşılaştırmalı testlerde yeni başlayan kullanıcıların program çalıştırmak için ortalama 9,5 dakikadan fazla zamana ihtiyaç duyduğu ve çift tıklama, pencere yönetimi, dosya hiyerarşisini anlama konularında zorlandığı görüldü
  • Bu sonuçlara dayanarak, mevcut UI ile tutarlılıktan çok sık yapılan işlerin verimliliğine odaklanan bir yöne geçildi

Hızlı prototipleme ve başlıca tasarım değişiklikleri

  • Belge tabanlı spesifikasyonlar yerine prototipler ve kodun kendisi “yaşayan spesifikasyon” olarak kullanıldı
    • Ekip içi toplantılar, e-postalar ve sunumlar aracılığıyla tasarım gerçek zamanlı paylaşıldı
    • Kullanılabilirlik sorunları veritabanında izlenerek düzeltme durumları yönetildi
  • Yalnızca yeni başlayanlara yönelik shell denemesi, öğrenme aktarımı sorunları nedeniyle rafa kaldırıldı; ancak buradan elde edilen tek tıklama, yüksek görünürlük ve menü merkezli etkileşim kavramları Start menüsünün tasarımına taşındı

Temel UI bileşenlerinin yinelemeli tasarım örnekleri

  1. Program çalıştırma (Start menüsü)
    • Programlar, ayarlar, arama ve yardıma erişim tek bir düğmede birleştirildi
    • Tüm beceri seviyelerindeki kullanıcılar için tutarlı bir giriş noktası sağlandı
  2. Pencere yönetimi (Task Bar)
    • Simge durumuna küçültülmüş pencereleri “plate” olarak gösteren ilk yaklaşım başarısız oldu
    • Bunun yerine her görevi her zaman gösteren görev çubuğu (Task Bar) tasarımına evrildi
  3. Dosya açma/kaydetme iletişim kutuları
    • Cairo ekibinin öncülük ettiği prototipler sayesinde mantıklı alan sırası ve sadeleştirilmiş seçim yapısı oluşturuldu
  4. Yazıcı kurulumu (Add Printer Wizard)
    • Karmaşık kurulum süreci adım adım bir sihirbaz (wizard) ile sadeleştirildi
    • Kullanıcı testlerinde yüksek başarı oranı doğrulandı
  5. Yardım arama (Index sekmesi)
    • Karmaşık iki aşamalı arama yapısı, tek liste ve açılır seçim yapısı ile iyileştirildi

İnce ayar (Fine Tuning) aşaması

  • Özetleyici testler (Summative Testing) ve uzun süreli saha çalışması (Field Study) ile genel UI kalitesi doğrulandı
    • 20 temel görev ölçütünde Windows 3.1’e kıyasla görev süreleri yaklaşık yarıya indi, 21 ölçütün 20’sinde memnuniyet arttı
    • 20 kişiyle yapılan uzun dönemli gözlemde önemli bir kullanılabilirlik kusuru görülmedi; yalnızca bazı ifadeler ve yardım içerikleri düzeltildi

Sorun takip sistemi (Problem Tracking)

  • Tüm kullanılabilirlik sorunlarını kaydetmek, atamak ve çözüm durumunu izlemek için ilişkisel bir veritabanı kuruldu
    • Toplam 699 kullanılabilirlik ifadesinin 551’i sorun olarak sınıflandırıldı
    • Ciddiyet düzeyleri: seviye 1 (%15), seviye 2 (%43), seviye 3 (%42)
    • Çözüm durumu: %81 çözüldü (Addressed), %8 kısmen çözüldü (Somewhat), %11 çözülmedi (Not Addressed)
  • Çözülmeyen maddeler, bir sonraki sürümün tasarımı için başlangıç verisi olarak devredildi

Sonuç ve çıkarımlar

  • Yinelemeli tasarım ve sürekli kullanıcı testleri sayesinde ilk tasarımdaki tüm ayrıntılar değiştirildi
    • Prototipleri spesifikasyon olarak kullanma yaklaşımı, hem hız hem kaliteyi artırdı
  • Ürünün tamamı ölçeğinde yapılan testler, UI öğeleri arasındaki uyumu tamamlayan kritik aşama oldu
  • Sorun takip veritabanı, büyük ölçekli projelerde kullanılabilirlik iyileştirmesini sistematikleştiren temel araç olarak işlev gördü
  • Windows 95 örneği, “başlangıçta kusursuz olmanın mümkün olmadığını kabul edip, yineleme yoluyla olgunlaştırma” anlayışının kullanılabilirlik mühendisliğindeki pratik modeli olarak değerlendiriliyor

1 yorum

 
GN⁺ 2026-03-02
Hacker News yorumları
  • Windows 7’nin UI olgunluğunun da gerçekten çok yüksek olduğunu düşünüyorum
    Özellikle PDC2008 sunumunda 23:45’ten sonra çıkan “Delights” kavramı çok etkileyiciydi

  • Steve Jobs 1996’da Microsoft’un “zevki olmadığını” söylemişti ama ben buna katılmıyorum
    Bana göre 1995~2000 arası Microsoft’un en rafine dönemiydi
    Windows 95/NT4/98/2000, Office 97, Visual Basic 6, hatta Internet Explorer 5’in bile UI’ı harikaydı
    Düşüşün XP’nin “Luna” arayüzü ve Office 2007’nin ribbon’ıyla başladığını düşünüyorum

    • Apple da zaman zaman berbat tasarımlar çıkarıyor ama nedense her seferinde övgü alması tuhaf
      Mesela geceleri fazla parlak olup tüm odayı aydınlatan bir ‘breathing status light’ vardı, ama insanlar buna “ince düşünülmüş tasarım” diyerek övgü yağdırıyordu
      Bununla ilgili şu yazı da var
      Şimdi durum ışığını tamamen kaldırdılar ama hâlâ “inanılmaz tasarım” diye övülmeleri ironik
    • Ribbon UI, yeni başlayanların özellikleri kolayca keşfedebilmesi için araştırmaya dayalı olarak tasarlandı
      Uzman olmayanlar ve genç kullanıcılar tarafından aslında daha çok tercih edilen bir arayüzdü, kısayolların çoğu da korunmuştu
      Sorun daha çok diğer şirketlerin sadece görünüşünü kopyalayıp berbat etmesiydi
    • Bence hem Microsoft hem de Apple 1990’ların ortası~2000’lerin sonu arasında kullanılabilirlikte zirveye çıktı, sonrasında düşüşe geçti
      Para kazanma baskısı, rekabet eksikliği ve kullanıcı yorgunluğu gibi etkenler rol oynamış gibi görünüyor
      Linux masaüstünün hâlâ kitlesel bir alternatif olamaması da üzücü
    • Windows 3.1 ya da MacOS 7.x’i tekrar kullanınca Win95’in ne kadar büyük bir sıçrama olduğu anlaşılıyor
      Başlat menüsü ve görev çubuğu UI’ın merkezini oluşturdu; sonraki değişimlerin çoğu ise kademeliydi
    • Steve’in dediği gibi Windows zarif değildi ama işlevseldi
      Aynı işi birden fazla yolla yapabilmek, farklı kullanıcılar için daha uyarlanmış bir deneyim sağlıyordu
  • Windows 95 döneminin UI’ı rafine, profesyonel ve kullanılabilirliği yüksek bir şeydi
    Bugünün Windows’unda o dönemdeki bağlılık ve test seviyesini hayal etmek zor
    Apple’da da Jony Ive sonrası UI kalitesi hızla düştü; “Liquid Glass” gibi birçok başarısız örnek var

    • Uygulama ve işletim sistemlerindeki aşırı özelleştirilebilir kısayollar aslında kullanıcıya zarar veriyor
      Örneğin iPhone’un kilit ekranı düzenleme modu gibi yanlışlıkla etkinleşen özellikler gereksiz
      Bu tür “kazara düzenleme” durumları UX’i kötüleştiriyor
    • Apple estetik uğruna önemli işlevleri kaldırma eğiliminde
      Fiziksel CD çıkarma düğmesinin olmaması yüzünden diski çıkarmak için acil durum sıralamaları kullandığım çok oldu
    • “Liquid Glass” tasarımından gerçekten nefret ediyorum. Bir tasarım değişikliğine ilk kez bu kadar sinirlendim
    • Ambalaj tasarımcısı UI yaparsa tabii ki her şeyi şeffaf plastikle kaplamaya çalışır diye şaka yapıyorum
    • Eskiden güç kullanıcıları GUI tasarlardı, şimdi ise ortalama kullanıcı tasarlıyor
      Bu yüzden gelişmiş özellikler sadece “uzun basma” gibi yöntemlerle gizleniyor
  • Tasarımcılar geliştiricilere kıyasla geri bildirime daha kapalı olma eğiliminde
    Sanırım bu yüzden düz UI, onca eleştiriye rağmen varlığını sürdürüyor
    macOS Tahoe, Sequoia’ya göre açıkça daha kötü kullanılabilirliğe sahip

    • Düz tasarımın yaygınlaşmasında geliştiricilerin de payı var
      Tasarım becerisi zayıf olsa bile makul görünen uygulamalar üretmek mümkün oldu
    • Bir gün pencereler tamamen daire olursa, sonra tekrar köşeli kenarlara dönüp buna “yenilik” diyecekler gibi geliyor
    • UX tasarımcılarının sürekli değişim üretmek zorundaymış gibi hissetmesi sorunlu
      Kullanıcıların alışmaya fırsatı bile olmuyor; her seferinde yeniden öğrenmek zorunda kalıyorlar
      Sanki biri evimdeki mobilyaların yerini gizlice değiştiriyormuş gibi
    • Düz tasarım ile UI yoğunluğu farklı kavramlar. Küçük düz öğeler de olabilir, büyük skeuomorphic öğeler de olabilir
    • Sorun geri bildirimden çok ölçülebilir sonuçların eksikliği
      Çünkü kullanılabilirliği hatalar gibi nesnel biçimde ölçmek zor
  • Ticari uçak kokpitleri sezgisel ve verimli UI tasarımının ders kitabı gibi
    Programlama dili tasarımının da sonuçta bir kullanılabilirlik meselesi olduğunu düşünüyorum
    Nisan’da Yale’de bununla ilgili bir konuşma yapacağım

    • Dil tasarımında da okunabilirlik ile açıklığın dengesi önemli
      Örneğin C++’ın scope belirsizliği sorunlu
      Python’daki self.foo gibi açık biçimde belirtmenin daha iyi olduğunu düşünüyorum
      Diller insanların hata yapma olasılığını azaltacak yönde gelişmeli
    • Boeing’in FMC menü sistemi ergonomik değil ve klavye düzeni de kullanışsız
    • Uçak kullanmak binlerce saat eğitim gerektiriyor; kötü tasarım yüzünden meydana gelen kazalar da var
      “Sezgisel” kelimesinin kendisi bile tehlikeli olabilir
      Şu yazıya ve Raskin’in makalesine bakın
    • Ben CLI ve GUI’yi eşbiçimli yapı (homoiconic) olarak tasarlıyorum
      Komut tabanlı kontrol ile görsel UI’ın birbirini inşa edebilmesini hedefleyen bir yaklaşım bu
  • Microsoft’un 1990’lardaki “Where do you want to go today?” sloganının gerçekten harika olduğunu düşünüyorum
    90’lardaki dijital iyimserliği kusursuz biçimde yansıtıyordu
    Tanıtım videosu ve blog yazım da var

    • Microsoft’un bugünkü sloganı sanki “seni nereye göndermek istiyoruz?” olmuş gibi
    • Bu ifade 1994 civarında Microsoft’un web sitesinde de vardı, sonra resmi slogana dönüştü
    • “Nereye gitmek istiyorsun?” sorusuna verilen acı bir yanıt da şu: “Fark etmez, bilgilerim artık bana ait değil”
  • 1996’daki Comdex’te bir Windows 95 PC’yi ilk gördüğümde ‘Start’ düğmesinden korkmuştum
    Ne başlatacağını bilmediğim için tıklayamamıştım. O kadar yeni bir kavramdı

  • Gerçek tasarım dersleri çıkarmak istiyorsanız Ask Tog yazısını okumalısınız
    Kendisi Mac’in orijinal HCI mühendisiydi ve Windows’un Mac’i yanlış taklit ettiği örnekleri inceliyor
    Örneğin Mac’in üst menüsü ekran kenarını kullanan sonsuz tıklama alanı sunarken, Windows her pencereye menü koyarak bu alanı küçülttü

    • Fitts Yasası’nı anlıyorum ama çözünürlük ve çoklu görev arttıkça Mac’in tek menü çubuğu hangi pencerenin etkin olduğu konusunda kafa karışıklığı yaratıyor
      Windows’un pencere içi menüleri bu belirsizliği önlüyor
    • Windows 3.x, Mac ile hukuki çatışmadan kaçınmak için bazı kararları tersine çevirdi ve bunlar uyumluluk gerekçesiyle kalıcılaştı
    • “Mac’ten sonsuz derecede daha kötü” demek abartı
      Windows’un her pencerenin bağımsız bir birim gibi çalıştığı modeli, büyük ekranlarda aslında daha mantıklı olabilir
    • OS X’in ilk dönemlerindeki çoklu monitör ortamında menü çubuğu yalnızca ana monitörde görünüyordu ve bu kullanışsızdı
      Ancak 10.6~10.7 civarında menü çubuğu iki ekranda da görünmeye başladı
    • Microsoft sık sık bir sorunu çözerken yeni bir karmaşıklık yaratıyor
      Örneğin UTF-16’daki BOM, bayt sırası sorununu çözdü ama dosya ilişkilendirme ve güvenlik açıkları doğurdu
  • Win10 veya Win11’e kıyasla daha basit bir UI tercih ederim, ama modern UI’ın bazı yönleri de gelişti
    Yine de Microsoft artık UI tasarımını ya anlamıyor ya da umursamıyor gibi
    Ribbon arayüzündeki dinamik değişim sadece bilişsel yükü artırıyor

  • Windows 95/2000 ve o dönemin MacOS’u, benim deneyimlediğim en iyi UI’lardı
    Bir gün yine o dönemin hissiyatına dönmeyi umuyorum

    • Ben de her şeyi o dönemin UI’ını ölçüt alarak değerlendiriyorum
      Win10’da klasik mod olmayınca tamamen Linux’a geçtim ve KDE’nin “Reactionary” temasıyla Win95 tarzını yeniden oluşturdum
    • XP, Windows’un zirvesiydi ama varsayılan teması Fisher-Price tarzı olduğu için hemen klasik moda geçirdim
      Win95, GUI tarihinde Apple’dan bile daha büyük bir ilerlemeydi
      Şimdi Microsoft ve Apple birlikte ‘enshittification’ yarışı içinde
    • 30 yılı aşkın süredir teknolojiyle uğraştıktan sonra vardığım sonuç şu: en iyi UI, grafiğin minimumda olduğu klavye merkezli arayüz
      Fare odaklı grafik öğelerde sınırlar, durum ve anlam çoğu zaman belirsiz
      Örneğin Win11’de pencere boyutlandırma, yuvarlatılmış köşeler yüzünden rahatsız edici
      Görsel trendlere kapılmayan ve kullanıcıya kontrol hissi veren bir UI ideal
      Sorun şu ki böyle istikrarlı bir UI ile terfi ya da dikkat çekmek zor
      Bu yüzden modern işletim sistemlerinin çoğu gereksiz değişiklik üretmeye devam ediyor