- 1989'da Japonya'da piyasaya sürülen Sony PVM-4300(KV-45ED1), 45 inç tüpe sahip dünyanın en büyük Trinitron CRT TV'siydi ve 43 inç görünür ekran sunuyordu
- Gövde ağırlığı yaklaşık 450 pound (yaklaşık 204 kg) idi; sıradan bir kapıdan geçemeyecek kadar büyüktü. Japonya'da 2,6 milyon yen, ABD'de ise 40 bin dolar fiyatla satıldı
- IDTV(Improved Definition TV) teknolojisini kullanarak kare enterpolasyonu ve görüntü kararlılığı sağladı; dönemine göre HDTV'ye yakın görüntü kalitesi sundu
- Üretim el işçiliğiyle yapıldı; bu yüzden Sony'nin diğer modellerinden 8 kattan fazla pahalıydı ve ekonomik durgunluk nedeniyle satışlar sınırlı kaldı
- 2024'te YouTuber Shank Mods, Japonya'daki bir restoranda bulunan gerçek bir ünitenin ABD'ye taşınmasını sağlayarak bu dev CRT'nin gerçekten var olduğunu doğruladı
Sony PVM-4300'ün ortaya çıkışı
- 1989'da Japonya'da Sony KV-45ED1(PVM-4300) tanıtıldı ve o dönemin en büyük Trinitron CRT modeli olarak kayda geçti
- 45 inç tüp üzerinde 43 inç görünür ekran sunuyordu
- Yaklaşık 27 inç yüksekliğinde ve yaklaşık 450 pound ağırlığındaydı; sıradan bir kapıdan geçemeyecek kadar büyüktü
- Japonya satış fiyatı 2,6 milyon yen, ABD ithalat fiyatı ise 40 bin dolar olarak belirlendi
- 1990'da ABD'ye 20 adet ithal edildi; Sony yılda 80 adet satmayı hedefledi ancak ekonomik durgunluk nedeniyle bu hedefe ulaşılıp ulaşılmadığı belirsiz kaldı
Teknik özellikler ve görüntü kalitesi
- PVM-4300, geleneksel CRT yapısını korurken IDTV(Improved Definition TV) teknolojisini de uyguluyordu
- Kareleri depolayıp enterpole ederek interlace yerine daha akıcı görüntü üretiyordu
- Görüntü kalitesini artırmak için hareket algılama ve görüntü kararlılığı devreleri içeriyordu
- HDTV seviyesine tam ulaşmasa da, 1990'ların başında üst düzey tüketiciler için en yüksek görüntü kalitelerinden birini sundu
- 1990'da Chicago Tribune, 15 yıl içinde demode olacağı uyarısında bulundu; buna karşılık bir satış görevlisi, “Bütün televizyonlar 15 yılda demode olur” yanıtını verdi
Fiyat ve üretim yöntemi
- PVM-4300, o dönemde Sony'nin en pahalı ikinci modeli olan 29 inçlik TV'den 8 kat daha pahalıydı
- Bunun nedeni büyük tüpün el işçiliğiyle üretilmesiydi
- Sony'nin küçük TV'leri seri üretilebiliyordu, ancak bu model pahalı bir el yapımı üründü
- Alıcı kitlesi, fiyata aldırmayan varlıklı insanlarla sınırlıydı
- Bazı bayiler gerçekten satış yapıldığını söyledi, ancak alıcıların kimlikleri gizli kaldı
Nadirliği ve gerçekten var olduğunun doğrulanması
- Uzun süre fiziksel olarak var olup olmadığı tartışmalıydı, ancak 2024'te YouTuber Shank Mods gerçek bir modeli temin etti
- Japonya'daki bir restoranda bulunan PVM-4300 ABD'ye taşındı
- Restoranın taşınması nedeniyle hurdaya çıkarılma riski vardı, ancak yerel iş birlikçileriyle birlikte kurtarıldı
- Bu vakayla birlikte en az bir gerçek ünitenin varlığı doğrulanmış oldu ve şu anda bir retro meraklısının elinde bulunduğu biliniyor
Sony CRT'lerin sonu
- Sony, CRT üretimini 2006'ya kadar sürdürdü
- Son modeller KD-34XBR970(36 inç), KD-36FS170, KV-32FS170, KV-27FS170 oldu
- PVM-4300, Sony CRT teknolojisinin zirvesi olarak değerlendiriliyor ve ardından gelen düz panel ekran dönemine geçişi simgeliyor
1 yorum
Hacker News yorumları
Sonda bağlantısı verilen Shank Mods videosunu mutlaka izleyin demek istiyorum. Onu gerçekten yapmış olmasına inanmak zor
Bir başka videosu daha var; onda gerçek donanım yapısını daha ayrıntılı gösteriyor
YouTube videosunu izle
Garajımda, ikinci en büyük CRT de dahil olmak üzere yaklaşık 25 tane var. Modüler synthesizer, PC, retro konsollar ve DVD/VHS oynatıcılara bağlılar. Yine de hepsini bunun bir tanesiyle değiştirmek isteyecek kadar etkileyici
CRT aslında cam bir vakum tüpünün içindeki parçacık hızlandırıcıydı. İnsanların evlerine bunlardan seri üretip koymuş olmamız, insanlığın çılgın icat gücünün bir kanıtı gibi. Artık dünyada bunları yapabilecek tek bir fabrika bile kalmadı
2006'da ev alırken emlakçıdan 2500 dolarlık Best Buy hediye kartı almıştım. O sırada en yeni 720p DLP projeksiyon TV'yi satın aldım, kalan parayla da mağazada duran dev bir Samsung CRT'yi sadece 0,72 dolara aldım.
Daha sonra taşınırken ondan kurtulmaya çalıştım ama o kadar ağırdı ki iki arkadaş çağırmak zorunda kaldım; çöp şirketi de tek seferde alamayıp tekrar gelmişti. Şimdi düşününce biraz yazık olmuş gibi geliyor
Eski donanımlarla uğraşırken CRT'nin kalıcı yüküne dikkat etmek gerekir. Haftalar sonra bile çarpabilir. Boşaltma yöntemini mutlaka araştırıp doğrulamak lazım
Üniversitedeyken yaz işinde kazandığım tüm parayı Sony Trinitron 21 inç CRT almak için harcamıştım. Gerçekten seviyordum ama her yıl yurda taşırken 31 kg'lık küpü 10 kat merdiven çıkarmak işkenceydi. Yanında biraz da spor etkisi vardı
En büyük CRT'nin 43 inç olması ilginç. Bugünün ölçülerine göre küçük sayılır ama o zamanlar projektörden daha pahalı ve daha verimsizdi
90'larda bir CEO'nun ofisinde gördüğüm CRT, hayatımda gördüğüm en büyüğüydü. Ama çözünürlüğünün 640x480 olması şaşırtmıştı. Belki oyun içindi
90'ların ortasında Kuveyt'te zengin bir ailenin çocuğunda boyum kadar bir CRT vardı. O dönemde çok sayıda ürün bireysel ithalatla gelirdi; o büyüklükteki bir TV için muhtemelen tek seçenek o modeldi
Büyükannemlerle büyükbabamın evinde arka projeksiyon TV (RPTV) vardı. 4 feet yüksekliğinde ve 200 pound ağırlığındaydı; sonra merdiven yapısı değişince bir daha yukarı çıkarılamaz oldu. Sonunda taşınırken olduğu yerde bırakıldı; belki hâlâ bodrumda tozlanıyordur
90'ların başında ailemiz 19 inç Sony Trinitron'u 35 inç Toshiba ile değiştirdi. O zamanlar 32 inç 'büyük' sayılıyordu ve bu 180 poundluk bir canavardı. Bir arkadaşımın evinde 40 inç Mitsubishi vardı; ticari modeller arasında gördüğüm en büyük oydu sanırım