3 puan yazan GN⁺ 2025-09-03 | 1 yorum | WhatsApp'ta paylaş
  • Kazeta, 90'ların konsol oyun ortamını yeniden yaratan bir işletim sistemi sunuyor
  • Kayıt verileri otomatik olarak yakalanarak oyun ilerlemesinin kaybolma riski en aza indirilebiliyor
  • Kartuş takılı değilse, retro konsol havasındaki BIOS menüsüne önyükleme yaparak kayıt verileri yönetilebiliyor
  • Kullanıcılar BIOS ekranında oynama süresini görme, kayıt verilerini görüntüleme ve silme gibi işlevlerden yararlanabiliyor
  • Harici medyaya yedekleme de destekleniyor, böylece verileri korumak kolaylaşıyor

1 yorum

 
GN⁺ 2025-09-03
Hacker News görüşleri
  • Bu konsepti ilginç buluyorum. Ama tam olarak nasıl çalıştığını anlamak için epey belge karıştırmak gerekti. Bu OS, SD kart okuyucu gibi tüm sürücüleri tarayıp bulduğu ilk KZI dosyasını mount ediyor. KZI dosyası, belirli bir oyunun nasıl çalıştırılacağını açıklayan bir format (runtime, gamescope seçenekleri vb.). Her oyun için bir SD kart kullanma yaklaşımı eski kaset hissi verdiği için ilginç, ama kişisel olarak Steam Deck'e EmuDeck kurup kullanmaktan daha çekici gelmedi. Kazeta ile uyumlu bir mini PC'yi ayrıca satın almak ya da kendin yapmak gerekmesi de yük. Ayrıca resmî olarak desteklenen kontrolcü olarak yalnızca 8Bitdo Ultimate 2C Wireless Controller görünüyor; bu da uyumluluk konusunda endişe veriyor. İlgili bilgi de var

    • Ben de Steam Deck'te buna benzer bir şeyi denedim. Farklı oyunları ayrı SD kartlarda tutup oynamak istediğimde çıkarıp takarak kullandım. Zaman kaybı gibi görünebilir ve başkalarına tavsiye etmem, ama ben eğleniyorsam bana yeter. Hacker News'te insanların "Neden?" diye sormasını eğlenceli buluyorum. Sırf yapılabildiği için ve bu mutluluk verdiği için. Bu açıdan bu projeyi gerçekten harika buluyorum

    • Evinde TV olmayan ailelerde, çocuklara retro oyun deneyimi yaşatırken hangi oyunların ve nasıl oynanacağının ebeveyn tarafından kontrol edilmesi isteniyorsa faydalı olabilir. Kısıtlı bir ortamın avantajları da var bence

    • Keşke birden fazla oyunu tek bir SD karta koyup her açılışta seçmeye izin verse. Birkaç MB'lık tek bir ROM için GB'larca kapasiteli SD kart kullanmak verimsiz

    • Oyun zaten konsolda ya da PC'de kayıtlı olup kartuş yalnızca oynarken gerekli olan bir "anahtar" görevi görse de olur bence

  • Konseptin kendisi ilginç görünüyor ama resmî web sitesindeki açıklama o kadar zayıf ki sinir bozucu. “90'lar konsol oyun deneyimi”nin ne olduğu, hangi konsollardan söz edildiği, tam olarak neyin nasıl sunulduğu hiç anlaşılmıyor. Ben sadece üç cihaz kullandım: Xbox (medya merkezi olarak, oyun için değil), PS2 ve Wii. Herkesin ortak bir deneyimi olduğu varsayımı tehlikeli bence. Ürünün ne olduğunu ve nasıl çalıştığını açıkça anlatmaları lazım. Bu sayfa o konuda yetersiz

    • Bence bu tür bir ürün sana hitap etmiyor. Ben 90'lar konsol oyun deneyiminin tam olarak ne olduğunu biliyorum ve Xbox'ın o havayı tamamen ortadan kaldırdığını düşünüyorum

    • 90'lar konsol oyun deneyimini çok bilmiyorsan ve Xbox'ı sadece medya merkezi olarak kullandıysan, büyük ihtimalle bu projenin hedef kitlesi değilsin

    • Düşününce, üç konsolun da 2000 sonrası çıkmış olması, bu projenin geri getirmeye çalıştığı şeyin bunlar olmadığını matematiksel olarak da kolayca gösteriyor

    • Ana sayfada aslında açıklama var. Ama ne demek istediğini tam anlamazsan gözden kaçabilir

      • “Ayar gerektirmez”
      • “Açınca doğrudan oyuna girer”
      • “Gürültüsüz bir oyun ortamı”
      • “Kartuş olarak SD kart gibi harici medya kullanır” 90'lar oyun konsolu deneyimi, kartuşu çıkarıp konsola takmak, güç düğmesine basınca doğrudan oyun ekranını görmek ve hemen oynamaya başlayabilmekti. Arada karmaşık multimedya arayüzleri yoktu. Kazeta'nın ana sayfası da sanırım bu deneyimi hedefliyor
  • Ben de benzer bir projeyi bir ses çalar olarak geliştiriyorum. Birden fazla büyük SD kartı albüm başına bir kart olacak şekilde hazırlayıp, kart takılınca doğrudan müzik çalan bir yapı kuruyorum (çocuklar için). Ama bugünlerde tam boy SD kart bulmak zor ve bulunsa da fiyatları beklenenden yüksek. 128MB gibi düşük kapasiteli kartlara ihtiyacım vardı, ama böyle eski ve düşük kapasiteli modellerin birim fiyatı daha da yüksek. Eski donanım ucuzdur sanıyordum ama gerçek öyle değil

    • Aslında müzik dinlemek için tüm kütüphaneyi tek bir sürücüde tutup albüm seçimini NFC kartlarla tetiklemek daha gerçekçi olabilir. Amazon'da 100 NFC kartı 22 dolara bulmuştum. Bu fikri birkaç yıl önce bir Alman blogunda gördüğümü hatırlıyorum

    • Keşke böyle bir cihaz piyasaya çıksa. Herhangi bir açık depo varsa paylaşmanı isterim. Yoto için üçüncü taraf uygulamalar geliştiriyorum ve MP3 hackleme konusunda epey deneyimim var. Açık kaynaksa yardımcı olmak isterim; değilse de proje hakkında konuşmak isterim

    • Bu yaklaşımla çok ilgileniyorum. Yaşlılar ya da parmaklarını rahat kullanamayanlar için kolay bir sesli kitap oynatıcısının piyasada olmadığını düşünüyorum. Sonunda bulduğum alternatif, ucuz bir Bluetooth hoparlör (pahalı olanlar çalma konumunu hatırlamıyordu) ve çok düşük kapasiteli birkaç USB sürücü oldu

  • Veriyi gerçekten kartuşun içine koyma girişimini görmek güzel. Bu tür projelerin çoğu gerçekte sadece Steam oyun kimliği taşıyan NFC/RFID etiketli bir plastik parçası kullanıyor. Bu yaklaşımın cazibesinin yarısı, elimde gerçekten verinin bulunması bence

    • Ben de bu yönünü seviyorum ama SD kartlar klasik kartuşlarla tamamen aynı değil. Nintendo 64'e kadar kartuşu taktığında cihazın fiziksel belleği genişlerdi ve CPU veriyi doğrudan ROM'dan okurdu. Bu yüzden yükleme ekranı olmazdı. SNES'te ve muhtemelen N64'te kartuşlar grafik yeteneklerini de genişletirdi, bu yüzden bazı oyunlar özeldi. Bu yapıyı modern bir indie konsolda yeniden üretmek gerçekçi olarak pahalı ve neredeyse imkânsız. Ama modern donanımın hızı ve oyun motorları sayesinde bugünlerde yükleme pek sorun olmuyor. Hele küçük indie oyunlarda daha da az. Mesele sadece yükleme değil; 5. nesil öncesi konsolların o sihirli hissini bugün yaşamanın zor olması üzücü. Nostalji bu duyguyu körüklüyor olabilir ama o dönemin konsol yapısı bugünkünden tamamen farklıydı. Bugünün konsolları ise walled garden içinde duran küçük PC'lere daha yakın
  • Böyle yazılar okuyunca bugünkü oyun ortamının 80'ler ve 90'lardan ne kadar farklı olduğunu fark ediyorum. Kazeta gibi bir şeye ihtiyaç duyulmasının nedeni tam da bu. Eskiden CD'lerin kartuşların yerini almasıyla sadece yükleme sürelerinin uzadığını sanırdım, ama bugün abonelik planlarının, çevrim içi sohbetin ve mikro ödemelerin tamamen standart hale gelmiş olmasına şaşırıyorum

    • Bugün çoğu oyun piyasaya çıktığında eksik geliyor. Yamalarla oyunu sonradan düzeltilebilmesi hem avantaj hem büyük bir dezavantaj. Bir de buna mikro ödemeler eklendi. Başta ücretsiz oyunlar ya da uzun süreli servis oyunları için vardı, ama sonunda her yere yayıldı

    • Fiziksel medya zaten temelden ortadan kalktı. Bugün dizüstü bilgisayarlarda DVD sürücüsü bile görmek zor. PC oyunları tamamen çevrim içi, oyunlar varsayılan olarak bir güncelleme yöneticisi ya da bir ‘launcher’ kullanıyor. Kimi kendi launcher'ını yapıyor, kimi Steam gibi platform launcher'larına bağlanıyor; standart bu hale geldi. Mikro ödemeler çoğu oyunda yok ama artık genel olarak kabul gören bir gelir modeli. Abonelikler daha çok yönetilen çevrim içi çok oyunculu oyunlarla birlikte geliyor. Bir hizmet için para ödemek doğal kabul ediliyor, spor salonu üyeliği gibi

    • Benim çocuklarım sadece mikro ödemelerin normal olduğu oyunlarla büyüdü. Eski oyunları da gösterdim ama grafikleri görünce gülüp hemen telefona geri döndüler

    • Artık oyunu doğrudan çalıştıramayıp illa bir launcher'dan geçmek ve EULA'yı da kabul etmek zorunda olduğumuz bir dönemdeyiz. “Ne güzel zamanlardı” demekten başka bir şey gelmiyor insanın içinden

  • Gerçekçi olmayabilir ama ben böyle bir projeye çekiliyorum. Günümüzde oyun satın almak, sahiplik, koruma ve kontrol gibi kavramları büyük ölçüde kaybetti. Gerçekten var olan, benim sahip olduğum fiziksel bir oyun koleksiyonunu internet, hesap, EULA, launcher ya da mağaza olmadan kullanabilmek bana çok cazip geliyor

  • Bence çok havalı bir konsept! Resmî belgelerin tamamını didiklememiş olanlara küçük bir ipucu vereyim: Önerilen donanım sistemi (ürün fotoğraflarındaki cihaz) Geekom A5 mini pc ve 8BitDo Wireless controller(bağlantı). Buna birkaç SD kart ve kurulum için bir akşam ayırarak 400 sterline rahatça başlanabilecek bir proje

    • Aynı fiyata Minisforum UM760 Slim %100 uyumlu ve çok daha yüksek performans sunuyor. Ya da Geekom A5 ile aynı sınıfta olup daha ucuz modeller de var. Geekom ürünlerinin avantajı tasarımının çok iyi olması, ama pahalılar ve gürültüleri de fazla. Gerçek kullanım amacı için daha pratik modeller çoğu zaman daha iyi olabilir
  • Bizim çocuklar N64'ü Wii'den daha çok seviyor. Wii'de kurulum, pil ve kontrolcü eşleştirme işleri zahmetli. Switch daha da karmaşık ve ancak elde taşınır modda düzgün kullanılıyor. PS5 karmaşık ama yine de sezgisel. Kontrolcüler büyük, bu iyi ve şarj istasyonu da düzenli olduğu için kullanışlı. Switch'in şarj yuvası o minicik kontrolcüler yüzünden çok kullanışsız. Kartların biraz daha büyük olması da güzel olurdu diye düşündüm. Aşırı büyük SD kart adaptörü ya da fiziksel olarak iri bir yuva olsa iyi olurdu. Genel olarak 6 ve 8 yaşındaki çocuklar için tam uygun bir ürün. Çünkü çocuklar konsolu yönetmek istemiyor, sadece oyun oynamak istiyor. Onları birkaç ayda bir retro oyun gecelerine de götürüyorum ama X-in-1 konsollara (resmî olanlar dahil) neredeyse hiç dokunmuyorlar. Çünkü menüler çok kalabalık ve oyuna girmek zor. Konsol UX'i en önemli şey

    • Çocuklar sadece oyun oynamak ister, konsolla uğraşmak değil. Benim durumumda 10 yıllık bir dizüstüne RAM ve SSD'yi olabildiğince yükseltip 7 yaşındaki yeğenime verdim. Windows 10'u 30 saniye içinde açıyor ve Minecraft, Roblox, BeamNG, Youtube gibi şeyleri aile gözetiminde salonda kullanabiliyor. Konsoldan daha düşük giriş bariyerine sahip bir cihaz daha iyi olurdu ama sonuçta önemli olan, çocuğun arkadaşlarıyla birlikte oynamak istediği oyunları gerçekten oynayabilmesi
  • Ben kişisel olarak tüm oyunların bulunduğu bir sistem isterim, ama sadece oyunu hemen açmak ya da modern oyun ortamının karmaşıklığından uzaklaşmak isteyen çocuklar veya yeni başlayanlar için bu fikir gerçekten harika. Lisans kontrolü, Proton runtime seçimi ya da başka zahmetler olmadan; kartı tak, gücü ver ve oyna. Nereye kadar gelişeceğini merak ediyorum ve ekibe içten destek veriyorum

  • Bayıldığım bir proje. Eksisi, bir SD kartta sadece tek oyun saklama yapısı. 90'larda da oyun değiştirmek hiçbir zaman keyifli değildi. Depolama alanı dururken birden fazla oyuna izin vermemesi üzücü. Yine de bu tür bir projenin özü, “oynamak istediğim oyunun bana ait olması”. Hatta “internet gerekmiyor, DLC yok” kısmı gelecekteki kötü etkileri sınırlıyor, ama benim özellikle aradığım şey bu değildi

    • Hatta kartları platform bazında birkaç oyunluk paketler halinde kullanmak daha iyi olabilir. Mesela SNES platform oyunları, Game Boy RPG'leri ya da tüm SNES oyunları gibi. Depolama yine artar ama çok daha pratik olur

    • Sonuçta bu bir SD kart, istediğin gibi kullanabilirsin. Bu yaklaşımın o kadar da yeni olduğunu düşünmüyorum. Nostalji pazarlamasının bana hitap etmemesi biraz üzücü ama herkesin keyif alma biçimi kendine göre