Musluk suyundan daha ucuza tatlı su üretebilen güneş enerjili tuzdan arındırma sistemi
(news.mit.edu)- MIT ve Çinli araştırmacılar, deniz suyunu içme suyuna dönüştüren güneş enerjisiyle çalışan pasif tuzdan arındırma cihazı ile mevcut tasarımlarda tekrarlanan tuz tıkanmasını önlemeyi hedefliyor
- Yeni cihaz, denizdeki termohalin dolaşıma benzer girdap akışını küçük bir cihazın içinde oluşturuyor ve güneş ısısıyla suyu buharlaştırıp yoğunlaştırarak tatlı su elde ediyor
- Geriye kalan tuz içeride birikmek yerine sürekli dolaşıp dışarı atılıyor; bu da test edilmekte olan diğer pasif güneş enerjili tuzdan arındırma konseptlerine göre daha yüksek su üretim oranı ve tuz giderim verimi sağlıyor
- Küçük bir bavul boyutuna ölçeklendiğinde saatte yaklaşık 4~6 litre içme suyu üretebileceği ve değiştirilecek parça olmadan yıllarca çalışabileceği tahmin ediliyor
- Elektrik kullanmayan tamamen pasif bir sistem olduğu için şebeke dışı kıyı bölgeleri ya da küçük hanelerin günlük içme suyu ihtiyacını hedefleyebilir
Yalnızca güneş enerjisiyle çalışan pasif tuzdan arındırma cihazı
- MIT ve Çinli araştırmacılar, deniz suyunu içme suyuna dönüştüren tamamen pasif bir cihaz geliştirdi
- Cihaz, doğal güneş ışığıyla tuzlu suyu ısıtıyor, suyu buharlaştırıyor ve ardından buharı yoğunlaştırarak içilebilir su topluyor
- Araştırma sonuçları Joule dergisindeki Extreme salt-resisting multistage solar distillation with thermohaline convection başlıklı makalede yayımlandı
- Sistemin küçük bir bavul boyutuna ölçeklenmesi halinde saatte yaklaşık 4~6 litre içme suyu üretebileceği tahmin ediliyor
- Bu ölçek ve performansta, güneş enerjisiyle üretilen su musluk suyundan daha ucuz hale gelebilir
Küçük bir kutuda hayata geçirilen termohalin dolaşım
- Yeni sistem, okyanustaki termohalin dolaşımdan ilham alıyor
- Okyanusta sıcaklık ve tuzluluk farkları suyun yoğunluğunu değiştirir ve bu fark küresel su akışlarını oluşturur
- Deniz suyu havaya maruz kaldığında güneş ışığı suyu buharlaştırır, geride kalan tuz ise tuzluluğu artırarak daha ağır suyun aşağı doğru akmasına neden olur
- Araştırmacılar bu olguyu küçük bir cihaz içinde taklit ederek tuzun dışarı atılması için kullandı
- Güneş ısısı ve cihazın eğimi, su içinde bir girdap akışı oluşturuyor; bu akış suyu buharlaşma katmanına taşırken tuzun dibe çökmeden sürekli dolaşmasını sağlıyor
Önceki tasarımların sınırları ve bu kez yapılan iyileştirme
- Araştırmacıların önceki tasarımı, çok aşamalı buharlaştırıcı ve yoğunlaştırıcı kullanıyordu
- MIT binasının çatısında test edilen tasarım, güneş enerjisini suyun buharlaştırılmasında verimli biçimde kullanıyordu
- Ancak geriye kalan tuz birkaç gün içinde kristalleşerek sistemde tıkanmaya yol açıyordu
- Gerçek ortamda kullanıcıların aşamaları sık sık değiştirmesi gerekebileceğinden toplam maliyet önemli ölçüde artabilirdi
- Sonraki tasarım, suyu ve geride kalan tuzu dolaştıran bir özellik ekleyerek tuz çökelmesini önledi
- Ancak su arıtma hızı görece düşüktü
- En yeni tasarım bu iki yaklaşımı birleştiriyor
- Çok aşamalı buharlaştırıcı-yoğunlaştırıcı yapısını koruyor
- Her aşama içinde su ve tuzun dolaşımını güçlendiriyor
- Aynı anda hem yüksek su üretim oranını hem de yüksek tuz giderim verimini hedefliyor
Cihazın yapısı ve çalışma şekli
- Temel birim, ince kutu biçiminde tek bir aşama
- Üst kısımda güneş ısısını verimli biçimde emen koyu renkli bir malzeme bulunuyor
- İç kısım üst ve alt bölgelere ayrılıyor
- Üst bölgedeki buharlaşma katmanı, güneş ısısına doğrudan maruz kalan suyu ısıtıp buharlaştırıyor
- Alt bölgedeki yoğunlaşma katmanı ise buharı havayla soğutarak yoğunlaştırıyor ve tuzsuz içme suyuna dönüştürüyor
- Araştırmacılar tüm kutuyu büyük, boş bir kap içine eğimli şekilde yerleştirip kutunun üst kısmından kabın alt kısmına uzanan bir tüp ekledikten sonra kabı tuzlu su üzerinde yüzdürdü
- Bu düzende su doğal olarak tüp boyunca kutunun içine yükseliyor; eğim ve güneş ısısı birleşerek içeride küçük bir girdap oluşturuyor
Test sonuçları ve maliyet tahmini
- Araştırmacılar 1, 3 ve 10 aşamalı prototipler üretip performansı farklı tuzluluk seviyelerindeki sularda test etti
- Testler, doğal deniz suyunun yanı sıra deniz suyundan 7 kat daha tuzlu suyu da içeriyordu
- Test sonuçlarına dayanarak, her aşama 1 metrekareye ölçeklendiğinde saatte en fazla 5 litre içme suyu üretilebileceğini hesapladılar
- Sistemin tuz biriktirmeden yıllarca suyu tuzdan arındırabileceği hesaplanıyor
- Elektrik kullanmayan tamamen pasif bir sistem olması ve uzun ömürlü yapısı sayesinde, ABD'de musluk suyu üretim maliyetinden daha düşük işletme maliyetlerinin mümkün olabileceği tahmin ediliyor
Uygulama potansiyeli ve dış değerlendirme
- Ölçeklenmiş cihaz, küçük bir ailenin günlük içme suyu ihtiyacını karşılayabilecek miktarda suyu pasif biçimde üretebilir
- Deniz suyuna erişimin kolay olduğu şebeke dışı kıyı bölgeleri için bir su kaynağı olarak kullanılabilir
- University of Texas at Austin'den Guihua Yu, bu yaklaşımın tuzdan arındırma alanındaki başlıca zorlukları hafiflettiğini ve özellikle yüksek tuzluluk sorunu yaşayan bölgeler için avantajlı olduğunu değerlendirdi
- Modüler tasarım, ev tipi su üretimine uygun ve bireysel ihtiyaçlara göre ölçeklenebilirlik ile uyarlanabilirlik sunabilir
1 yorum
Hacker News yorumları
Bu yeniliğin kendisini küçümsemeye çalışmıyorum ama tuzdan arındırmada hâlâ büyük zorluklardan birinin, genellikle yüksek tuzlulukta konsantre su olan atık suyun nasıl bertaraf edileceği olduğunu biliyorum.
Denize geri boşaltılırsa yerel ekosistemi bozabilir. Bununla ilgili bir Scientific American yazısı da var: https://www.scientificamerican.com/article/slaking-the-world...
“Aşırı tuz, sudaki çözünmüş oksijeni azaltarak deniz tabanı hayvanlarını boğar”, “deniz canlılarına zarar vermekle kalmaz; aşırı tuzluluk, suyu tuzdan arındırmayı da daha zor ve pahalı hale getirir”
Buna mutlaka çözülmemiş bir sorun demezdim. Bir otopark inşa ederken ekosistemi daha fazla bozabilirsiniz.
Örneğin California kıyıları, bol temiz güneş ve rüzgâr enerjisine sahip, ayrıca tuzdan arındırma için tüm Pasifik Okyanusu’na erişimi olan bir eyalet olduğu için su kıtlığı yaşamaması gereken bir yer; kıyıdan sadece birkaç mil açılınca derinlik hızla artıyor. Orada isteseniz bile deniz suyunun tuzluluğunu ölçülebilir biçimde değiştirmek zor.
Bu yüzden çözüm boru hattı ve pompa. Maliyeti artırır ama bunun dışında tamamen çözülebilir bir sorun. Yeraltı suyu ve akiferler gibi doğal su kaynaklarını tüketmenin de büyük etkisi var. Düzgün yapılan tuzdan arındırma, stres altındaki ekosistemlerin bir kısmına toparlanma fırsatı bile verebilir.
Bu süreçle üretilen su, içme suyu için gereken minerallerden yoksun damıtılmış suya yakın olsa bile, yeterince ucuz ve ölçeklenebilir olursa Hindistan, Arap ülkeleri ve Kuzey Afrika ülkeleri bu temiz suyu yeraltına enjekte edip kendi topraklarında kalan az miktardaki tatlı suyla karıştırabilir gibi görünüyor.
Sistemi günde 100 milyon litre üretim ölçeğinde kurup iç kesimlerde yeraltına pompalarsanız, Dünya gerekli mineralleri kendisi eklerken yeraltı su seviyesini yeterince besleyebilir.
Bu suyla normalde mümkün olmayacak yerlere ağaç da dikilebilir.
Pasif tuzdan arındırma, kurak ortamlarda yerel ekosistemleri kendi kendine yetebilir bir seviyeye bootstrap etmenin yolu olabilir mi?
“Musluk suyundan daha ucuz” ifadesi kafa karıştırıcı. Tuzdan arındırma kullanan bir adada büyüdüm; o zaten bizim musluk suyumuzdu.
İlk başlık tık tuzağı olabilir. Daha iyi tık tuzakları da istiyorum ama ne olup bittiğini de bilmek istiyorum. “Sınırsız ücretsiz içme suyu üretiyor!” => “Güneş enerjili damıtma cihazında tuz kalıntılarını giderme”
Neden her 3-4 yılda bir yeni ve daha ucuz bir tuzdan arındırma icadı haber oluyor?
Çoğu ülke güçlü su stresi sorunuyla ilgilenmeye başladı. Özellikle mevsimler artık eski örüntüleri tam olarak izlemediği için bu daha da geçerli. Ani kuraklıklar neredeyse tüm su tedarikini felce uğratabilir ve aşırı yeraltı suyu pompalaması zemini çökertir. Çin’de zemin çökmesi nedeniyle rastgele obruklar oluşması sorununa bakın.
Modern su tuzdan arındırma oldukça yeni sayılır, bu yüzden teknolojik olarak büyüme alanı var. Daha iyi sistemler için patent açısından da cazip ve her zaman bir pazar da mevcut.
Nestle Strawman Inc. o patenti az önce satın aldı. Fikri mülkiyet hakkı ihlaline izin veren daha fazla ülke olsa da teknolojik gelişme serpilse keşke.
Biriken tuzu yıkayıp atmak mı? Deniz tuzu libre başına yaklaşık 3 dolara satılıyor.
Buna olan talep oldukça sınırlı. Libre başına 1,50 dolara alabiliyorsunuz diye ne kadar daha fazla tuz kullanacaksınız?
Buna karşılık bu cihazın ürettiği şey “konsantre deniz suyu”. Başlangıçtaki deniz suyunda bulunan algler, balık dışkıları, plastik kirleticiler vb. her şey aynen içinde.
Bunu bir ‘kara kutu’ olarak görürsek, Güneş denen ısı kaynağı tüm suyu ısıtır. Suyun %10’unun buharlaşıp depolama bölümünde yoğuştuğunu varsayarsak, geri kalanı mevcut %3,5 tuzluluğa %0,35 daha eklenerek daha tuzlu hale gelir ve ısıyı korur.
%10’unu boşaltıp yerine %3,5 tuzlulukta soğuk deniz suyu koyarsınız; boşaltım ters akışlı ısı eşanjöründen geçerse depolanan ısı korunur ve eklenen %0,35 tuz, önemsiz bir atık olarak dağılıp gider.
En büyük sorun, alglerin ve yüzen deniz canlılarının kısa sürede çoğalıp tüm yüzeyleri tıkamasıdır. Tuzlu su/tatlı su akvaryumu kurmuş olan herkes bunun sorun olacağını bilir. Bu sistem, alg sorununa kadar; hatta deniz suyunda yaygın olan istiridye, midye ve kaya midyesi larvaları sorunundan önceye kadar çalışır.
Orijinal makaleyi veya tasarımı nerede bulabileceğini bilen var mı?
Sanırım makale bu: https://www.cell.com/joule/fulltext/S2542-4351(23)00360-4
Bu sistem için patent başvurusu yapılıp yapılmadığına bakmakla başlayacağım. Şu anda arama yapamıyorum ama gerçek dünyada başarılı olma ihtimaline az da olsa inanmak için patent ve ilgili bir startup’a lisans verilmesi asgari adım olmalı.