Ruslar 90’larda tek bir VHS kasete 4 sabit diski nasıl sığdırdı
- 1995, tüketim mallarının fiyatlarının bir önceki yıla göre üç katına çıktığı ve maaşların yumurtayla ödendiği kaotik bir dönemdi.
- Batı’dan gelen bilgisayar, TV ve VCR gibi teknolojiler Rusya’ya akın ederken, bu durum teknolojik olarak kısıtlı olunan 1989’la keskin bir tezat oluşturuyordu.
- Bilgisayara sahip şanslı kişiler, 500MB sabit disklerinin yazılım, oyun ve belgelerle dolması üzerine ucuz bir depolama çözümü aramak zorunda kaldı.
Bu cihazla başlamak
- ArVid ISA kartı bir "386" PC anakartına takılıyor; VCR’a bağlanan kablo ve kızılötesi sinyal alan parlak bir diyot içeriyordu.
- Pakette yazılım, sürücüler ve belgeleri içeren 3½ inç disketler ile basılı dokümanlar bulunuyordu.
- VCR ile bilgisayarı bağlayan özel kablo da dahildi; ayrıca veri kaydetmek için ev tipi VHS kasetler kullanılabiliyordu.
VCR uzaktan kumandasını taklit etmek
- ArVid kartını PC’ye takıp video kablosunu bağladıktan sonra, kartın ev tipi VCR’ı kontrol edecek şekilde ayarlanması gerekiyordu.
- ArVid, VCR’ın uzaktan kumandasını taklit ederek cihazı kontrol ediyordu. Kullanıcının karta "play", "stop", "rewind" gibi komutlara karşılık gelen kızılötesi uzaktan kumanda sinyallerini "öğretmesi" gerekiyordu.
Kasete veri yazmak
- ArVid, VCR’ın "tracking alignment" ayarını bulmak için veri segmentlerini kasete yazıp yeniden okuyor ve en uygun iz konumunu öneriyordu.
- Bilgisayarda dosyalar seçilip VHS kasete yazıldığında, ArVid kartı dosya verisini video sinyaline dönüştürüyor ve kızılötesi verici aracılığıyla VCR’a "kayıt başlat" komutunu gönderiyordu.
- Dosya kaydı tamamlanınca ArVid, kaseti geri sarıyor ve önemli veri kaybı olup olmadığını doğrulamak için veriyi yeniden okuyordu.
Kasetten veri okumak
- VHS kasetten bilgisayara veri aktarmak için kasetin kendisi ve özel bir "içindekiler" dosyası gerekiyordu.
- ArVid yazılımı okuma modunda çalıştırılıp kasetten indirilecek dosyalar seçildiğinde, cihaz VCR’a "ileri sar", "geri sar" ve "oynat" komutları gönderiyor, ardından video sinyalini dijital veriye dönüştürüyordu.
Yedekleme kalitesini artırmak
- ArVid cihazı ve yazılımı oldukça güvenilir olsa da, veriyi VHS kasette uzun süre güvenle saklamak için VCR cihazının türü ve VHS kasetin kalitesi önemliydi.
- Daha ağır metal kasalı VCR’lar tavsiye ediliyor, 180 dakikalık VHS kasetler en iyi seçenek olarak görülüyordu.
Teknik ayrıntılar
- Veriyi kasete güvenilir biçimde kaydetmek için cihaz yalnızca video sinyalinin parlaklık kısmını kullanıyor; renk ve ses değişimleri veri kaydında kullanılmıyordu.
- ArVid, kasetteki hataları tespit edip düzeltmek için "Reed-Solomon with Interleaving" hata düzeltme algoritmasını kullanıyordu.
ArVid’in gerçek kullanımı
Kapasite ve maliyet – diğer seçeneklerle karşılaştırma
- Tek bir VHS kasete çok büyük miktarda veri kaydedilebiliyor, ArVid sisteminin maliyeti ise yaklaşık 80 dolar oluyordu.
- Dönemin diğer depolama seçenekleriyle karşılaştırıldığında ArVid olağanüstü bir fiyat/performans sunuyordu.
Kasette verinin dayanma süresi
- VHS kasetlerin ortalama ömrü 10-30 yıl arasındaydı.
- Kullanıcılar, 1994/1995’te kaydettikleri dosyaları 16 yıl sonra bile hatasız biçimde geri yükleyebildi.
Gerçek kullanım senaryoları
- ArVid cihazı bir veri yedekleme çözümü olarak satıldı ve esas olarak veri yedekleme için kullanıldı.
- VHS kasetler tekrarlı okuma ve yazma işlemlerine uygun değildi; ideal kullanım senaryosu "bir kez yaz, nadiren oku" idi.
Zaman içinde ürün iyileştirmeleri
- ArVid kartlarının üretimi 1993’ten 1998 yazına kadar sürdü ve bu süre içinde ürün önemli ölçüde geliştirildi.
- ArVid’in üreticisi, mikroelektronik üretiminin merkezi olan Zelenograd merkezli "PO KSI" idi.
Yazılım
- ArVid yazılımı DOS, Windows (3.1, 3.11, 95, NT) ve OS/2 üzerinde çalışabiliyordu; ayrıca Linux ve FreeBSD için gayriresmî portlar da vardı.
- Ana kullanıcı arayüzü "Norton Commander" benzeriydi ve VHS kasetlere dosya okuma-yazma işlemlerini basitleştiriyordu.
ArVid yazılım deposu
- Cihazla birlikte gelen çeşitli çalıştırılabilir dosyalar ve belgeler yer alıyor; bunlar sayesinde programcılar cihazın üzerinde kendi uygulamalarını geliştirebiliyordu.
GN⁺ görüşü:
- ArVid, dönemin teknik ve ekonomik kısıtlarını aşarak büyük hacimli veri depolamayı mümkün kılan yenilikçi bir çözümdü.
- Bu teknoloji, bugünün bulut depolamasıyla karşılaştırıldığında oldukça ilkel görünse de, o dönemin koşullarında son derece verimli ve ekonomik bir yöntemdi.
- ArVid örneği, teknolojinin evrimiyle birlikte kullanıcıların yaratıcılığını ve uyum yeteneğini gösteren ilginç bir tarihsel vaka niteliği taşıyor.
Henüz yorum yok.